aderfiaxanion

Μπλουζάκια για όλα τα γουστα !!!!!!!

2011-03-03T11:29:00.000-08:00

PABLO NERUDA

2011-02-28T11:00:00.000-08:00

Τι λες; Πάμε μαζί την βόλτα που δεν έκανες...

2011-01-13T02:53:00.000-08:00

ΜΟΝΟ 1 ΛΕΠΤΟ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΤΕ !!!!!!!!

Nα σου δείξω τον δρόμο, λοιπόν.ΑΘΗΝΑ (ή ΑΤΙΝΑ) 2010

Τι λες; Πάμε μαζί την βόλτα που δεν έκανες...

Βγαίνεις, στην πόρτα σου ακριβώς η Πλατεία Κοτζιά

...κάποιος θα ξέχασε το παράθυρο ανοιχτό

...κοίτα το γκαζόν του Δημαρχείου

...γύρνα πίσω, όμορφη και γραφική Ευπόλιδος

...πάμε Αθηνάς, γωνία με Λυκούργου

...γύρνα και απ' την άλλη, η Λυκούργου συνεχίζεται

...πίσω στην Αθηνάς

...παραδίπλα

...πάνω ψωνίζουν στο Χοντος

...το Αρχαιολογικό Μουσείο, απέναντι

...κατηφόρα της Μάρνης

...Βάθη, κάποιος τρεκλίζει στη Μαιζώνος

...στην Καπνοκοπτηρίου

..μπρος στο Δήμο στη Λιοσίων

...τρία στενά κάτω, στην Ακομινάτου

...ο μεγαλοπρεπής ναός του Αγίου Κωνσταντίνου

...Μεταξουργείο, κανένα κατωσέντονο στη Δεληγιώργη

...παρέα στην Ιάσωνος

...μόνος στις εκεί ζαρντινιέρες

...μόνος και στην Μαραθώνος

....κάποια φύλλα για κρεβάτι στη Ζήνωνος

...στο πιο ιστορικό κέντρο, Σοφοκλέους

...παραδίπλα

...πιο πέρα

...ο ουρανός της Μενάνδρου

...τα τσιμέντα στη Γεωργίου Σταύρου

...τα φωτεινά ΑΤΜ της Κοραή...

ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΩΣ ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ .

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Ο ΓΕΡΟΣ ΑΡΑΒΑΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

2011-01-10T02:35:00.000-08:00

O γέρος Άραβας ζει στη Νέα Υόρκη
για πάνω από 40 χρόνια.

Θέλει να φυτέψει πατάτες στον κήπο του, αλλά
είναι μόνος κι αδύναμος.
Στέλνει λοιπόν ένα
e-mail στο γιο του, που
σπουδάζει στο Παρίσι:

Αγαπημένε μου γιε, είμαι πολύ λυπημένος επειδή δεν
μπορώ να φυτέψω πατάτες
στον κήπο μας. Είμαι βέβαιος πως, εάν ήσουν εδώ, θα
με βοηθούσες να σκάψουμε τον κήπο.
Σε αγαπώ, ο πατέρας σου.

Σε μια ώρα, ο γέρος λαμβάνει e-mail απάντησης από το γιο του:
Αγαπημένε μου
πατέρα, παρακαλώ μην αγγίζεις τον κήπο, γιατί ΕΚΕΙ έκρυψα το
ΠΡΑΜΑ.
Σ' αγαπώ κι εγώ,
Ahmed.

Σε 15 λεπτά, ο αμερικανικός στρατός, το ναυτικό,
το FBI , η CIA και οι
Rangers περικυκλώνουν το σπίτι του γέρου, σκάβουν
ολόκληρο τον κήπο,
ερευνούν το σπίτι, γδύνουν τον γέρο, ΔΕΝ βρίσκουν απολύτως
τίποτε και
φεύγουν απογοητευμένοι. Μισή ώρα αργότερα, ο γέρος λαμβάνει ένα
άλλο email
από το γιο του:

Αγαπημένε μου πατέρα, είμαι βέβαιος ότι ο
κήπος είναι ήδη σκαμμένος και

μπορείς να φυτέψεις τις πατάτες. Έκανα ό,τι
μπορούσα για να σε βοηθήσω από
το Παρίσι.

Σ' αγαπώ

Η διάλεξη του Σλοβένου φιλόσοφου Σλάβοϊ Ζίζεκ στην Αθήνα

2011-01-08T02:28:00.000-08:00

Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, Αθήνα, Δεκέμβρης 2010

Λέγεται ότι στην Κίνα, αν πραγματικά μισούν κάποιον, η κατάρα που του εκτοξεύουν είναι: <<Είθε να ζήσεις σε ενδιαφέροντες καιρούς>>! Στην ανθρώπινη ιστορία, <<ενδιαφέροντες καιροί>> είναι, στην πραγματικότητα, εποχές αναταραχών, πολέμων και σύγκρουσης για την εξουσία, με βαριές συνέπειες για εκατομμύρια αθώους.

Σήμερα, είναι φανερό ότι πλησιάζουμε μια νέα εποχή για την οποία θα αρμόζει η περιγραφή <<ενδιαφέροντες καιροί>>. Μετά από δεκαετίες κοινωνικού κράτους (ή μάλλον υπόσχεσης κοινωνικού κράτους), κατά τις οποίες τα μέτρα λιτότητας περιορίζονταν σε σύντομες περιόδους και συνοδεύονταν από την υπόσχεση ότι τα πράγματα σύντομα θα επέστρεφαν στην ομαλότητα, εισερχόμαστε σε μια νέα περίοδο κατά την οποία η κρίση- ή μάλλον ένα είδος οικονομικής κατάστασης εκτάκτου ανάγκης- μαζί με
την ανάγκη κάθε είδους μέτρων λιτότητας (περικοπές επιδομάτων, συρρίκνωση της δωρεάν παιδείας και υγείας, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας κ.α.) γίνονται μόνιμες, σταθερές της καθημερινότητας, ένας νέος τρόπος ζωής.

Τι σημαίνει αυτό για την Αριστερά της εποχής μας; Στην ψυχαναλυτική θεραπεία, οφείλει κανείς να αποσαφηνίσει τι πραγματικά επιθυμεί: Θέλω πράγματι αυτό που νομίζω ότι θέλω; Πάρτε την χαρακτηριστική περίπτωση του συζύγου που έχει εμπλακεί σε μια παθιασμένη εξωσυζυγική σχέση, ονειρευόμενος διαρκώς ότι η γυναίκα του με κάποιο τρόπο θα εξαφανιστεί (θα πεθάνει, θα τον χωρίσει ή ό,τι άλλο), έτσι ώστε να ζήσει μια κανονική ζωή με την ερωμένη του- αλλά όταν έρχεται αυτή η ποθητή στιγμή, ο κόσμος του καταρρέει, καθώς ανακαλύπτει ότι δεν θέλει πια την ερωμένη του. Όπως λέει μια παλιά παροιμία, υπάρχει μόνο ένα πράγμα που είναι χειρότερο από το να μην πετυχαίνεις αυτό που θέλεις- κι αυτό είναι να το πετύχεις! Έτσι λοιπόν, έρχεται σήμερα και για τους αριστερούς διανοούμενους η στιγμή της αλήθειας: Θέλατε πραγματική αλλαγή, ωραία λοιπόν, τώρα θα την έχετε! Πίσω στο 1937, στο έργο του <<Ο δρόμος προς την αποβάθρα του Γουίγκαν>>, ο Τζορτζ Όργουελ περιέγραφε θαυμάσια αυτή τη στάση όταν έγραφε ότι <<κάθε επαναστατική γνώμη οφείλει μέρος της δύναμής της στην ανομολόγητη πεποίθηση ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει>>. Οι ριζοσπάστες επικαλούνται την ανάγκη επαναστατικής αλλαγής εν είδει δεισιδαιμονικής τελετουργίας που θα πετύχει το αντίθετό της, εμποδίζοντας να εκδηλωθεί η πραγματική αλλαγή. Κι αν είναι να εκδηλωθεί πραγματική επανάσταση, αυτό πρέπει να συμβεί σε ασφαλή απόσταση: Στην Κούβα, τη Νικαράγουα, τη Βενεζουέλα... έτσι ώστε, ενώ η καρδιά μου θα ζεσταίνεται όσο σκέφτομαι τα μακρινά γεγονότα, εγώ θα μπορώ να συνεχίζω την ακαδημαϊκή μου καριέρα.

Αυτή η οικονομική κατάσταση μόνιμης έκτακτης ανάγκης δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε την υπονομετική, πνευματική δουλειά, που δεν έχει άμεση, <<πρακτική>> εφαρμογή. Το αντίθετο: σήμερα, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι ο κομμουνισμός αρχίζει με αυτό που ο Καντ, στο περίφημο δοκίμιό του <<Τι είναι Διαφωτισμός>>, αποκαλεί <<δημόσια χρήση του ορθού λόγου>>, δηλαδή με την εξισωτική οικουμενικότητα της σκέψης. Όταν ο Απόστολος Παύλος λέει ότι, από τη σκοπιά του Χριστιανού, <<δεν υπάρχουν άνδρες και γυναίκες, ούτε Εβραίοι και Έλληνες>>, διατυπώνει την ιδέα ότι οι αναφορές σε εθνικές ρίζες, ταυτότητες κλπ δεν αποτελούν κατηγορίες της αλήθειας, ή, για να το θέσουμε ακριβώς με Καντιανούς όρους, όταν αναφερόμαστε σε εθνικές ρίζες, ασκούμε την ιδιωτική χρήση του λόγου, η οποία περιορίζεται από ιδιαίτερα, δογματικά προτάγματα, δηλαδή δρούμε ως <<ανώριμοι>> ιδιώτες και όχι ως ελεύθεροι άνθρωποι, οι οποίοι ενεργούν στη διάσταση του οικουμενικού λόγου. Για τον Καντ, ο δημόσιος χώρος της <<παγκόσμιας κοινωνίας των πολιτών>> σηματοδοτεί το παράδοξο της οικουμενικής μοναδικότητας, του μοναδικού υποκειμένου το οποίο, με ένα είδος βραχυκυκλώματος, προσπερνώντας τη διαμεσολάβηση του ιδιαίτερου, συμμετέχει απ' ευθείας στο Οικουμενικό. Υπό αυτό το πρίσμα, το "ιδιωτικό" δεν είναι το υλικό της ατομικότητάς μας σε αντιδιαστολή με τους κοινοτικούς δεσμούς, αλλά η ίδια η κοινοτική- θεσμική τάξη της ιδιαίτερης ταυτότητάς μας.

Ο αγώνας μας οφείλει λοιπόν να στρέφεται προς εκείνες τις πλευρές της τρέχουσας <<αναδιάρθρωσης>> που δημιουργούν απειλές στον ελεύθερο, δημόσιο χώρο, σε διεθνική κλίμακα. Παράδειγμα θα μπορούσε να αποτελέσει η λεγόμενη <<Διαδικασία της Μπολώνια>>, που έχει ξεκινήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, με στόχο <<την εναρμόνιση της αρχιτεκτονικής της ανώτατης εκπαίδευσης σε ευρωπαϊκή κλίμακα>>- στην πραγματικότητα μια επίθεση στη δημόσια χρήση του ορθού λόγου. Κοινός παρονομαστής αυτών των αλλαγών είναι η πίεση για υποταγή της ανώτατης εκπαίδευσης στην επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων της κοινωνίας μέσω της παραγωγής εξειδικευμένων γνώσεων. Αυτό που εξαφανίζεται εδώ είναι η πραγματική αποστολή της επιστημονικής σκέψης: όχι μόνο να προσφέρει λύσεις σε προβλήματα που τίθενται από την <<κοινωνία>>- στην πραγματικότητα, από το κράτος και το κεφάλαιο- αλλά να στοχαστεί πάνω στην ίδια τη μορφή αυτών των προβλημάτων και να διακρίνει το πρόβλημα που υπάρχει στον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε το πρόβλημα. Η αναγωγής της ανώτατης εκπαίδευσης στο έργο της παραγωγής κοινωνικά χρήσιμης, εξειδικευμένης γνώσης αποτελεί παραδειγματική έκφραση της Καντιανής <<ιδιωτικής χρήσης του ορθού λόγου>>- δηλαδή, της υποταγμένης σε αυθαίρετες, δογματικές απαιτήσεις- στο πλαίσιο του σημερινού, παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Έχει μεγάλη σημασία να συνδέσουμε την πίεση για εναρμόνιση της ανώτατης εκπαίδευσης με πρακτικές ανάγκες- όχι μόνο με τη μορφή της ευθείας ιδιωτικοποίησης ή των δεσμών με τις επιχειρήσεις, αλλά και με τη γενικότερη έννοια του προσανατολισμού της προς την παραγωγή εξειδικευμένης γνώσης, που θα μας βοηθήσει να επιλύσουμε συγκεκριμένα, πρακτικά προβλήματα- με τη διαδικασία της <<περίφραξης>> (enclosure) των πνευματικών προϊόντων που κανονικά θα έπρεπε να ανήκουν στην ανθρώπινη κοινότητα, δηλαδή με την ιδιωτικοποίηση της γενικής διάνοιας (σ.τ.μ. general intellect στον Μαρξ). Αυτή η διαδικασία αποτελεί μέρος ενός καθολικού μετασχηματισμού στον τρόπο της ιδεολογικής έγκλησης (σ.τ.μ. όρος που παραπέμπει στον Λουί Αλτουσέρ). Η καπιταλιστική νεωτερικότητα επέβαλε τη διπλή ηγεμονία του δημόσιου, σχολικού συστήματος και της ιδεολογίας του νόμου. Οι ιδιώτες μεταμορφώθηκαν σε νομικά υποκείμενα μέσω της υποχρεωτικής, καθολικής εκπαίδευσης, ενώ τα υποκείμενα εγκαλούνται από την νομική τάξη πραγμάτων ως πατριώτες, ελεύθεροι πολίτες. Έτσι διατηρήθηκε το χάσμα ανάμεσα στον μπουρζουά και τον πολίτη, ανάμεσα στον εγωιστή- χρησιμοθηρικό ιδιώτη που ασχολείται με τα ιδιωτικά του συμφέροντα και τον πολίτη που αφιερώνεται στο καθολικό πεδίο του κράτους. Στο βαθμό που, στην αυθόρμητη αντίληψη περί ιδεολογίας, η τελευταία περιορίζεται στην καθολική σφαίρα του πολίτη, ενώ η ιδιωτική σφαίρα των εγωιστικών συμφερόντων παραμένει <<προ- ιδεολογική>>, το ίδιο το χάσμα μεταξύ ιδεολογίας και μη ιδεολογίας γίνεται κομμάτι της (σ.σ. κυρίαρχης, αστικής) ιδεολογίας. Αυτό που συνέβη στο τελευταίο στάδιο του μεταμοντέρνου καπιταλισμού, μετά το 1968, είναι ότι η ίδια η οικονομία- η λογική της αγοράς και του ανταγωνισμού- επιβλήθηκε βαθμιαία ως η ηγεμονική ιδεολογία:

-Στην εκπαίδευση, γινόμαστε μάρτυρες της βαθμιαίας αποδιάρθρωσης του κλασικού, αστικού Ιδεολογικού Μηχανισμού του Κράτους, του δημόσιου σχολείου. Το σχολικό σύστημα γίνεται ολοένα και λιγότερο υποχρεωτικό δίκτυο, ανυψωμένο υπεράνω της αγοράς και οργανωμένο κατευθείαν από το κράτος, φορέας των αξιών του διαφωτισμού- ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα. Στο όνομα της ιερής φόρμουλας <<μικρότερο κόστος, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα>>, διαπερνάται βαθμιαία από διάφορες μορφές εταιρικών σχέσεων δημοσίου- ιδιωτικού.

-Στο επίπεδο της οργάνωσης και της νομιμοποίησης της εξουσίας, το εκλογικό σύστημα γίνεται αντιληπτό ολοένα και περισσότερο ως μοντέλο ανταγωνισμού της αγοράς: οι εκλογές μοιάζουν με εμπορική ανταλλαγή, όπου οι ψηφοφόροι <<αγοράζουν>> το πακέτο υπηρεσιών διατήρησης της τάξης, δίωξης του εγκλήματος και πάει λέγοντας, με κριτήριο τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Στο όνομα της ίδιας φόρμουλας- <<μικρότερο κόστος, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα>>- λειτουργίες που άλλοτε αποτελούσαν αποκλειστικότητα της κρατικής εξουσίας, όπως οι φυλακές, τώρα ιδιωτικοποιούνται. Ο στρατός δεν βασίζεται πλέον στην καθολική θητεία, αλλά στελεχώνεται από μισθοφόρους.

-Ακόμη και το πεδίο των διαπροσωπικών, συναισθηματικών σχέσεων οργανώνεται ολοένα και περισσότερο βάσει των γραμμών που καθορίζουν οι σχέσεις της αγοράς. Ο Αλέν Μπαντιού ανέπτυξε τον παραλληλισμό ανάμεσα στη σύγχρονη αναζήτηση ερωτικού συντρόφου ή συζύγου μέσω οργανωμένων πρακτορείων του είδους και στην πανάρχαια διαδικασία της προεπιλογής του γαμπρού ή της νύφης από τους γονείς. Και στις δύο περιπτώσεις, το ρίσκο του να ερωτευθεί κανείς αίρεται, το τυχαίο στο ερωτικό παιχνίδι εξαφανίζεται χάρη στους προηγηθέντες διακανονισμούς που παίρνουν υπ΄ όψιν όλα τα υλικά και ψυχολογικά συμφέροντα των ενδιαφερόμενων μερών. Να γιατί τα γραφεία συνοικεσίων είναι κατ΄ εξοχήν αντιερωτικοί μηχανισμοί. Το στοίχημα είναι να οργανώσουν τον έρωτα ως πραγματική, ελεύθερη επιλογή- διαλέγω τον υποψήφιο που μου ταιριάζει περισσότερο, αφού επιθεωρήσω προσεκτικά τον κατάλογο των υποψηφίων.

Είναι λογικό λοιπόν, από τη στιγμή που η οικονομία θεωρείται ότι δεν ανήκει στην ιδεολογική σφαίρα, αυτός ο νέος, γενναίος κόσμος της καθολικής εμπορευματοποίησης να προβάλλεται ως μετα- ιδεολογικός. Φυσικά, οι Ιδεολογικοί Μηχανισμοί του Κράτους (ΙΜΚ) είναι πάντα παρόντες- και μάλιστα περισσότερο από ποτέ. Ωστόσο, από τη στιγμή που η ιδεολογία, στην αντίληψη που έχει για τον εαυτό της, αναφέρεται σε υποκείμενα, σε αντίθεση με τους προ- ιδεολογικούς ιδιώτες, αυτή η ηγεμονία της ιδεολογικής σφαίρας δεν μπορεί παρά να εμφανισθεί ως απουσία ιδεολογίας. Αυτό σημαίνει όχι ότι η ιδεολογία απλώς αντανακλά την οικονομία, όπως το εποικοδόμημα αντανακλά τη βάση του, αλλά ότι η οικονομία λειτουργεί εδώ η ίδια ως ιδεολογικό μοντέλο. Έτσι, νομιμοποιούμαστε πλήρως να πούμε ότι λειτουργεί ως ΙΜΚ- σε αντίθεση με την <<πραγματική>> οικονομική ζωή, η οποία ξεκάθαρα δεν ακολουθεί το εξιδανικευμένο μοντέλο της ελεύθερης αγοράς.

Η πλήρης μετατροπή της ιδεολογίας σε φυσική κατάσταση πραγμάτων (εξάλειψη της ιδεολογίας από την ίδια την ιδεολογία) επιβάλλει ένα δυσάρεστο, αλλά αναπόδραστο συμπέρασμα αναφορικά με την παγκόσμια, κοινωνική δυναμική του καιρού μας: Σήμερα, είναι ο καπιταλισμός που εμφανίζεται πραγματικά ως επαναστατικός, καθώς κατά τις τελευταίες δεκαετίες μεταμόρφωσε ολόκληρο το τοπίο, από τις τεχνολογίες μέχρι την ιδεολογία, ενώ τόσο οι συντηρητικοί, όσο και οι σοσιαλδημοκράτες κατά κανόνα απλώς αντιδρούσαν σε αυτές τις αλλαγές, προσπαθώντας εναγωνίως να διατηρήσουν κάποια από τα παλαιά κεκτημένα. Σε έναν παρόμοιο αστερισμό, η ίδια η ιδέα του ριζικού, κοινωνικού μετασχηματισμού μπορεί να ακούγεται σαν αδύνατο όνειρο, αλλά ο όρος <<αδύνατο>> επιβάλει να σταματήσουμε λίγο και να σκεφτούμε. Σήμερα, το δυνατό και το αδύνατο κατανέμονται κατά έναν παράξενο τρόπο, έτσι που και τα δύο εκρήγνυνται ταυτόχρονα στην υπερβολή. Από τη μια πλευρά, στα πεδία των προσωπικών ελευθεριών και της επιστήμης- τεχνολογίας, ακούμε ότι <<τίποτα δεν είναι αδύνατο>>. Μπορούμε να απολαύσουμε το σεξ σε όλες τις διεστραμμένες εκδοχές του, να κατεβάσουμε από το Διαδίκτυο ολόκληρα αρχεία μουσικής, κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών εκπομπών, ενώ ακόμη και τα διαστημικά ταξίδια είναι προσιτά στον καθένα που μπορεί να τα πληρώσει. Ανοίγεται η προοπτική της βελτίωσης των φυσικών και ψυχικών δυνατοτήτων μας μέσω επεμβάσεων στο γονιδίωμα. Ακόμη και το τεχνοκρατικό όνειρο της αθανασίας μπορεί με μια έννοια να επιτευχθεί, μέσω της μετατροπής της ταυτότητάς μας σε λογισμικό, το οποίο θα μπορεί να φορτωθεί σε ένα άλλο σώμα- <>.

Από την άλλη, στο πεδίο των οικονομικο- κοινωνικών σχέσεων, η εποχή μας αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως εποχή της ωριμότητας, στην οποία, με την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων, η ανθρωπότητα εγκατέλειψε τις παλιές, χιλιαστικές ουτοπίες και αποδέχθηκε τις δεσμεύσεις που επιβάλλει η πραγματικότητα- διάβαζε: η καπιταλιστική, οικονομικο- κοινωνική πραγματικότητα- με όλα τα αδύνατα που ορθώνει μπροστά μας. Η εντολή <<δεν>> είναι το σύνθημα της ημέρας: Δεν μπορείς να συμμετάσχεις σε μεγάλα, συλλογικά εγχειρήματα, τα οποία αναγκαστικά θα καταλήξουν στον τρόμο του ολοκληρωτισμού. Δεν μπορείς να αγκιστρωθείς στο παλιό κράτος πρόνοιας, το οποίο σε κάνει μη ανταγωνιστικό και οδηγεί σε οικονομική κρίση. Δεν μπορείς να απομονωθείς από την παγκόσμια αγορά, κλπ, κλπ. Στη ιδεολογική εκδοχή της, η οικολογία έρχεται να προσθέσει τον δικό της κατάλογο των αδύνατων, των απαγορευτικών ορίων- π.χ. απαγορεύεται αν αυξηθεί η παγκόσμια θερμοκρασία ένα ή δύο βαθμούς παραπάνω- που βασίζονται επίσης σε κάποιες <<εκτιμήσεις ειδικών>>. Ο λόγος είναι ότι ζούμε σε μια μετα- πολιτική εποχή μετατροπή της οικονομίας σε δεύτερη Φύση: οι πολιτικές αποφάσεις παρουσιάζονται κατά κανόνα ως επιταγές μιας αμιγώς οικονομικής αναγκαιότητας- όταν επιβάλλονται μέτρα λιτότητας, μας λένε ξανά και ξανά ότι είναι εντελώς αναγκαία. Επομένως, έχει έρθει ίσως η ώρα να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας περί δυνατού και αδύνατου: Κάτι λάθος πρέπει να υπάρχει σε έναν κόσμο όπου είναι δυνατό να γίνουμε αθάνατοι, αλλά αδύνατο να ξοδέψουμε λίγο περισσότερα χρήματα για την εκπαίδευση.

Το πρόβλημα εδώ είναι βαθύτερο από ό,τι εμφανίζεται: Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του σημερινού καπιταλισμού είναι η ιδιωτικοποίηση αυτού που ο Μαρξ ονόμασε <<γενική διάνοια>> - ένα ζήτημα που βρίσκεται στον πυρήνα της διαπάλης γύρω από τα πνευματικά δικαιώματα. Σ' αυτό το πλαίσιο, η οικονομική εκμετάλλευση με την κλασική, μαρξιστική έννοια δεν είναι πλέον δυνατή, γι αυτό είναι ανάγκη να επιβάλλεται ολοένα και περισσότερο με χρήση του νομικού οπλοστασίου, δηλαδή εξωοικονομικών δυνάμεων. Να γιατί γίνεται αναγκαία, ολοένα και περισσότερο, η απ' ευθείας ενεργοποίηση της εξουσίας, ώστε να επιβληθούν οι αυθαίρετες, νομικές προϋποθέσεις για την απόσπαση ρέντας (προσόδου), κάτι που δεν διασφαλίζεται <<αυθόρμητα>>, από τη λειτουργία της αγοράς. Ίσως εδώ βρίσκεται η θεμελιώδης αντίθεση του σύγχρονου, <<μεταμοντέρνου>> καπιταλισμού. Ενώ η λογική του είναι η απορρύθμιση, το λιγότερο κράτος, η νομαδική- μη εδαφική ανάπτυξη κλπ, η βασική τάση της <<μετατροπής του κέρδους σε ρέντα>> σηματοδοτεί τον ενισχυμένο ρόλο του κράτους, του οποίου η ρυθμιστική (και όχι μόνο) λειτουργία είναι πανταχού παρούσα. Η δυναμική απορρύθμιση συνυπάρχει και στηρίζεται σε ολοένα και περισσότερο αυταρχικές παρεμβάσεις του κράτους και των μηχανισμών του. Αυτό λοιπόν που μπορούμε να διακρίνουμε στον ορίζοντα της ιστορικής εξέλιξης είναι μια κοινωνία στην οποία η ελευθεριακή, ηδονιστική ζωή των ατόμων συνυπάρχει με (και συντηρείται από) ένα σύνθετο δίκτυο ρυθμιστικών, κρατικών μηχανισμών. Αντί να εξαφανίζεται, το κράτος ενισχύεται στις μέρες μας.

Για να θέσουμε το ζήτημα λίγο διαφορετικά, ο σύγχρονος καπιταλισμός προκαλεί καταστάσεις όπου απαιτούνται μεγάλης κλίμακας κρατικές παρεμβάσεις, αλλά το πρόβλημα είναι ότι το κοινοβουλευτικό- δημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο δεν επιτρέπει γρήγορες, ριζοσπαστικές παρεμβάσεις. Ξαφνικές χρηματοπιστωτικές κρίσεις, οικολογικές καταστροφές, μεγάλης κλίμακας οικονομικές αναδιαρθρώσεις- όλα αυτά απαιτούν ένα σώμα με καθαρή εξουσιοδότηση να επιβάλει γρήγορα αποτελεσματικά αντίμετρα, παρακάμπτοντας τις αβρότητες των μακρόσυρτων, δημοκρατικών διαβουλεύσεων. Θυμηθείτε τη χρηματοπιστωτική κατάρρευση του φθινοπώρου του 2008: Ο πανικός ήταν απόλυτος και επέβαλε σε χρόνο μηδέν μια διεθνική, διαπαραταξιακή συμπαράταξη, όπου όλες οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των ηγετών του κόσμου προσωρινά ξεχάστηκαν ώστε να αποτραπεί Η καταστροφή. Αυτό που σήμανε η περιλάλητη διακομματική συναίνεση, που τόσο εξύμνησαν οι Αμερικανοί, είναι ότι η δημοκρατία είχε ντε φάκτο αρθεί: Δεν υπήρχε χρόνος για να αναλωθεί κανείς σε συνήθεις, δημοκρατικές διαδικασίες, επομένως αυτοί που ήταν αντίθετοι με το σχέδιο, στους κόλπους του αμερικανικού Κογκρέσου, αναγκάστηκαν πολύ γρήγορα να ευθυγραμμιστούν με την κυρίαρχη γραμμή. Μπους, Μακέιν και Ομπάμα σχημάτισαν ενιαίο μέτωπο, εξηγώντας στην αμήχανη κοινή γνώμη ότι δεν υπήρχε χρόνος για παρατεταμένη, δημοκρατική συζήτηση- βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, επομένως πρέπει να πάρουμε άμεσα μέτρα. Δεν είναι να εκπλήσσεται κανείς που, σε μια τέτοια ατμόσφαιρα, αυταρχικά καθεστώτα σαν εκείνο της Κίνας αποδεικνύονται αποτελεσματικότερα από τις σύγχρονες δημοκρατίες.

Οι κομμουνιστές που βρίσκονται στην εξουσία είναι σήμερα οι πιο δυναμικοί καπιταλιστές. Μήπως δεν είναι αυτό η έσχατη ένδειξη θριάμβου του καπιταλισμού; Μια άλλη ένδειξη αυτού του θριάμβου είναι το γεγονός ότι η κυρίαρχη ιδεολογία μπορεί να ανέχεται αυτό που εμφανίζεται ως ανελέητη κριτική. Δεν έχουμε έλλειμμα αντικαπιταλισμού στις μέρες μας, αντίθετα γινόμαστε μάρτυρες πληθωρικής κριτικής στα δεινά που συσσωρεύει ο καπιταλισμός. Βιβλία, εφημερίδες, τηλεοπτικές εκπομπές στηλιτεύουν κατά κόρον ασύδοτες εταιρείες που μολύνουν το περιβάλλον, διεφθαρμένους τραπεζίτες που συνεχίζουν να εισπράττουν γενναία μπόνους ενώ οι τράπεζές τους διασώζονται με δημόσια κονδύλια, για βιομηχανικά κάτεργα που εκμεταλλεύονται υπερωριακή παιδική εργασία και πάει λέγοντας. Υπάρχει όμως μια παγίδα σε όλο αυτό το χείμαρρο της κριτικής: Αυτό που δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση είναι το δημοκρατικό- φιλελεύθερο πλαίσιο της πάλης εναντίον αυτών των ακροτήτων. Ο ρητός ή υπόρρητος στόχος είναι ο εκδημοκρατισμός του καπιταλισμού, η επέκταση του δημοκρατικού ελέγχου στην οικονομία, μέσω της πίεση των μέσων ενημέρωσης, των κοινοβουλευτικών επιτροπών ελέγχου, της σκληρότερης νομοθεσίας, των εισαγγελικών παρεμβάσεων κλπ- χωρίς όμως ποτέ να αμφισβητείται το θεσμικό πλαίσιο της αστικής νομιμότητας. Αυτή είναι η ιερή αγελάδα που δεν τολμούν να αγγίξουν ακόμη και οι τις πιο ριζοσπαστικές μορφές <<ηθικού καπιταλισμού>>, όπως τα κινήματα τύπου Σιάτλ και Πόρτο Αλέγκρε.

Εδώ είναι που η θεμελιώδης θέση του Μαρξ παραμένει ισχυρή, ίσως μάλιστα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Για τον Μαρξ, το ζήτημα της ελευθερίας δεν τοποθετείται πρωταρχικά στην καθ' εαυτήν πολιτική σφαίρα- όπως το θέλει η αντίληψη των δυτικών θεσμών, που όταν θέλουν να κρίνουν το βαθμό φιλελευθερισμού μιας χώρας θέτουν τα ερωτήματα: Έχει ελεύθερες εκλογές; Έχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη; Είναι ο Τύπος ελεύθερος από κρυφές πιέσεις; Γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα; Το κλειδί για την πραγματική ελευθερία βρίσκεται περισσότερο στο <<μη πολιτικό>> δίκτυο των κοινωνικών σχέσεων, από την αγορά μέχρι την οικογένεια, όπου η απαιτούμενη αλλαγή δεν είναι η πολιτική μεταρρύθμιση, αλλά ο μετασχηματισμός των κοινωνικών σχέσεων- ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ επαναστατική, ταξική πάλη, όχι δημοκρατικές εκλογές ή άλλα πολιτικά μέτρα με τη στενή έννοια του όρου. Δεν ψηφίζουμε για να αποφασίσουμε ποιος θα κατέχει τι ή για τις σχέσεις εργατών- διευθυντών στο εργοστάσιο. Όλα αυτά αφήνονται σε διαδικασίες εκτός της πολιτικής σφαίρας και είναι αυταπάτη να πιστέψουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση πραγμάτων απλώς <<επεκτείνοντας>> τη δημοκρατία σ' αυτή τη σφαίρα- π.χ. οργανώνοντας <<δημοκρατικές>> τράπεζες υπό λαϊκό έλεγχο. Η ριζοσπαστική αλλαγή σε αυτό το πεδίο βρίσκεται έξω από τη σφαίρα των νομικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων. Φυσικά, παρόμοιες δημοκρατικές διαδικασίες μπορεί να παίξουν θετικό ρόλο. Παραμένουν όμως στοιχεία του αστικού κράτους, σκοπός του οποίου είναι να εγγυηθεί την ομαλή αναπαραγωγή του κεφαλαίου.

Στενά συνδεδεμένη με την αναγκαία αποφετιχοποίηση των <<δημοκρατικών θεσμών>> είναι η αποφετιχοποίηση του αρνητικού τους αντίστοιχου: της βίας. Ο Μπαντιού πρότεινε πρόσφατα τη φόρμουλα της <<αμυντικής βίας>>. Πρέπει να καταγγείλουμε τη βία (π.χ. τη βίαιη κατάληψη της εξουσίας) ως βασικό τρόπο δράσης να στραφούμε στην οικοδόμηση ελεύθερων χώρων σε απόσταση από την κρατική εξουσία, έξω από την κυριαρχία της (όπως έγινε με την πρώιμη <<Αλληλεγγύη>> στην Πολωνία), όπου η προβολή βίαιης αντίστασης θα περιορίζεται στις προσπάθειες του κράτους να συντρίψει διά της βίας και να επανακτήσει τον έλεγχο παρόμοιων <<απελευθερωμένων ζωνών>>. Το πρόβλημα με αυτή τη στρατηγική είναι ότι στηρίζεται σε μια βαθειά προβληματική διάκριση μεταξύ <<ομαλής>> λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού και <<υπερβάλλουσας>> χρήσης κρατικής βίας. Ωστόσο είναι αδύνατο να διαχωρίσει κανείς τη βία από την ίδια την ύπαρξη της αγοράς και του κράτους. Στην παρέμβασή του στο Αριστερό Φόρουμ του Λονδίνου, το 2010, ο Τζον Χόλογουεϊ, άρτι αφιχθείς από την Ελλάδα, ανέφερε ως παράδειγμα άσκησης του κομμουνισμού ένα πάρκο στην Αθήνα που είχε καταληφθεί από διαδηλωτές και λειτουργούσε ως απελευθερωμένη ζώνη, με αφίσες στις εισόδους του που έγραφαν <<Απαγορεύεται η είσοδος στον καπιταλισμό>>. Στο εσωτερικό του, απαγορευόταν η εμπορευματοποίηση, οι άνθρωποι ήταν ελεύθεροι να συγκεντρώνονται, να χορεύουν, να συζητούν. Αλλά οι καπιταλιστές αναμφίβολα θα χαιρέτιζαν παρόμοιες νησίδες ως ζώνες αναψυχής που δίνουν στους εργάτες τους μεγαλύτερη ζωτικότητα όταν επιστρέφουν στη δουλειά. Οφείλουμε λοιπόν να είμαστε προσεκτικοί όταν ακούμε για παρόμοιες ζώνες απόσυρσης, όπου ο Μπαντιού συναντά τον Χόλογουεϊ. Είναι εύκολο να πει κανείς ότι, δεδομένων των καταστροφικών αποτελεσμάτων που είχε το κομμουνιστικό κίνημα του εικοστού αιώνα, με τον προσήλωσή του στην κατάληψη της εξουσίας, οφείλουμε να καταγγείλουμε τη βία, περιορίζοντάς την στην προάσπιση ελεύθερων χώρων απόσυρσης. Ωστόσο, οφείλει κανείς να λάβει εξίσου υπόψη πως αυτοί που ασκούν το κρατικό μονοπώλιο στη βία πάντα αγαπούν εκείνους που διατείνονται ότι τα προβλήματα είναι <<βαθύτερα>> από το ποιος έχει την εξουσία, αφού τέτοιου είδους άνθρωποι δεν αντιπροσωπεύουν καμία απειλή για την κυριαρχία τους.

Που βρισκόμαστε λοιπόν σήμερα; Ο Μπαντιού περιγράφει έξοχα την μετα- σοσιαλιστική τάξη πραγμάτων με την έκφραση: <<Αυτή η προβληματική κατάσταση, όπου βλέπουμε το Κακό να χορεύει πάνω στα ερείπια του Κακού>>. Δεν υπάρχει εδώ χώρος για οποιαδήποτε νοσταλγία, τα κομμουνιστικά καθεστώτα ήταν <<κακά>>, αλλά το πρόβλημα είναι ότι αυτό που το αντικατέστησε ήταν επίσης <<κακό>>, αν και με διαφορετικό τρόπο.
Αν σ' αυτές τις συνθήκες το κομμουνιστικό σχέδιο πρέπει να ανανεωθεί ως πραγματική εναλλακτική λύση στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, τότε οφείλουμε να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, με μια καθαρή ρήξη με την εμπειρία του κομμουνισμού του εικοστού αιώνα. Πρέπει επίσης να μην ξεχνάμε ότι το 1990 ήταν η ήττα όχι μόνο του κομμουνιστικού κρατικού σοσιαλισμού, αλλά και η ήττα της δυτικής σοσιαλδημοκρατίας. Να γιατί είναι εντελώς εσφαλμένο να εναποθέτει κανείς ελπίδες σε ισχυρά (πλήρως κυρίαρχα) έθνη- κράτη, τα οποία θα μπορούσαν, υποτίθεται, να υπερασπιστούν τα κεκτημένα του κοινωνικού κράτους, απέναντι σε υπερεθνικά σώματα όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία, κατά την ίδια εκδοχή, λειτουργεί ως όργανο του παγκόσμιου κεφαλαίου στην υπηρεσία της αποδόμησης των υπολειμμάτων κοινωνικού κράτους. Από αυτό το σημείο, απέχουμε μόνο ένα βήμα μέχρι να αποδεχθούμε τη <<στρατηγική συμμαχία>> με την εθνικιστική Δεξιά, η οποία ανησυχεί για τη διάλυση της εθνικής ταυτότητας στην πολυεθνική Ευρώπη.

Στις 17 Οκτωβρίου, η Άγκελα Μέρκελ δήλωσε: <<Αυτή η πολυπολιτισμική προσέγγιση, που λέει ότι ζούμε ευτυχισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο, απέτυχε. Απέτυχε οικτρά>>. Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ήταν συνεπής, απηχώντας με καθυστέρηση δύο ετών τη συζήτηση περί Leitkultur (κυρίαρχου πολιτισμού), τότε που οι συντηρητικοί επέμεναν ότι κάθε κράτος στηρίζεται σε έναν πολιτισμό, τον οποίο οι υπόλοιπες εθνικές ομάδες που ζουν στην επικράτεια του κράτους οφείλουν να σέβονται. Αντί να παριστάνουμε τις ευγενικές ψυχές που θρηνούν για την αναδυόμενη, ρατσιστική Ευρώπη, την οποία αναγγέλλουν παρόμοιες δηλώσεις, θα έπρεπε να σκεφτούμε αυτοκριτικά και να αναρωτηθούμε σε ποιο βαθμό η δική μας, αφηρημένη αντίληψη περί πολυπολιτισμικότητας συνέβαλε στη δυσάρεστη τροπή των εξελίξεων. Η σύγκρουση περί πολυπολιτισμικότητας είναι όντως σύγκρουση περί Leitkultur: Δεν είναι σύγκρουση μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών, αλλά σύγκρουση μεταξύ διαφορετικών αντιλήψεων για το πώς θα μπορούσαν να συνυπάρχουν οι διαφορετικοί πολιτισμοί, σύγκρουση γύρω από τους κανόνες και τις πρακτικές που αυτοί οι πολιτισμοί οφείλουν να μοιράζονται αν πρόκειται να συνυπάρξουν. Επομένως, οφείλει κανείς να αποφύγει να πιαστεί στην παγίδα του φιλελεύθερου παιχνιδιού <<πόση ανεκτικότητα μπορούμε να δείξουμε για τον Άλλο>>- αν μπορούμε να δείξουμε ανεκτικότητα όταν δέρνουν τις γυναίκες τους, όταν κανονίζουν τους γάμους των παιδιών τους, όταν καταπιέζουν τους ομοφυλόφυλους και πάει λέγοντας. Σ' αυτό το επίπεδο, φυσικά, ποτέ δεν είμαστε αρκετά ανεκτικοί, ή ίσως είμαστε ήδη υπερβολικά ανεκτικοί, παραμερίζοντας τα δικαιώματα των γυναικών, για παράδειγμα. Ο μόνος τρόπος να βγούμε από το αδιέξοδο είναι να προτείνουμε και να παλέψουμε για ένα θετικό, οικουμενικό σχέδιο, το οποίο θα μοιράζονται όλα τα μέρη. Να γιατί κρίσιμο ζήτημα για όλους όσοι αγωνίζονται σήμερα για τη χειραφέτηση είναι να πάνε πιο μακριά από τον απλό σεβασμό του άλλου, σε μια θετική Leitkultur κοινωνικής χειραφέτησης, της μόνης που μπορεί να εγγυηθεί τη συνύπαρξη και μίξη διαφορετικών πολιτισμών.

Στη Δυτική και την Ανατολική Ευρώπη, υπάρχουν σημάδια μακροπρόθεσμης αναδιάταξης του πολιτικού χώρου. Μέχρι πρόσφατα, στο πολιτικό σκηνικό κυριαρχούσαν δύο κόμματα που απευθύνονταν στο σύνολο του εκλογικού σώματος, η κεντροδεξιά (χριστιανοδημοκράτες, συντηρητικοί κ.α.) και η κεντροαριστερά (σοσιαλιστές ή σοσιαλδημοκράτες), ενώ μικρότερα κόμματα απευθύνονταν σε περιορισμένα τμήματα του εκλογικού σώματος (οικολόγοι, φιλελεύθεροι κ.α.). Τώρα, αναδύεται σταδιακά ένα κόμμα που υπερασπίζεται τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό σαν τέτοιο, συνήθως με σχετικά ανεκτική στάση σε ζητήματα όπως οι αμβλώσεις, τα δικαιώματα των ομοφυλοφύλων, των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων κλπ. Σε αντιπαράθεση με αυτό το κόμμα τοποθετείται ένα ολοένα και ισχυρότερο αντιμεταναστευτικό, λαϊκιστικό κόμμα το οποίο συνορεύει με ανοιχτά ρατσιστικές, νεοφασιστικές ομάδες. Παραδειγματική περίπτωση από αυτή την άποψη είναι η Πολωνία: Μετά την εξαφάνιση των πρώην κομμουνιστών, τα βασικά κόμματα είναι το <<αντι- ιδεολογικό>>, κεντρώο, φιλελεύθερο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Ντόναλντ Ντουσκ και το συντηρητικό, χριστιανικό κόμμα των αδελφών Κατσίνσκι. Ο Μπερλουσκόνι, στην Ιταλία, αποδεικνύει ότι και αυτή, η έσχατη μορφή αντιπολίτευσης δεν είναι αξεπέραστη: Το ίδιο κόμμα, το Forza Italia, μπορεί να είναι ταυτόχρονα το κόμμα του παγκόσμιου καπιταλισμού και να ενσωματώνει τη λαϊκιστική τάση εναντίον των μεταναστών. Στην απολίτικη σφαίρα της μετα- ιδεολογικής διοίκησης, ο μόνος τρόπος να κινητοποιήσει κανείς τις μάζες είναι να τους ξυπνήσει το φόβο (για τους μετανάστες, δηλαδή για τον πλησίον).

Μήπως δεν είναι το Tea Party των Ηνωμένων Πολιτειών η αμερικανική εκδοχή αυτού του λαϊκισμού της Δεξιάς που αναδύεται σταδιακά ως η μόνη πραγματική αντιπολίτευση στη φιλελεύθερη συναίνεση; Φυσικά, το Tea Party έχει ορισμένα χαρακτηριστικά αμιγώς αμερικανικά, που μας επιτρέπουν να προβλέψουμε με ασφάλεια ότι η άνοδός του θα συνδεθεί με την περαιτέρω πτώση της αμερικανικής ισχύος στον κόσμο. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει, όμως, η σύγκρουση μεταξύ ρεπουμπλικανικού κατεστημένου και Tea Party, που ήδη εκδηλώνεται εδώ κι εκεί: Επικεφαλής μεγάλων τραπεζών συναντήθηκαν ήδη με τους ηγέτες των Ρεπουμπλικανών που τους υποσχέθηκαν ότι θα ανακαλέσουν το νόμο του Βόλκερ για τον περιορισμό της κερδοσκοπίας που οδήγησε στην κατάρρευση του 2008. Το Tea Party έθεσε ως πρώτο στόχο του να επεκταθούν οι φοροαπαλλαγές του Μπους για τους πολύ πλούσιους, προσθέτοντας έτσι εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε ένα έλλειμμα που υποτίθεται ότι καταπολεμά. Στα μέσα του 2009, καθόμουν σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στις Συρακούσες, κάνοντας ζάπινγκ. Το ένα κανάλι έδειχνε ντοκιμαντέρ για τον μεγάλο, αριστερό τραγουδιστή της αμερικάνικης μουσικής <<κάντρι>> Πίτερ Σίγκερ, ενώ το Fox News είχε ρεπορτάζ για μια συγκέντρωση του Tea Party εναντίον της φορολογίας, στο Όστιν του Τέξας, όπου ένας άλλος τραγουδιστής της κάντρι τραγουδούσε ένα λαϊκιστικού ύφους κομμάτι εναντίον του Ομπάμα, γεμάτο παράπονα για τη βαριά φορολογία των σκληρά εργαζόμενων από την Ουάσιγκτον, που καταλήγει να ενισχύει τους μεγαλόσχημους χρηματιστές της Γουόλ Στριτ. Το βραχυκύκλωμα ανάμεσα στα δύο κανάλια μου προκάλεσε ηλεκτροπληξία, με δύο αξιοσημείωτα αποτελέσματα. Πρώτον, υπήρχε αυτή η αλλόκοτη ομοιότητα μεταξύ των δύο τραγουδιστών, οι οποίοι άρθρωναν παρόμοιες, λαϊκίστικες διαμαρτυρίες εναντίον του κατεστημένου, των πλούσιων εκμεταλλευτών και του κράτους τους και ζητούσαν ριζοσπαστική απάντηση, μέχρι και πολιτική ανυπακοή. Ήταν άλλη μια επώδυνη υπενθύμιση της αλήθειας που λέει ότι, σε επίπεδο μορφής και οργάνωσης, η σημερινή ριζοσπαστική, λαϊκιστική Δεξιά θυμίζει κατά παράδοξο τρόπο την παλιά, λαϊκιστική, ριζοσπαστική Αριστερά (μήπως και οι σημερινές ομάδες Χριστιανών φονταμενταλιστών, με το μισοπαράνομο καθεστώς τους που αναγορεύει τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους ως τον κύριο εχθρό τους, δεν οργανώνονται με τρόπο που θυμίζει Μαύρους Πάνθηρες της δεκαετίας του '60;). Για πόσο καιρό ακόμα θα συνεχίσει να δουλεύει αυτή η επιδέξια ιδεολογική χειραγώγηση; Για πόσο καιρό η βάση του Tea Party θα μένει προσκολλημένη στον θεμελιώδη ανορθολογισμό του να επιδιώκει να προστατεύσει τα συμφέροντα των σκληρά εργαζόμενων, συνηθισμένων ανθρώπων δίνοντας νέα προνόμια στους <<πλούσιους εκμεταλλευτές>>; Εδώ ακριβώς αρχίζει ο ιδεολογικός αγώνας: Ο κατάφορος ανορθολογισμός των διαδηλώσεων του Tea Party μαρτυρά τη δύναμη της ιδεολογίας της <<ελευθερίας του ατόμου ενάντια στην κρατική παρέμβαση>>, η οποία μπορεί να θολώσει ακόμη και τα πιο οφθαλμοφανή γεγονότα.

Συχνά ακούμε ότι το πραγματικό νόημα της κρίσης στην Ελλάδα είναι ότι όχι μόνο το ευρώ, αλλά και το ίδιο το σχέδιο της ενωμένης Ευρώπης είναι νεκρό. Πριν όμως υιοθετήσουμε αυτή τη γενική δήλωση, ας τη μεταμορφώσουμε επί το λενινιστικότερον: Η Ευρώπη είναι νεκρή- εντάξει, αλλά ποια Ευρώπη; Η απάντηση είναι: η μετα- πολιτική Ευρώπη της προσαρμογής στην παγκόσμια αγορά, η Ευρώπη που επανειλημμένα <<μαυρίστηκε>> στα δημοψηφίσματα, η Ευρώπη της τεχνοκρατίας των Βρυξελλών. Η Ευρώπη που παριστάνει τον εκπρόσωπο του ψυχρού, ευρωπαϊκού Λόγου απέναντι στο ελληνικό πάθος και την ελληνική διαφθορά, το μαθηματικό πνεύμα απέναντι στη συγκινισιακή μέθη. Ωστόσο, όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται, το έδαφος είναι ακόμη ελεύθερο για μια άλλη Ευρώπη: μια εκ νέου πολιτικοποιημένη Ευρώπη, θεμελιωμένη πάνω σε ένα συλλογικό σχέδιο χειραφέτησης. Την Ευρώπη που γέννησε την αρχαία ελληνική Δημοκρατία, τη Γαλλική και τη Ρωσική Επανάσταση. Να γιατί πρέπει να αποφύγουμε τον πειρασμό να αντιδράσουμε στη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση με μια αναδίπλωση στα απολύτως κυρίαρχα έθνη- κράτη, εύκολη λεία στο διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο που δεν γνωρίζει σύνορα και ηπείρους και μπορεί εύκολα να φέρει το ένα έθνος- κράτος σε αντιπαράθεση με το άλλο. Περισσότερο από ποτέ, η απάντηση στην κρίση πρέπει να είναι περισσότερο διεθνιστική και οικουμενική από την οικουμενικότητα του παγκοσμίου κεφαλαίου. Η ιδέα του να αντισταθούμε στον παγκόσμιο καπιταλισμό στο όνομα της υπεράσπισης συγκεκριμένων εθνικών ταυτοτήτων είναι σήμερα περισσότερο αυτοχειριαστική από ποτέ, με το φάντασμα του <<δόγματος τσούτσε>>, της Βορειοκορεάτικης εκδοχής της αυτάρκειας, να πλανιέται πάνω μας.

Ίσως ο πιο περιεκτικός χαρακτηρισμός της εποχής που άρχισε με τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο να βρίσκεται στη γνωστή φράση που αποδίδεται στον Γκράμσι: <<Ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος κόσμος πασχίζει να γεννηθεί. Τώρα, είναι η εποχή των τεράτων>>. Μήπως ο φασισμός και ο σταλινισμός δεν ήταν τα δίδυμα τέρατα του εικοστού αιώνα, ο πρώτος βγαλμένος μέσα από την εναγώνια προσπάθεια του παλιού κόσμου να κρατηθεί στη ζωή κι ο άλλος από την εκτρωματική απόπειρα οικοδόμησης ενός νέου κόσμου; Και τι να πούμε για τα τέρατα που συναντάμε σήμερα και τα οποία θρέφονται από τα τεχνοκρατικά όνειρα για μια κοινωνία με γενετικά ελεγχόμενο πληθυσμό; Το παράδοξο αυτό θα πρέπει να μας οδηγήσει στα αναγκαία συμπεράσματα: Πιθανόν να μην υπάρχει ευθεία οδός προς το καινούργιο, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που το είχαμε φανταστεί, και τα τέρατα επανεμφανίζονται κάθε φορά που προσπαθούμε να εκβιάσουμε αυτό το πέρασμα προς το Καινούργιο.

Τα σημάδια της ανικανότητας της κυρίαρχης τάξης να ασκήσει την κυριαρχία της πολλαπλασιάζονται όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην κορυφή της πυραμίδας, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επί δύο χιλιετίες, οι Χριστιανοί της Μέσης Ανατολής επιβίωσαν απειράριθμων καταστροφών, από το τέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι την ήττα στις Σταυροφορίες, την κατάρρευση της αποικιοκρατίας στις αραβικές χώρες, την επανάσταση του Χομεϊνί στο Ιράν κλπ- με μόνη αξιοσημείωτη εξαίρεση τη Σαουδική Αραβία, τον κύριο σύμμαχο των ΗΠΑ στην περιοχή, όπου δεν υπάρχουν αυτόχθονες Χριστιανοί. Στο Ιράκ, υπήρχαν περίπου ένα εκατομμύριο Χριστιανοί επί Σαντάμ, οι οποίοι ζούσαν επί ίσους όρους με τους υπόλοιπους πολίτες, μάλιστα ένας από αυτούς, ο Ταρίκ Αζίζ, έφτασε να γίνει υπουργός Εξωτερικών και έμπιστος του Σαντάμ. Στη συνέχεια, όμως, κάτι αλλόκοτο συνέβη στους Χριστιανούς του Ιράκ, μια πραγματική καταστροφή, από τη στιγμή που ένας Χριστιανικός στρατός κατέλαβε (ή απελευθέρωσε, αν θέλετε) το Ιράκ. Ο Χριστιανικός στρατός κατοχής διέλυσε τις κοσμικές, ένοπλες δυνάμεις του Ιράκ και άφησε ανοιχτό το δρόμο στις παραστρατιωτικές ομάδες των μουσουλμάνων φονταμενταλιστών να τρομοκρατούν τους Χριστιανούς, μαζί με τις αντίπαλες μουσουλμανικές φατρίες. Δεν είναι περίεργο που περίπου οι μισοί Χριστιανοί εγκατέλειψαν τη χώρα, προτιμώντας τη <<Συρία που στηρίζει την τρομοκρατία>> από <<το απελευθερωμένο Ιράκ που ελέγχεται από έναν Χριστιανικό στρατό>>.

Το 2010, τα πράγματα πήραν μια στροφή προς το χειρότερο. Ο Ταρίκ Αζίζ, που γλύτωσε από προηγούμενες δίκες, καταδικάστηκε από δικαστήριο Σιιτών σε απαγχονισμό για την <<καταδίωξη μουσουλμανικών κομμάτων>> (δηλαδή, ισλαμιστών φονταμενταλιστών) επί Σαντάμ Χουσείν. Οι βομβιστικές επιθέσεις εναντίον των Χριστιανών και των εκκλησιών τους ακολούθησαν η μία την άλλη, αφήνοντας πίσω τους δεκάδες νεκρούς, έτσι που ο αρχιεπίσκοπος Βαγδάτης Αθανάσιος Νταβούντ κάλεσε, τον Νοέμβριο του 2010, το ποίμνιό του να φύγει από τη χώρα: <<Οι Χριστιανοί πρέπει να εγκαταλείψουν την αγαπημένη πατρίδα των προγόνων τους για να γλυτώσουν από την προγραμματισμένη εθνοκάθαρση. Είναι το λιγότερο κακό σε σύγκριση με τον αφανισμό μας>>. Και για να δοθεί ακόμη περισσότερη έμφαση, τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν τον ίδιο μήνα ότι επικυρώθηκε η ανανέωση του πρωθυπουργικού αξιώματος στον Αλ Μαλικί χάρη στην υποστήριξη του Ιράν. Έτσι, το αποτέλεσμα της αμερικανικής παρέμβασης ήταν να γίνει το Ιράν, ο βασικός παράγοντας του Άξονα του Κακού, σχεδόν κυρίαρχη δύναμη στο Ιράκ. Λες και, σε μια σύγχρονη επίδειξη <<πονηρίας του Λόγου>>, το αόρατο χέρι κάποιου πεπρωμένου τα κανονίζει έτσι που ξανά και ξανά μια αμερικανική παρέμβαση ενισχύει ακριβώς τους παράγοντες εναντίον των οποίων έγινε αυτή η παρέμβαση.

Από που έρχεται αυτό το αόρατο χέρι; Το πρόβλημα με τη σημερινή Αμερική είναι όχι ότι αποτελεί μια νέα, παγκόσμια Αυτοκρατορία, αλλά ότι ΔΕΝ είναι κάτι τέτοιο: Ενώ παριστάνει την αυτοκρατορία, συνεχίζει να δρα ως κράτος- έθνος, που προωθεί ανελέητα τα συμφέροντά του. Είναι σαν η κατευθυντήρια γραμμή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής να είναι η παράδοξη αντιστροφή του γνωστού, οικολογικού συνθήματος: να δρούμε παγκόσμια, να σκεφτόμαστε τοπικά! Αυτή η αντίφαση εκδηλώθηκε ανάγλυφα με τη διπλή πίεση που ασκούσαν οι ΗΠΑ στη Σερβία το 2003: οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ απαιτούσαν ταυτόχρονα από τη σερβική κυβέρνηση να εκδώσει τους ύποπτους για εγκλήματα πολέμου στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης (σε συμφωνία με τη λογική της παγκόσμιας αυτοκρατορίας, που απαιτεί και παγκόσμια νομική δικαιοδοσία) αλλά ΚΑΙ να υπογράψει διμερή συνθήκη με τις ΗΠΑ ώστε να υποχρεωθεί η Σερβία να μην εκδώσει σε οποιονδήποτε διεθνή θεσμό (δηλαδή, στο ίδιο δικαστήριο της Χάγης) Αμερικανούς πολίτες οι οποίοι θα κατηγορηθούν για εγκλήματα πολέμου ή εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας (σε συμφωνία με τη λογική του έθνους- κράτους). Δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι η σερβική αντίδραση ήταν συγκεχυμένη. Επομένως, η αμερικανική πολιτική πλησιάζει ένα στάδιο τρέλας, και όχι μόνο στις εσωτερικές υποθέσεις όπου το Tea Party προτείνει την πάλη εναντίον του δημοσίου χρέους με μείωση των φόρων, δηλαδή με αύξηση του χρέους. (Εδώ δεν μπορεί παρά να θυμηθεί κανείς τη γνωστή θέση του Στάλιν ότι στη Σοβιετική Ένωση το κράτος μαραίνεται δυναμώνοντας τα όργανά του, ιδιαίτερα τα όργανα της αστυνομικής καταστολής). Αλλά και στην εξωτερική πολιτική, η εξάπλωση των ιουδαϊκών- χριστιανικών αξιών οργανώνεται με τη δημιουργία συνθηκών που επιτρέπουν την έξωση των Χριστιανών, οι οποίοι, ποιος ξέρει, μπορεί να πάνε στο Ιράν... Αυτό σαφέστατα δεν είναι σύγκρουση πολιτισμών, αλλά ένας αληθινός διάλογος και συνεργασία μεταξύ των Αμερικανών πραγματιστών και των μουσουλμάνων φονταμενταλιστών.

Η κατάστασή μας είναι επομένως ακριβώς το αντίθετο από το πρόβλημα του 20ού αιώνα, όπου ξέραμε τι έπρεπε και θέλαμε να κάνουμε (να εγκαθιδρύσουμε τη δικτατορία του προλεταριάτου κλπ), αλλά έπρεπε να περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή για να μας δοθεί η δυνατότητα να το πράξουμε. Σήμερα, δεν ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, αλλά πρέπει να δράσουμε τώρα γιατί οι συνέπειες της αδράνειες θα είναι καταστροφικές. Οφείλουμε να ρισκάρουμε βήματα στην άβυσσο του Καινούργιου σε εντελώς δυσμενείς συνθήκες, οφείλουμε να επινοήσουμε εκ νέου πλευρές του Καινούργιου έστω και μόνο για να διατηρήσουμε ό,τι ήταν καλό στο Παλιό (δημόσια εκπαίδευση, υγεία κ.α.). Το περιοδικό στο οποίο αρθρογραφούσε ο Γκράμσι στις αρχές της δεκαετίας του 1920 λεγόταν Il ordine nuovo, Η Νέα Τάξη, ένας τίτλος τον οποίο σφετερίστηκε στη συνέχεια η άκρα Δεξιά. Αντί να δούμε σ' αυτό το σφετερισμό τον ορό της αλήθειας για τον Γκραμσιανό όρο, κάτι που θα μας επέβαλε να τον εγκαταλείψουμε ως αντίθετο στην επαναστατική ελευθερία της αυθεντικής Αριστεράς, θα έπρεπε να επιστρέψουμε σ' αυτόν σηματοδοτώντας έτσι το σκληρό πρόβλημα του καθορισμού μιας νέας τάξης, την οποία οφείλει να δημιουργήσει η επανάσταση μετά την επιτυχία της. Εν ολίγοις, η εποχή μας χαρακτηρίζεται από αυτό που είπε κάποτε ο Στάλιν για την ατομική βόμβα: δεν είναι για ανθρώπους με αδύνατα νεύρα.

Ο κομμουνισμός σήμερα δεν είναι το όνομα μιας λύσης, αλλά το όνομα ενός προβλήματος: Του προβλήματος των commons, του δημόσιου, κοινού αγαθού σε όλες του τις διαστάσεις- του κοινού αγαθού της Φύσης ως υπόβαθρου της ζωής μας, του κοινού, βιογενετικού μας υλικού, του κοινού πολιτιστικού αγαθού (της συλλογικής μας <<πνευματικής ιδιοκτησίας>>) και, τελευταίο στη σειρά αλλά όχι και σε σημασία, το πρόβλημα του οικουμενικού, δημόσιου χώρου της ανθρωπότητας, από τον οποίο κανείς δεν θα έπρεπε να αποκλείεται. Όποια κι αν είναι η λύση, οφείλουμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα.

Ο άγνωστος πόλεμος με τα γνωστά θύματα

2011-01-05T02:23:00.000-08:00

Του Πετρου Παπακωνσταντινου
Σύμφωνα με τον επιγραμματικό ορισμό της πολιτικής εξουσίας από τον Γερμανό νομικό Καρλ Σμιτ, «κυρίαρχος είναι εκείνος που αποφασίζει για το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης». Οποιος μπορεί να επικαλεσθεί «εξαιρετικές» καταστάσεις για να επιβάλει «έκτακτα» μέτρα, υπέρανω των συνήθων περιορισμών του κοινωνικού συμβολαίου και της δημοκρατικής νομιμότητας, αυτός είναι ο πραγματικός κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού. Αυτά γράφτηκαν το 1922.

Σήμερα, η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που οραματιζόταν ο Σμιτ τείνει να γίνει το μόνιμο φόντο της ύπαρξής μας και η πολιτική θεωρία του συντηρητικού στοχαστή βρίσκει απροσδόκητες αντηχήσεις.
Τις προάλλες, βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος, στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί από τηλεοράσεως το επίμαχο πολυνομοσχέδιο και την ταπεινωτική για το Κοινοβούλιο διαδικασία, με την οποία ψηφίστηκε, υποστήριξε
ακριβώς ότι βρισκόμαστε ενώπιον κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, την οποία παραλλήλισε με ναυάγιο. Συνεχίζοντας την περί «Τιτανικού» θεωρία που πρώτος εισήγαγε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο εν λόγω βουλευτής παρομοίασε, σεμνυνόμενος, την κυβέρνησή του με τον καπετάνιο σκάφους που βυθίζεται και τον ελληνικό λαό με πανικόβλητο πλήρωμα. «Δυστυχώς, δεν υπάρχουν σωσίβια για όλους», είπε αφοπλιστικά ο φέρελπις πολιτικός, αφήνοντας τους τηλεθεατές να φαντασθούν τη συνέχεια: Θα ξεσπάσει χάος και αλληλοσκοτωμός, καθώς καθένας θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει το ποθητό σωσίβιο πατώντας επί πτωμάτων και ο καλός καπετάνιος, κάνοντας πέτρα την καρδιά, θα αναγκασθεί να βγάλει το πιστόλι για να αποτρέψει στη σφαγή και να επιλέξει ο ίδιος ποιοι θα σωθούν και ποιοι όχι.
Ο ρόλος του καπετάνιου, ή μάλλον του ναυάρχου σε ιστορική ναυμαχία, σαγήνευσε και τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος, κατά την τελευταία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, δήλωσε: «Εμείς βάλαμε το κεφάλι μας στον ντορβά. Αλλοι εγκατέλειψαν το καράβι στις δύσκολες στιγμές». Παρότρυνε δε τους βουλευτές του να συνεχίσουν να «γράφουν ιστορία» και να βρίσκονται στις πρώτες γραμμές, γιατί «βρισκόμαστε ακόμη σε πόλεμο». Το ίδιο τρικ, μόνο που αυτή τη φορά σκηνικό δεν είναι το ναυάγιο της «Σάμινα», αλλά η ναυμαχία του Τραφάλγκαρ: όταν υπάρχει πόλεμος, όταν η εθνική επιβίωση κρέμεται από μια κλωστή, δεν υπάρχουν περιθώρια για πολλές κουβέντες, αντιθέτως δικαιολογούνται κάθε είδους μακιαβελικά στρατηγήματα και παράπλευρες απώλειες. Κι όπως είπε ο Αδωνις Γεωργιάδης, «αν έχουμε μια αστυνομία που δρα, μπορεί να πεθάνουν και αθώοι» - τι να κάνουμε βρε αδελφέ; Οποιος πλένει πιάτα, σπάει πιάτα.
Από μια ορισμένη άποψη, το πράγμα θυμίζει την απάντηση του Μπους στην 11η Σεπτεμβρίου 2001: Κήρυξε την Αμερική σε «πόλεμο» χωρίς ημερομηνία λήξης για να δικαιολογήσει την άρση θεμελιωδών δημοκρατικών ελευθεριών και την επιβολή κατάστασης εκτάκτου ανάγκης με το διαβόητο νόμο PATRIOT. Ωστόσο, για μια στιγμή, σε ποιον πόλεμο μας καλεί να συστρατευθούμε ο Γιώργος Παπανδρέου; Με τη Γερμανία της κ. Μέρκελ, ίσως; Μάλλον δεν φτάνει ένας «Παπανικολής» για έναν τέτοιο αγώνα - κι ας αποτελεί, όπως βεβαιώνει η κυβέρνηση, «κόσμημα» για το Πολεμικό μας Ναυτικό. Με το ΔΝΤ του Στρος-Καν; Μα γίνονται τέτοιες παρεξηγήσεις μεταξύ συντρόφων της Σοσιαλιστικής Διεθνούς; Επομένως, με ποιους πολεμάμε;
Στο «1984» του Τζορτζ Οργουελ, η Ωκεανία βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο με τα άλλα δύο, ανταγωνιστικά υπερκράτη. Κανείς δεν ξέρει κάθε στιγμή ποιος είναι ο εχθρός και ποιος ο σύμμαχος - μάλιστα δεν είναι καν σαφές αν συνεχίζονται οι εχθροπραξίες ή αν πρόκειται για εικονική πραγματικότητα, κάτι σαν το drole de guerre ανάμεσα στον Σεπτέμβριο του 1939, που Γάλλοι και Βρετανοί κήρυξαν πόλεμο στους Γερμανούς χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα και στον Μάιο του 1940, που οι Γερμανοί εισέβαλαν στη Γαλλία. Στόχος του -υπαρκτού ή εικονικού, πάντως διαρκούς- πολέμου είναι να κρατιέται η μεγάλη μάζα των Ωκεανίων σε κατάσταση υποδούλωσης και αποβλάκωσης.
Ενα πανάρχαιο παιχνίδι, υψηλού ρίσκου, καθώς η εξοικείωση των μαζών με την «πολεμική» ρητορεία και τον πραγματισμό της ωμής δύναμης είναι μαχαίρι δίκοπο. Οπως στο «Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, έρχεται κάποια στιγμή που γίνεται ευρέως αντιληπτό ότι «εκείνος που για τον εχθρό μιλάει, είναι ο ίδιος ο εχθρός».kathimerini.gr

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ

2011-01-03T02:17:00.001-08:00

“Al Mahabba”

2010-11-20T10:04:00.000-08:00

Το συγκρότημα “Al Mahabba” («αγάπη» στα Αραβικά) δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003, με στόχο την έρευνα και απόδοση της κλασσικής Αραβικής μουσικής από τη Μέση Ανατολή αλλά και από τις αραβόφωνες χώρες της Βορείου Αφρικής. Το ρεπερτόριό του συγκροτήματος, περιλαμβάνει κλασικά τραγούδια από τη Συρία, το Λίβανο, την Αίγυπτο, την Τυνησία και το Μαρόκο, πολλά από τα οποία έχουν ερμηνεύσει κορυφαίοι τραγουδιστές της Αραβικής μουσικής όπως η Λιβανέζα Φεηρούζ, ο Σαμπάχ Φάκχρι (Συρία) και η Ουμ Κουλθούμ (Αίγυπτος). Στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνονται επίσης επιλεγμένες ορχηστικές συνθέσεις σημαντικών συνθετών, όπως του Αιγύπτιου Μοχάμεντ Αμπντέλ Ουαχάμπ καθώς και λόγιες μουσικές φόρμες της μουσικής παράδοσης των Αράβων όπως τα περίφημα Σαμαΐ.

Το Σάββατο 20/11 στις 21:00 zωντανα στο
Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών Χανίων
Χ"Μιχάλη Νταλιάνη 5, Χανιά

Respect!

2010-11-19T11:11:00.000-08:00

Ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας Έρχαρτ Κέστνερ έκανε την εξής εξομολόγηση. «Στα 1952 πήγα για πρώτη φορά μετά το πόλεμο, στην Αθήνα. Η γερμανική πρεσβεία, όταν άκουσε πως είχα πρόθεση να πάω στη Κρήτη, μου συνέστησε, επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα και οι πληγές από τη γερμανική κατοχή ανεπούλωτες, να λέω πως είμαι Ελβετός. Αλλά εγώ τους ήξερα τους Κρήτες. Από την πρώτη στιγμή είπα πως ήμουν Γερμανός και όχι μόνο δεν κακόπαθα, αλλά ξανάζησα παντού όπου πέρασα τη θρυλική κρητική φιλοξενία.

»Ένα σούρουπο, καθώς ο ήλιος βασίλευε, πλησίασα το γερμανικό νεκροταφείο, έρημο με μόνο σύντροφο τις τελευταίες ηλιαχτίδες. Έκανα όμως λάθος. Υπήρχε εκεί και μια ζωντανή ψυχή, ήταν μια μαυροφορεμένη γυναίκα. Με μεγάλη μου έκπληξη την είδα ν' ανάβει κεριά στους τάφους των Γερμανών νεκρών του πολέμου και να πηγαίνει μεθοδικά από μνήμα σε μνήμα. Την πλησίασα και τη ρώτησα. Είστε από εδώ; Μάλιστα. Και τότε γιατί το κάνετε αυτό; Οι άνθρωποι αυτοί σκότωσαν τους Κρητικούς». Και γράφει ο Κέστνερ. «Η απάντηση, μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί». Απαντά η γυναίκα.

«Παιδί μου, από τη προφορά σου φαίνεσαι ξένος και δεν θα γνωρίζεις τι συνέβη εδώ στα 41 με 44. Ο άντρας μου σκοτώθηκε στη μάχη της Κρήτης κι έμεινα με το μονάκριβο γιο μου. Μου τον πήραν οι Γερμανοί όμηρο στα 1943 και πέθανε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, στο Σαξενχάουζεν. Δεν ξέρω πού είναι θαμμένο το παιδί μου. Ξέρω όμως πως όλα τούτα ήταν τα παιδιά μιας κάποιας μάνας, σαν κι εμένα. Και ανάβω στη μνήμη τους, επειδή οι μάνες τους δεν μπορούν να 'ρθουν εδώ κάτω. Σίγουρα μια άλλη μάνα θα ανάβει το καντήλι στη μνήμη του γιού μου»...

http://mavroseolous.blogspot.com

Τα ιδια Παντελακη μου τα ιδια Παντελη μου..........

2010-11-17T22:46:00.001-08:00

Ο καλύτερος εραστής του κόσμου

2010-11-17T13:13:00.000-08:00

Όσοι παλεύετε για τον τίτλο του καλύτερου εραστή του κόσμου, άδικα κουράζεστε. Ο εκλεκτός βρέθηκε…

Είναι ο Ύπνος! Ναι σωστά διαβάσατε, και αν σας φαίνεται κουφό, δείτε το γιατί:

- Τους παίρνει όλους ανεξεραίτως

- Σε παίρνει κάθε βράδυ

- Μπορεί να σε πάρει πάνω από μια φορά την μέρα

- Σε παίρνει για πολλές ώρες

- Του αρέσουν τα ομαδικά (Μας πήρε ο ύπνος όλους μαζί)

- Δεν τον ενοχλεί το μέρος (Με παίρνει ο ύπνος όπου να ‘ναι)

- Αν δεν σε πάρει στεναχωριέσαι (Δεν με παίρνει ο ύπνος)

- Έχει ιαματικές ικανότητες (Με πήρε ο ύπνος και συνήλθα)

- Είναι ύπουλος (Μόλις έκλεισα τα μάτια με πήρε ο ύπνος)

- Ανυπομονείς να σε πάρει (Πότε θα με πάρει ο ύπνος;)

- Αν σε πάρει για πολλές ώρες είσαι πιασμένος

- Σε παίρνει όποτε θες εσύ

- Πολλές φορές μας προτρέπουν να τον πάρουμε (Ξάπλωσε να σε πάρει ο ύπνος)

- Ζηλεύουμε αν τον παίρνουν μόνο οι άλλοι (Σε πήρε ο ύπνος; Εμένα όχι ακόμα…)
otherside.gr

Ι.Κουμής – Σ.Κανελλοπούλου: οι ξεχασμένοι νεκροί της αστυνομικής βίας

2010-11-17T06:04:00.000-08:00

Σαν σήμερα, στις 16 Νοεμβρίου 1980, δολοφονήθηκαν ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής και η εργάτρια από το Περιστέρι, Σταματίνα Κανελλοπούλου -θύματα και οι δύο της αστυνομικής βίας στην πορεία του Πολυτεχνείου του 1980. Η πορεία αυτή έμεινε στην ιστορία για τα πιο αιματηρά γεγονότα μετά τη μεταπολίτευση.

Η απαγορευμένη αντιαμερικανική πορεία

Η δολοφονία των δύο νέων από τις δυνάμεις των ΜΑΤ δεν ήρθε σε τυχαία χρονική συγκυρία. Όπως αναφέρεται στο ιστορικό λεύκωμα της εφημερίδας «Καθημερινή», το φθινόπωρο του 1980 η κυβέρνηση Ράλλη είχε θέσει ως πρώτη προτεραιότητα μιας ιδιαίτερα φιλόδοξης ατζέντας την άρση όλων των εκκρεμοτήτων στις σχέσεις της Ελλάδας με το «δυτικό κόσμο». Στο πλαίσιο αυτό, στις 21 Οκτωβρίου 1980 η Ελλάδα έγινε ξανά δεκτή στη στρατιωτική δομή του ΝΑΤΟ, ενώ η κυβέρνηση είχε ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ για την ανανέωση των συμφωνιών παραμονής των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα και ο Ευάγγελος Αβέρωφ, τότε υπουργός άμυνας, συμμετείχε για πρώτη φορά μετά την αντιπολίτευση στην Επιτροπή Πυρηνικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.

Η αντίδραση του λαού ήταν έντονη, ενώ διάχυτος ήταν ο αντιαμερικανισμός ιδίως ανάμεσα στους φοιτητές, καθώς ήταν φρέσκες ακόμα οι μνήμες της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και του αμερικανικού παράγοντα στην ελληνική στρατιωτική Χούντα. Ωστόσο, για την κυβέρνηση, το ενδεχόμενο η πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου να κινηθεί προς την αμερικανική πρεσβεία αποτελούσε εξέλιξη που έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί. Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση απαγορεύει στην πορεία να κατευθυνθεί προς την Αμερικάνικη πρεσβεία και θέτει ως όριο την πλατεία Συντάγματος: οι διαδηλωτές μπορούσαν να φτάσουν μόνο ως το Σύνταγμα και εκεί να διαλυθούν.

Η στάση της αντιπολίτευσης παραμένει υποτονική. Με το βλέμμα στραμμένο προς τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους και μπροστά στην επιθετική στάση της κυβέρνησης που δηλώνει αποφασισμένη να σταματήσει με τη βία οποιαδήποτε προσπάθεια να φτάσει η πορεία στην πρεσβεία, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ γρήγορα συμβιβάζονται με την κυβερνητική απαγόρευση. Στο ίδιο πλαίσιο, το κεντρικό συμβούλιο της ΕΦΕΕ – αποτελούμενο κατά πλειοψηφία από τα μέλη της ΚΝΕ και της νεολαίας ΠΑΣΟΚ – αποφασίζει να πειθαρχήσει στην απαγόρευση, ενώ η αριστερή μειοψηφία, αποτελούμενη από οργανώσεις όπως οι ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, ΕΚΟΝ, Ρήγας Φεραίος-Β' Πανελλαδική, ΚΚΕ μ-λ, ΕΚΚΕ και άλλες, αποφασίζουν να συνεχίσουν προς την αμερικανική πρεσβεία.

Η πορεία και τα επεισόδια

Η συγκέντρωση της ΕΦΕΕ έληξε κατά τις 6 το απόγευμα της Κυριακής, 16 Νοεβρίου, και στη συνέχεια η πορεία ανέβηκε την οδό Σταδίου και συνέχισε προς την πλατεία Συντάγματος, με έντονο το αντιαμερικανικό στοιχείο και με σημαντική περιφρούρηση της πορείας από δυνάμεις των πολιτικών κομμάτων. Από την άλλη, στα Χαυτεία, οργανώνει συγκέντρωση η μειοψηφία της ΕΦΕΕ, η οποία με περίπου 1.000 φοιτητές ετοιμάζεται να κινηθεί προς την αμερικανική πρεσβεία και γύρω στις 7.30 εισέρχεται στο κύριο σώμα της πορείας. Η πορεία φτάνει στο Σύνταγμα και τα κύρια μπλοκ της αρχίζουν σταδιακά να διαλύονται ειρηνικά. Ωστόσο, γύρω στις 9 το βράδυ, συγκεντρώνονται υπό την αιγίδα της μειοψηφίας της ΕΦΕΕ περίπου 3.000 άτομα στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και επιχειρούν να κινηθούν προς την οδό Βασιλίσσης Σοφίας, όπου είναι παρατεταγμένοι αστυνομικοί και από πίσω τους τα ΜΑΤ.

Για λίγα λεπτά, τα δύο μέτωπα έμειναν ακίνητα και ανταλλάχθηκαν διαξιφισμοί, ενώ σύντομα οι διαδηλωτές κατάφεραν να σπάσουν τον κλοιό των αστυνομικών και να κινηθούν προς την πρεσβεία. Στη συνέχεια, ο προϊστάμενος της εισαγγελίας, Γ. Κουβέλης, πήρε την κατάσταση στα χέρια του: έδωσε εντολή στις έξι διμοιρίες των ΜΑΤ που βρίσκονταν παρατεταγμένες πίσω απ’ τον αστυνομικό κλοιό να επιτεθούν. Σε λίγα λεπτά το μπλοκ των διαδηλωτών έκανε τα πρώτα βήματα προς τον σχηματισμό των ΜΑΤ και τότε αυτά επιτέθηκαν. Η μάζα των διαδηλωτών ήταν πυκνή και η υποχώρηση ήταν δύσκολη.

Αρχίζει τότε ένα όργιο βίας, με χρήση όχι μόνο κλομπ αλλά – για πρώτη φορά μετά τη Χούντα – και πυροβόλων όπλων, ενώ η αστυνομία επιστρατεύει και «αύρες», τα ειδικά τεθωρακισμένα οχήματά της για την απώθηση των διαδηλωτών. Τα ΜΑΤ ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο και επιτίθενται όχι μόνο στους διαδηλωτές που αψήφησαν την κυβερνητική απαγόρευση, αλλά και κατά αυτών που ειρηνικά διαδήλωναν προς την πλατεία Συντάγματος. Τα επεισόδια χαρακτηρίστηκαν από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο ως τα πιο αιματηρά μετά τα Ιουλιανά και διήρκεσαν μέχρι τις 4 τα χαράματα.

Κουμής και Κανελλοπούλου: τα τραγικά θύματα

Τη νύχτα εκείνη, η Σταματίνα Κανελλοπούλου, εργάτρια από το Περιστέρι, έπεσε αναίσθητη και αιμόφυρτη από αλλεπάλληλα χτυπήματα αστυνομικών κλομπ στην οδό Πανεπιστημίου. Μια ομάδα αστυνομικών την ξυλοκόπησε και τη χτύπησε αλύπητα στο κεφάλι και στο σώμα. Μεταφέρθηκε αναίσθητη στο «Ιπποκράτειο» όπου άφησε την τελευταία της πνοή, προτού οι γιατροί της προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Το πόρισμα του ιατροδικαστή συγκλονίζει: 18 χτυπήματα στο κρανίο, πολλαπλά κατάγματα και βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση.

Ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής συμμετείχε στη συγκεκριμένη πορεία με τους συντρόφους του της «Επιτροπής Αυτοδιάθεσης Κύπρου». Στην Πλατεία Συντάγματος έγινε θύμα άγριας επίθεσης των ΜΑΤ, η οποία τον άφησε επί τόπου βαριά τραυματισμένο. Μάλιστα, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ο Κουμής δεν είχε λάβει καν μέρος στα επεισόδια, αλλά καθόταν σε παρακείμενο καφενείο την ώρα των επεισοδίων. Ο Κουμής μεταφέρεται στο Λαϊκό Νοσοκομείο και το βράδυ της Κυριακής είναι ήδη κλινικά νεκρός. Την Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου, κηδεύεται στην Κύπρο και αμέσως μετά πραγματοποιείται πορεία διαμαρτυρίας προς την Ελληνική Πρεσβεία της Λευκωσίας.

«Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί»

Την ευθύνη για τα αιματηρά γεγονότα ο πολιτικός κόσμος αποφάσισε να τη ρίξει στους διαδηλωτές. Στις 10 το βράδυ της ημέρας των επεισοδίων ο Ανδρέας Παπανδρέου δηλώνει ότι «μικρές ομάδες ανευθύνων στοιχείων και προβοκατόρων άγνωστης και ύποπτης προέλευσης δημιούργησαν θλιβερά έκτροπα με προφανή σκοπό να αμαυρώσουν και να δυσφημήσουν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο του Πολυτεχνείου». Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση περιορίστηκε να εκφράσει την οργή της για τις «οργανωμένες ομάδες αναρχικών και εξτρεμιστικών στοιχείων» που «αμαύρωσαν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο και προκάλεσαν βάναυσα τα δημοκρατικά και ειρηνικά αισθήματα του συνόλου του ελληνικού λαού». Σε ό,τι αφορά το θάνατο της Κανελλοπούλου, η κυβέρνηση περιορίσθηκε να δηλώσει ότι «για τις συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε ο θάνατος νεαρής εργάτριας διετάχθησαν διοικητικές ανακρίσεις».

Στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή μία εβδομάδα αργότερα ο πρωθυπουργός, κ.Ράλλης, έκανε την εξής δήλωση που έμεινε στην ιστορία: «Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί στα χέρια του για να αμυνθεί εναντίον των δαιμόνων. Δεν κρατεί άνθη». «Θα ήταν σε θέση, πραγματικά, η Αστυνομία στο σημείο της σύγκρουσης να προχωρήσει με ελιγμό τέτοιο, ώστε να αποκοπεί, το επαναλαμβάνω, το σώμα των 2.000 εξτρεμιστών και εκεί να τους αντιμετωπίσει», δήλωσε από την πλευρά του και ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Όσο για τις «διοικητικές ανακρίσεις» για το θάνατο των δύο διαδηλωτών καμία απάντηση δε δόθηκε, κανένας ένοχος δεν τιμωρήθηκε. Τα ονόματά τους κοντεύουν να ξεχαστούν στις μέρες μας, τοποθετούμενα στον τραγικό κατάλογο των νεκρών αγωνιστών για τους οποίους δεν αποδόθηκε ποτέ δικαιοσύνη.tvxs.gr

2010-11-06T09:41:00.000-07:00

Hungry Disgust

2010-11-05T09:57:00.000-07:00

View this movie at cultureunplugged.com

Οταν τα ζωα μπεκρουλιαζουν

2010-11-04T09:45:00.000-07:00

Αυτό είναι ένα πραγματικό βίντεο από ένα γαλλικό ντοκιμαντέρ για την Αφρική.
Υπάρχει ένα είδος δέντρου στην Αφρική που, μία φορά το χρόνο, παράγει ζουμερά φρούτα τα οποία περιέχουν ένα μεγάλο ποσοστό οινοπνεύματος.
Μόλις τα φρούτα είναι ώριμα και !επειδή υπάρχει έλλειψη νερού, τα ζώα για να ξεδιψάσουν τα τιμούν ιδιαιτέρως.... Δείτε τι συμβαίνει μετά

Το δόγμα του σοκ

2010-11-03T09:42:00.000-07:00

2010-11-02T09:36:00.000-07:00

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

2010-11-01T09:39:00.000-07:00

2010-10-31T10:16:00.000-07:00

Τη Δευτέρα 1/11/2010 το πρωί θα βρίσκεται στα Χανιά ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και Πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

11:00 π.μ. : Συνέντευξη Τύπου στην αίθουσα του ΕΒΕ Χανίων (4ος όροφος)

11:30π.μ. – 12.00μ.μ. : Βόλτα στην πόλη των Χανίων.

Εδώ ο κόσμος καίγεται και η Δημοτική Αστυνομία κυνηγάει τις χλαπάτσες…

2010-10-31T09:31:00.000-07:00

Οι αποφάσεις του αντιδημάρχου Χανίων που δίνουμε στη δημοσιότητα αφορούν δυο ταλαίπωρους μετανάστες κατόχους κάρτας πολιτικού ασύλου που πουλούσαν στο λιμάνι το παιδικό παιγνίδι – τρικ γνωστό ως «χλαπάτσα», χωρίς άδεια, την οποία ήθελαν να προμηθευτούν αλλά αγνοούσαν τον τρόπο και τις διαδικασίες.

Τους κατασχέθηκε το εμπόρευμα, τους επιβλήθηκε πρόστιμο 4.360,00€ στον ένα και 6.040,00€ στον άλλο, ασχολήθηκε μαζί τους η αστυνομία ως όφειλε, καθώς και ο επιφορτισμένος θεσμικά αντιδήμαρχος – ως όφειλε κι αυτός.

Αποκαταστάθηκε επιτέλους η τάξη!!!

Μπορούμε να συνεχίσουμε να κοιμόμαστε ήσυχοι!!!

Καληνύχτα σας …

2010-10-21T09:36:00.000-07:00

Ρε χοντρεεεεεεεεεεεεεεε

2010-10-05T01:27:00.000-07:00

Ομάδα Ρόζα: Υπάρχει κι άλλος δρόμος!

2010-10-03T01:35:00.000-07:00

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Η οποιαδήποτε προσπάθεια αναζήτησης μιας αριστερής απάντησης στην τρέχουσα οικονομική κρίση πρέπει να λάβει υπ’ όψη τρεις παραμέτρους.
Πρώτον, βρισκόμαστε μπροστά σε μια παγκόσμια οικονομική κρίση μακράς διάρκειας. Όσο περνάει ο χρόνος, φαίνεται πιο καθαρά ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια αναταραχή που προκαλούν οι «υπερβολές» των αγορών, αλλά με μια δομική κρίση του νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, μια κρίση υπερσυσσώρευσης. Φαίνεται, επίσης, ότι οι καπιταλιστές και το πολιτικό προσωπικό τους δεν μπορούν να απαντήσουν με τρόπο ολοκληρωμένο και αξιόπιστο στα αγωνιώδη ερωτήματα που θέτει η συγκυρία. Η αδιέξοδη επιλογή που προκρίνουν προς το παρόν είναι η περαιτέρω εμβάθυνση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Κατά συνέπεια, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα θα βυθιζόμαστε στο τέλμα που προκαλεί η προσπάθεια εξόδου από την κρίση μέσω της παρόξυνσης των παραγόντων (χρηματιστοποίηση, εμπορευματοποίηση δημόσιων αγαθών, παγκοσμιοποίηση, πίεση στην εργασία) που τη δημιούργησαν.

Να ακυρώσουμε
«Το Πρόγραμμα
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης»

Δεύτερον, σε ό,τι αφορά ειδικά την ελληνική οικονομία, το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης ανοίγει μια περίοδο μακροχρόνιας ύφεσης και δραματικής πτώσης του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων. Πρόκειται στην πραγματικότητα για μια διαδικασία «εσωτερικής υποτίμησης» σε ένα μέλος της ευρωζώνης, ένα αρνητικό σοκ που προκαλεί απότομη κάμψη της ζήτησης και των τιμών, με τελικό στόχο μια υποτιθέμενη εξυγίανση της οικονομίας. Είναι βέβαιο ότι αυτή η κατάσταση δεν θα διαρκέσει μήνες αλλά χρόνια. Επομένως, ο συνδυασμός του παγκόσμιου οικονομικού τέλματος με την ελληνική ύφεση θα πρέπει να μάς οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι τα κινήματα και η Αριστερά δεν πρέπει να προετοιμάζονται για ένα αγωνιστικό σπριντ κάποιων εβδομάδων, αλλά για ένα μαραθώνιο αντίστασης. Σε αυτήν την περίοδο αβεβαιότητας και σύγχυσης, οι αγωνιστικές επικλήσεις θα αποδειχτούν ατελέσφορες αν δεν συνοδεύονται από μια ριζοσπαστική και, ταυτόχρονα, ρεαλιστική πολιτική προοπτική.
Η τρίτη παράμετρος είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει αριστερή απάντηση στην κρίση αν δεν αμφισβητηθεί η «εγκυρότητα», η «αντικειμενικότητα» και η «επιστημονικότητα» των όρων που διέπουν το δημόσιο διάλογο γύρω από το ζήτημα. Θα πρέπει να επιμείνουμε, δηλαδή, ότι η κερδοσκοπία με το δημόσιο χρέος δεν υπήρχε από κτήσεως κόσμου· ότι οι «οίκοι αξιολόγησης» δεν είναι παρά μεροληπτικοί κερδοσκοπικοί οργανισμοί οι οποίοι αποκτούν σημαίνοντα ρόλο γιατί αυτός τους παραχωρείται από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις· ότι δεν υπάρχει κανένας οικονομικός νόμος που να καθορίζει την αναγκαστική συσχέτιση ενός συγκεκριμένου ποσοστού χρέους με μια ορισμένη αλυσίδα αποτελεσμάτων· ότι οι χώρες δεν είναι ανώνυμες εταιρίες για να πτωχεύουν. Πρέπει, με δυο λόγια, να αμφισβητήσουμε έναν οικονομολογικό λόγο που λειτουργεί ως μηχανισμός νομιμοποίησης και εμπέδωσης των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων επιλογών.
Εκτιμάμε ότι η δικιά μας προγραμματική απάντηση στην καπιταλιστική κρίση (η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ, των κινημάτων, της Αριστεράς) θα πρέπει να κινηθεί σε τέσσερα επίπεδα.
Πρώτα απ’ όλα, θα πρέπει να επιμείνουμε μέχρι το τέλος στην ακύρωση του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Σε πρώτη φάση, είναι επείγον να αποδείξουμε ότι τα ληφθέντα μέτρα δεν ήταν σε καμιά περίπτωση τα μόνα δυνατά, αλλά αποτελούν μια υποκειμενική (και ακραία ταξική) επιλογή ανάμεσα σε μια σειρά εναλλακτικών λύσεων. Στην τετριμμένη (κι εξόχως λαϊκίστικη αν και διατυπωμένη από… τεχνοκρατικά χείλη) ερώτηση «και πού θα βρείτε τα λεφτά» την πιο τεκμηριωμένη απάντηση δίνει σε προκήρυξη της η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Εργαζομένων στο Υπουργείο Πολιτισμού: «2,5 δις ευρώ θα κοστίσουν το 2010 μόνο οι 6 γαλλικές φρεγάτες που θα προμηθευτεί η χώρα; υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις ευρώ και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις; ο προϋπολογισμός προβλέπει 16 εκατομμύρια ευρώ από τη φορολόγηση των εφοπλιστών και 45 εκατομμύρια ως έσοδο από τις πράσινες κάρτες των μεταναστών· οι μισθωτοί (για ετήσιο εισόδημα κάτω από 30.000 ευρώ) θα φορολογηθούμε με 25%, ενώ με 20% φορολογούνται τα καθαρά κέρδη των Ανώνυμων Εταιρειών (πριν το 1996 φορολογούνταν με 45%)? 30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις ευρώ.» Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ακόμα την ύψους 8 δις το χρόνο εισφοροδιαφυγή της εργοδοσίας, όπως επίσης και την ανυπολόγιστη διαφθορά του μπλοκ εξουσίας.
Με δυο λόγια, η κυβέρνηση θα μπορούσε να βρει τα χρήματα από τους πλούσιους, αλλά προτίμησε να τα βρει από τους φτωχούς. Η πραγματική φορολόγηση των πλουσίων και της εκκλησίας, καθώς και το πάγωμα των εξοπλισμών αποτελούν κεντρικά στοιχεία μιας αριστερής απάντησης στην κρίση.

Κοινός Αγώνας
με τους Ευρωπαίους
εργαζόμενους

Το δεύτερο επίπεδο που πρέπει να κινηθούμε είναι το ευρωπαϊκό-διεθνές. Η κρίση του δημόσιου χρέους δεν είναι αποκλειστικό ελληνικό πρόβλημα, αλλά μπορεί κατ‘ αρχάς να απειλήσει εξίσου την Πορτογαλία και την Ισπανία, και στη συνέχεια ποιος ξέρει ποια άλλη χώρα. Μπροστά, λοιπόν, σε ένα κοινό ευρωπαϊκό πρόβλημα, η εύλογη επιλογή είναι ο συντονισμένος κοινός αγώνας των Ευρωπαίων εργαζόμενων. Η προσπάθεια ανεύρεσης ξεχωριστών εθνικών λύσεων απέναντι στην κρίση δεν είναι μόνο εξ αρχής αναποτελεσματική (μιας και η κρίση είναι παγκόσμια και καθολική), αλλά μπορεί να αποβεί κι εξαιρετικά επικίνδυνη, συμβάλλοντας στην ένταση του ανταγωνισμού μεταξύ των Ευρωπαίων εργαζομένων.
Τα μεταβατικά αιτήματα ενός πανευρωπαϊκού εργατικού μετώπου θα μπορούσαν να είναι η αποθάρρυνση της κερδοσκοπίας μέσω της φορολόγησης των χρηματιστικών συναλλαγών και της απαγόρευσης προϊόντων όπως τα CDS (ασφάλιστρα κινδύνου), η χρηματοδότηση του δημόσιου χρέους από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και όχι από τις διεθνείς χρηματαγορές, η μεταφορά πόρων από τις πλουσιότερες στις φτωχότερες χώρες, ο ενιαίος πανευρωπαϊκός συντελεστής φορολόγησης του κεφαλαίου, η τελική ανατροπή του Μάαστριχ και της ΟΝΕ και η αντικατάσταση τους με μια νέα ευρωπαϊκή νομισματική και οικονομική αρχιτεκτονική στη βάση των αναγκών των εργαζόμενων και του περιβάλλοντος. Είναι προφανές ότι η ανάγκη για διεθνοποίηση των αγώνων δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι εφαρμογής του Μάαστριχ. Αποτελεί αυτονόητο καθήκον μιας δυνάμει αριστερής κυβέρνησης σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης, να μην εφαρμόσει τα κριτήρια του Μάαστριχ, ακόμα και αν μια τέτοια επιλογή την οδηγήσει σε ρήξη με το ευρώ ή ακόμα και με την ΕΕ. Κοινωνική πολιτική και σεβασμός του Σύμφωνου Σταθερότητας είναι μεγέθη αντιστρόφως ανάλογα.
Τρίτον, η κοινωνική ερήμωση που φέρνει η κρίση κάνει ώριμα ριζοσπαστικά αιτήματα που δεν αφορούν μόνο τη διανομή του πλούτου, αλλά και την ίδια την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Πρέπει να διεκδικήσουμε για λόγους δημόσιου συμφέροντος την εθνικοποίηση των τραπεζών (ξεκινώντας από όσες έλαβαν κρατικές επιχορηγήσεις), καθώς και των μεγάλων επιχειρήσεων που κλείνουν αφήνοντας στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους. Η απίστευτη χρηματοπιστωτική αστάθεια και η τρομακτική διόγκωση της ανεργίας απαιτούν αποτελεσματικές παρεμβάσεις εδώ και τώρα.
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η οικονομική κρίση συνυφαίνεται με την περιβαλλοντική και τη διατροφική κρίση. Η ιστορική αποτυχία του καπιταλισμού δεν απορρέει μόνο με την αδυναμία του να ικανοποιήσει τις ανθρώπινες ανάγκες, αλλά και με το ότι οδηγεί τον πλανήτη στον όλεθρο. Το γεγονός ότι διαπιστώνουμε πια το πεπερασμένο του πλανήτη, δεν μπορεί παρά να επηρεάσει και την αντίληψη της Αριστεράς για την οικονομία. Η λογική του παραγωγισμού, της ποσοτικοποίησης των πάντων και της αέναης μεγέθυνσης της κατανάλωσης, πρέπει να δώσει τη θέση της σε ένα οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο που θα υπηρετεί την αλληλεγγύη, το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής, σε μια κοινωνική οικονομία που θα θεμελιωθεί στην αναδιανομή του πλούτου και την αυτοδιαχείριση της παραγωγής.
Κανένα όμως άμεσο εργατικό αίτημα και κανένα όραμα κοινωνικής αλλαγής δεν μπορούν να έχουν πραγματικό περιεχόμενο χωρίς την όξυνση του κοινωνικού ανταγωνισμού, χωρίς τη μαζική κινητοποίηση των εργαζομένων και την εν σώματι αυτοπρόσωπη συμμετοχή τους στη ριζοσπαστική πολιτική.

Ομάδα Ρόζα / Συνιστώσα
του ΣΥΡΙΖΑ
http://www.epohi.gr

Απεργία πείνας κρατούμενων μεταναστών στο Αστυνομικό Μέγαρο Χανίων

2010-10-02T01:22:00.000-07:00

Σε απεργία πείνας έχουν προχωρήσει από την περασμένη Τετάρτη δεκατέσσερις μετανάστες, οι οποίοι κρατούνται στο Αστυνομικό Μέγαρο Χανίων. Παρά το γεγονός ότι τα αιτήματα που τους οδήγησαν στην απεργία πείνας δεν είναι κοινά, άλλοι ζητούν να απελαθούν και άλλοι το αντίθετο, όλοι οι μετανάστες καταγγέλλουν τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης καθώς και το αδικαιολόγητα μεγάλο χρονικό διάστημα που κρατούνται στο αστυνομικό τμήμα της πόλης.

Οι ίδιοι οι μετανάστες με επιστολή τους, γραμμένη στα γαλλικά, κάνουν έκκληση για βοήθεια προκειμένου να αποκτήσουν την ελευθερία τους και εξηγούν πως διάλεξαν την απεργία πείνας ως το έσχατο μέσο για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

«Είχαμε την πληροφορία ότι υπάρχουν δεκατέσσερις απεργοί πείνας. Επί τόπου ενημερωθήκαμε ότι κάποιοι έχουν σταματήσει και συνεχίζουν την απεργία οι επτά» δηλώνει στο tvxs, ο Νίκος Τζάρας, δικηγόρος και εκπρόσωπος του Στεκιού των Μεταναστών των Χανίων. «Τα αιτήματά τους είναι διαφορετικά. Αυτό που τους ενώνει είναι ότι κρατούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να υπάρχει εξέλιξη είτε στο ζήτημα της μεταγωγής τους, είτε στο ζήτημα της απέλασής τους. Κι αυτό ενώ βρίσκονται υπό τις συνθήκες κρατητηρίου και αβεβαιότητας, καθώς δεν γνωρίζουν αν θα εξαντληθεί το διάστημα που θα κρατηθούν, το οποίο πλέον έχει αυξηθεί στους έξι μήνες από τους τρεις που ήταν».

Τα μέλη του Κοινωνικού Στεκιού – Στεκιού Μεταναστών Χανίων επισκέφτηκαν προχθές τα κρατητήρια του Αστυνομικού Μεγάρου Χανίων προκειμένου να ενημερωθούν για την κατάσταση των μεταναστών. Τα μέλη του Στεκιού διαπίστωσαν τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης στα κρατητήρια, καθώς και ανύπαρκτες υποδομές. Σύμφωνα με ανακοίνωσή τους οι μετανάστες έκαναν έκκληση για βοήθεια σε ρουχισμό και σαπούνι. Από την πλευρά του ο Διοικητής Χανίων διαβεβαίωσε ότι γίνονται κινήσεις προς την «ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών».

«Ο διοικητής μας ανέφερε ότι θα τους μεταγάγουν μέσα στην εβδομάδα. Δεν είναι ακόμη διασταυρωμένο αν έγιναν οι μεταγωγές. Αυτό είναι κάτι που θα μάθουμε σήμερα» αναφέρει ο κ. Τζάρας.

Στο κρατητήριο βρίσκεται εδώ και 4μιση μήνες ένας κρατούμενος ο οποίος είναι εμφανές ότι αντιμετωπίζει κάποιο σοβαρό πρόβλημα που δεν του επιτρέπει να επικοινωνήσει και χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας. Αστυνομικός που έδειξε ενδιαφέρον για την υπόθεση ενημέρωσε τα μέλη του στεκιού πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος ζει στην Ελλάδα εδώ και 23 χρόνια και προφανώς βρέθηκε στη φυλακή από κάποιο πρόβλημα που υπήρξε στα χαρτιά του.

«Δεν μπορεί υπερασπιστεί τον εαυτό. Έχει υπάρξει κάποιο πρόβλημα με τα χαρτιά του αλλά δεν είναι σαφές καθώς δεν μπορεί να επικοινωνήσει. Παρακαλέσαμε το διοικητή και μας υποσχέθηκε ότι θα τον στείλε στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου. Μένει να δούμε αν θα τηρηθεί η υπόσχεση. Πάντως έπρεπε να γίνουν διαφορετικοί χειρισμοί. Δεν είναι σωστό ένας άνθρωπος με τέτοια προβλήματα να βρίσκεται στο κρατητήριο» τονίζει ο κ. Τζάρας.

Το Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών δηλώνει την αλληλεγγύη της στους μετανάστες απεργούς πείνας, απαιτώντας ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συνθήκες κράτησης. Σήμερα, στις 10:00, καλεί σε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το αστυνομικό μέγαρο.

Στο πλευρό των απεργών πείνας και το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης. «Υπεράριθμοι κρατούμενοι στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο, άθλιο φαγητό, διακοπή της παροχής υπηρεσιών καθαριότητας και ιατρικής περίθαλψης καταγγέλλουν άνθρωποι που – δεν πρέπει να ξεχνάμε – δεν έχουν δικαστεί ακόμα για τίποτα και πολλοί από αυτούς κρατούνται διοικητικά, μόνο και μόνο επειδή τους λείπει κάποιο νομιμοποιητικό έγγραφο» αναφέρει σε σχετική ανακοίνωση του.

Σύμφωνα με το Φόρουμ Μεταναστών, αρκετοί από τους κρατούμενους που εξεγέρθηκαν μεταφέρθηκαν σε κρατητήρια άλλων πόλεων, ενώ οι υπόλοιποι κατήγγειλαν ότι υποχρεώθηκαν να σταματήσουν την απεργία πείνας και αφέθηκαν στην αβεβαιότητα για το εάν όντως εκπροσωπήθηκαν νομικά τα αιτήματά τους.

Ακολουθεί η επιστολή των απεργών πείνας:

Χανιά, 26-09-2010

Καλησπέρα

Με όλο μας το σεβασμό, σας απευθύνουμε αυτό το γράμμα, σε εσάς και κυρίως σε αυτούς που έχουν καθαρή καρδιά.

Είμαστε άνθρωποι και λόγω της κατάστασης που περνάμε στην Ελλάδα αποφασίσαμε να οργανώσουμε μια απεργία πείνας μέχρι τέλους.

Αυτή η απεργία πείνας δεν είναι παρά ένα όπλο για να υπερασπιστούμε τους φτωχούς.

Βρισκόμαστε στη φυλακή των Χανίων (κρατητήρια ΑΤΧ) και από τις 22/09/2010, ημέρα Τετάρτη, ξεκινήσαμε την απεργία πείνας και η κατάστασή μας είναι πολύ σοβαρή.

Αυτό που θέλουμε είναι μόνο η ελευθερία μας

1) Υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται στην φυλακή και τους συνέλαβε η αστυνομία στη δουλειά και χωρίς να έχουν κάνει κανένα κακό.

2) Υπάρχουν άλλοι οι οποίοι βρίσκονται στη φυλακή μονάχα εξαιτίας λανθασμένων ή ψευδών κατηγοριών, δηλαδή «χωρίς λόγο».

3) Όλες οι υπηρεσίες του κράτους και η κυβέρνηση γνωρίζουν ότι δεν έχουμε διαβατήρια και αληθινά χαρτιά και γι’ αυτό μας βασανίζουν με τη φυλάκιση.

Θέλουμε την ελευθερία μας

Παρακαλώ Έλληνες βοηθήστε μας

Χρειαζόμαστε να μας σώσετε από τα «δόντια της μιζέριας»

Οι απεργοί πείνας 22/09/2010
tvxs.gr

To χεράκι της ελπίδας

2010-09-23T09:32:00.000-07:00

Αυτές οι φωτογραφίες άρχισαν να κυκλοφορούν το Νοέμβριο του 2002, και θεωρήθηκε ότι ήταν «οι φωτογραφίες της χρονιάς». ..Μία από αυτές δημοσιεύθηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού NY Times ωςσπουδαίο γεγονός.

Το κείμενο του άρθρου είναι περίληψη ..αυτής της ιστορίας ..που είναι .. Ένας όμορφος ύμνος προς τη Ζωή ..

Η φωτογραφία είναι ενός μωρού 21 εβδομάδων, πριν ακόμη γεννηθεί, το όνομα του οποίου είναι Samuel Armas και είχε διαγνωστεί ότι πάσχει από διχοτομημένη σπονδυλική στήλη από την οποία δεν θα επιζούσε με τίποτα, παρά μόνον αν το χειρουργούσαν στην κοιλιά της μητέρας του.

Ο Dr. Bruner, μετά από διάφορες έρευνες που είχαν γίνει στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Vanderbilt, στη Nashville, δήλωσε ότι ο ίδιος θα μπορούσε να φέρει εις πέρας την εγχείριση, με το βρέφος στην κοιλιά της μητέρας του.

..Ο Dr. Bruner Τελείωνε επιτυχώς την εγχείριση, όταν ο S a m u e l έβγαλε το μικροσκοπικό αλλά ανεπτυγμένο χεράκι του μέσα από την τομή και γαντζώθηκε από το δάχτυλο του έκπληκτου γιατρού.

Κατά τη διάρκεια της εγχείρισης, ο χειρούργος αφαίρεσε την υστέρα με καισαρική και έκανε μια μικρή τομή στον αμνιακό σάκο, μέσω της οποίας μπόρεσε να εγχειρίσει τον μικρό Samuel.

Ο διάσημος αυτός χειρούργος είπε ότι έζησε την πιο συγκινητική στιγμή ολόκληρης της ζωής του, όταν ένοιωσε το χέρι του S a m u e l να του γραπώνει ένα δάχτυλο, δείχνοντας ευγνωμοσύνη που του χάρισε το δώρο της ζωής.

Βεβαίως, ο Dr. Bruner πάγωσε, --κοκάλωσε για μερικά δευτερόλεπτα– κατά τη διάρκεια των οποίων ο Samuel συνέχιζε να του κρατάει το δάχτυλο, κάτι που έδωσε αρκετό χρόνο στο ..προσωπικό του χειρουργείου ώστε να φωτογραφήσουν το στιγμιότυπο πολύ καθαρά.

Οι εκδότες του περιοδικού NY Times ονόμασαν τη φωτογραφία“Hand of Hope” (Χέρι της ελπίδας)

Η μητέρα του είπε ότι έκλαιγε από συγκίνηση ..για πολλές μέρες, βλέποντας την απίστευτη φωτογραφία.

Ο Samuel, μήνες μετά...

Αυτός είναι ο Samuel σήμερα.. Έχει μια 100% φυσιολογική ζωή..

.. Ευχόμαστε η ιστορία του Samuel

να αγγίξει την καρδιά σας

Να έχετε μια όμορφη μέρα, με υγεία και εργασία!

Το αρχιπέλαγος της Παλαιστίνης

2010-09-20T09:30:00.000-07:00

Πολύς κόσμος έχει την εντύπωση ότι οι Παλαιστίνιοι ζουν σε μια ενιαία περιοχή. Αυτό απέχει έτη φωτός από την αλήθεια. Στην ουσία, κάθε μικρή και μεγάλη παλαιστινιακή κοινότητα είναι αποκομμένη από τις υπόλοιπες. Ανάμεσα, υπάρχουν φυλάκια, check points, τείχη, συρματοπλέγματα, σημεία ελέγχου, μπλόκα, στρατιωτικές μονάδες, πυροβολεία, πύργοι, τεχνητά εμπόδια, φράχτες.

Ο χάρτης λοιπόν απεικονίζει την κάθε παλαιστινιακή κοινότητα ως νησί. Και όλα τα νησιά μαζί, είναι ένα αρχιπέλαγος.

Αν κάποιος σύντροφος μιλά καλά τη γλώσσα, ας κάνει μια μετάφραση των λέξεων και μπορούμε στη συνέχεια να τις περάσουμε κατευθείαν πάνω στο χάρτη.http://athens.indymedia.org

Υπερμαραθωνιος αλληλεγγυης

2010-09-15T08:41:00.000-07:00

φιλοι και συντροφοι η τρελλα τελικα παει στα βουνα αλλα εχει παρεα την αλληλεγγυη

η βοηθεια σας στη προσπαθεια μας ειναι παραπανω απο σημαντικη

οσοι θελετε να βοηθήσετε επικοινωνηστε μαζι μας στο mail sfakiatrail@yahoo.com

την επομενη εβδομαδα θα κανονιστει και συναντηση ωστε να συνδιαμορφωσουμε

τις δρασεις μας και να δουμε που μπορει ο καθενας βοηθησει

Αντωνης Α.

Παίζουμε φιδάκι;

2010-09-12T09:14:00.000-07:00

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΕ!

2010-09-11T08:56:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

ART KOKO

2010-09-10T09:28:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Gossip καιgossip η ΜΑΛΒΙΝΑ ζει και ειναι δω!

2010-09-09T09:03:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

ΕΚΘΕΣΗ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ «ΟΙ ΕΠΙΓΟΝΟΙ»

2010-09-08T09:19:00.000-07:00

Η Terra Verde, η ομάδα για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο, κλείνει πλέον τρεις μήνες λειτουργίας. Έχοντας καταφέρει να ξεπεράσει πρακτικά και γραφειοκρατικά προβλήματα και έχοντας την στήριξη της χανιώτικης κοινωνίας προσπαθεί να προωθήσει μιαν άλλη αντίληψη για την εμπορική συναλλαγή, στην οποία η κερδοσκοπία των εταιριών δεν έχει θέση.

Έτσι, τώρα, η Terra Verde ανοίγει τις πόρτες της στους χειροτέχνες, σε ανθρώπους που με αφοσίωση και μεράκι δίνουν μορφή στα υλικά της φύσης, αλλά συχνά αδυνατούν "Διαβάστε περισσότερα".να προβάλλουν την δουλειά τους.

Με μεγάλη χαρά από τις 1 Σεπτέμβρη και για 15 ημέρες στο χώρο της Terra Verde θα φιλοξενηθεί μια έκθεση με την δουλειά του ανεξάρτητου καλλιτεχνικού εργαστήριού μεταλλοτεχνίας «Οι Επίγονοι». Παράλληλα, θα πραγματοποιηθεί σεμινάριο για την τέχνη του χαλκού καθώς και δημιουργικό εργαστήριο για παιδιά και μεγάλους.

« Οι Επίγονοι »

Στο ανεξάρτητο καλλιτεχνικό εργαστήρι μεταλλοτεχνίας « Οι Επίγονοι » η επεξεργασία του χαλκού γίνεται με παραδοσιακές τεχνικές, όπως η σφυρηλάτηση, η συρματοδεσία και το πισρτσίνωμα. Ο χαλκός συνδυάζεται με υλικά όπως μπρούτζος, το γυαλί, η πέτρα και μεταμορφώνεται σε κοσμήματα, μάσκες, κηροπήγια, φωτιστικά, καθρέπτες διακοσμητικά αντικείμενα....

Πρόγραμμα

Τετάρτη 1 Σεπτέμβρη Εγκαίνια με ζωντανή μουσική (21:30)

Με τους Αναστασία Πρωτοπαπαδάκη

Θεοδόσης Βασιλάκης

Άγγελος Σκορδίλης

Γρηγόρης Φίλος

Σάββατο 4 Σεπτέμβρη Πρακτικό Εργαστήριο Μεταλλοτεχνίας ( 18:00)

Σάββατο 11 Σεπτέμβρη Συζήτηση για τον Χαλκό και τον Μπρούτζο ( 21:00)

Λίγα λόγια για τον χαλκό

O χαλκός από την αρχαιότητα μέχρι την σημερινή εποχή έχει παίξει πολλούς και διαφορετικούς ρόλους στο παρασκήνιο της εξέλιξης του ανθρώπου.

Πρόκειται για ένα υλικό με ισχυρή οπτική και χρηστική ταυτότητα, λόγω του μεγάλου εύρους αποχρώσεων, του φυσικού τρόπου οξείδωσης, της δυνατότητάς του να σφυρηλατείται, της ανθεκτικότητας του, των αντιμικροβίακων του ιδιοτήτων, της εξαίρετης αγωγιμότητας του αλλά και της δυνατότητας του να ανακυκλώνεται επ΄ αόριστον.

Οι αισθητικές δυνατότητες του ερυθρού αυτού μετάλλου καθώς ο γήινος τρόπος που παίζει με το φως αλλά και η αρμονική του συνύπαρξη με άλλα υλικά όπως το ξύλο το γυαλί και η πέτρα το αναδεικνύουν ως ένα από τα πλέον καλαίσθητα μέταλλα.

Θα χαρούμε να βρεθούμε, να μάθουμε κι να δουλέψουμε μαζί το εντυπωσιακό αυτό μέταλλο!!

Θα χαρούμε να σας δούμε!

ΤΑ ΛΗΣΤΡΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΟΥ 1824-1825-1832. Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 1843!

2010-09-07T08:46:00.000-07:00

«ΟΘΩΝΑΣ, Η ΜΟΝΑΡΧΙΑ»

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΩΤΙΑΔΗ*

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ της Δημόσιας Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας Ανδρέας Ανδρεάδης το βιβλίο του «Ιστορία των Εθνικών δανείων, που έβγαλε το 1904, τ' αρχίζει μ΄αυτόν εδώ τον τρόπο:

«C' est une lamentable histoire que celle de la dette hellenique (είναι μία αξιοθρήνητος ιστορία τα χρέη της Ελλάδας)». Δια των λέξεων τούτων ήρχετο, πρό πεντήκοντα επτά ετών, ο Casimir Leconte της μελέτης του δημοσίου χρέους της Ελλάδος. Μετά την πάροδον σχεδόν εξ δεκαετηρίδων ο επιχειρών "Διαβάστε περισσότερα".συγγραφήν επί του θέματος δύναται ν΄ αναγράψη και αυτός την αυτήν φράσιν».

Από τότε που τα 'λεγε αυτά ο Ανδρεάδης πέρασαν άλλα πενήντα οχτώ χρόνια. Κι όμως, κι εμείς τώρα το ίδιο μπορούμε να πούμε, όπως ο Leconte το 1847 κι ο Ανδρεάδης το 1904, πως μαύρη κι άραχλη στέκεται η ιστορία των εθνικών μας δανείων.

Τα δύο πρώτα μας δάνεια γίνηκαν στην Αγγλία. Το ένα το 1824, αξίας 800.000 λιρών, που μας δόθηκαν στα 59% - με 59 δηλαδή λίρες έπαιρνες μετοχές για 100! – ξεκαθάρισε όλες κι όλες 348.000 λίρες. Το άλλο, των 2.000.000 λιρών του 1825, ήτανε ακόμα πιο τοκογλυφικό, μας δόθηκε στα 55 ½% και ξεκαθάρισε 572.000 λίρες. Κι όμως, για τις 920.800 λίρες, που κι απ΄αυτές κάτι λιγοστές φτάσανε στον τόπο μας, γιατί οι πιότερες φαγώθηκαν από τους ναυπηγούς της Αγγλίας και της Αμερικής και το λόρδο Κόχραν, χρωστούσαμε το 1854 στους Εγγλέζους κεφαλαιούχους πάνω από.....οχτώ εκατομμύρια λίρες!

Όπως είπαμε, η συνθήκη που υπόγραψαν οι τρεις μεγάλες Δυνάμεις κι η Βαβαρία στο Λονδίνο στις 25-7 του Μάη 1832 πρόβλεπε την έκδοση, με την εγγύησή τους, ενός δάνειου 60.000.000 φράγκων σε τρεις σειρά. Άκου τώρα την ιστορία του, για να δεις πως όχι μονάχα δεν απολαύσαμε καμιά προκοπή απ΄αυτό, παρά και μας βούλιαξε οικονομικά και μπορέσαμε από τότες να ανασάνουμε.

Το δάνειο το διαπραγματεύθηκαν οι τρεις μεγάλες Δυνάμεις μ΄εκείνους τους πάμπλουτους τραπεζίτες του Παρισιού, τους Ρότσιλντ. Τ΄αγόρασαν οι Ρότσιλντ στα 94%, πήρανε και 2% μεσιτεία και μαζί με «άλλα τινά ωφελήματα», βούτηξαν 6.986.013 δραχμές, μ΄άλλα λόγια γύρω στις διακόσιες εβδομήντα εφτά χιλιάδες χρυσές λίρες.

Καλή δουλειά.

Από τα είκοσι εκατομμύρια που εγγυήθηκαν οι τρεις μεγάλες Δυνάμεις τελικά εκδόθηκαν τούτα δω τα ποσά:

Μ΄εγγύηση της Αγγλίας φράγκα 19.838.805

>> Ρωσίας >> 19.999.573
>> Γαλλίας >> 17.400.662
__________
Σύνολο φράγκα 57.239.040

Τούτο το ποσό ισοδυναμούσε με 63.924.559 δραχμές εκείνου του καιρού.

Αφαιρούμε απ' αυτές:
Σε Δρχ.
1.- Τα όσα βούτηξαν τα φτωχαδάκια οι Ρότσιλντ: 6.986.013

2. – Τόκους και χρεωλύσια που πλέρωσε ως τις 31 του Δεκέμβρη 1843 ο πεινασμένος λαός μας: 33.080.795
_________
Σύνολο: 40.066.808 δρχ

Ας δούμε τώρα που τα σπαταλήσαμε:
Σε Δρχ.
1.-Στην Τουρκία γι' αποζημίωση που την όρισαν οι τρεις μεγάλες Δυνάμεις, δίχως βέβαια να μας ρωτήσουν: 12.531.174
2.- Για πλερωμή παλαιών χρεών: 2.238.559
3.- Για έξοδα της σεβαστής μας αντιβασιλείας (μισθοί, οδοιπορικά, έπιπλα): 1.397.654
_________
Σύνολο: 16.167.387 δρχ

Άμα αφαιρέσεις τούτα τα ποσά απ' όσα πήραμε, θα βρεις πως όλες κι όλες μας μείνανε 7.690.360 δραχμές. Πάλι καλά, ίσως πεις. Μη βιάζεσαι. Κράτα τώρα την ανάσα σου, γιατί φτάσαμε στο μεγάλο έξοδο, στα όσα μας στοίχισε η ευτυχία να 'χουμε γερμανικό στρατό κατοχής.

Ο πρώτος ταχτικός βαβαρικός στρατός που ήρθε μαζί με τον Όθωνα στην Ελλάδα ορίστε τι μας κόστισε:
Δρχ.

1.- Για οπλισμό, συντήρηση, μισθούς και έξοδα μεταφοράς στον ερχομό: 2.746.067
2.- Για συντήρησή του ένα χρόνο στην Ελλάδα: 1.784.283
3.- Για έξοδα μεταφοράς στην επιστροφή του: 217.700
_________
Σύνολο 4.748.050 δρχ

Έξυπνα ειπώθηκε τότε πως «οι Έλληνες πλερώσανε για να 'χουν τους Βαβαρούς κι έπειτα ξαναπλέρωσαν για να τους ξεφορτωθούν».

altΚι επειδής οι πολιτισμένοι πάντοτες φροντίζουν να συνδυάζουν το καλό με τ' ωφέλιμο, φρόντισαν, καθώς μολόγησε στις 3 του Μάρτη 1860 στη Γερουσία κι αυτός ακόμα ο τελευταίος υπουργός των Στρατιωτικών του 'Οθωνα, ο Σπυρομήλιος, να μας πασάρουν όλη τη σκαρταδούρα που είχαν. «Το πολεμοφόδια και αι αποσκευαί», είπε, που μ΄αυτά εφοδίασαν το στρατό που στείλανε, «συνεκείντο εξ όσων αχρήστων πραγμάτων περιείχον αι αποθήκαι και τα οπλοστάσια του Μονάχου». Άντε και πετύχαμε την ευκαιρία να ξεφορτωθούμε τη σαβούρα, αποφάσισαν χουβαρντάδικα οι σωτήρες μας.

Αυτά για τον ταχτικό βαβαρικό στρατό. Ας ξετάσουμε τώρα πόσα μας στοίχισαν κι οι εθελοντές, οι πρατιτοριανοί δηλαδή. Εδώ τα πράγματα μπερδεύουνται. Ας δούμε πρώτα τι σόι ήταν. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Strong, ανάμεσα στα 1832 και 1835 στρατολογήθηκαν, σαν «εθελοντές», 5.410 στρατιώτες κι αξιωματικοί. Οι 3.345 απ΄αυτούς ήταν Βαβαροί, οι 1.440 από διάφορα μικρά γερμανικά κρατίδια κι οι υπόλοιποι 625 από τα κατακάθια τούτων εδώ των τόπων:

Ελβετοί 235
Πρώσοι 186
Αυστριακοί 135
Γάλλοι 23
Δανοί 19
Ρώσοι 10
Ιταλοί 6
Σουηδοί 3
Άγγλοι 2
Ολλανδοί 1
Ισπανοί 1
Βέλγοι 1
Τούρκοι 3

Αυτοί οι τελευταίοι «εθελοντές» θα 'τανε, το δίχως άλλο, «ακραιφνείς φιλέλληνες». Και για τούτο ήρθανε κι αυτοί να σώσουν την Ελλάδα από κείνους τους εγκληματίες, τους ήρωες του Εικοσιένα!

Ας ξετάσουμε τώρα πόσα μας στοίχισαν αυτά τα περιτρίμματα του κόσμου. Ο Ευαγγελίδης κι ο Κυριακίδης λένε πως ξοδεύτηκαν για τα βαβαρέζικα στρατεύματα, ταχτικά κι «εθελοντές», έντεκα εκατομμύρια φράγκα κι άλλοι μιλάνε για δεκάξι.

Ο Παπαντωνίου γράφει:
«Τρεις χιλιάδες βαυαρικός στρατός, χρήσιμος μόνο για να μείνουν εξαιτίας του νηστικοί, άνεργοι και απελπισμένοι οι Έλληνες που πολέμησαν στο Εικοσιένα και να ζητούν διέξοδο στη ληστεία οι άνθρωποι του μπαρουτιού που δίκαια περίμεναν, όταν η χώρα έγινε βασίλειο, να σχηματίσουν τον εθνικό της στρατό. Έτσι χώρισαν τον Όθωνα και το λαό του από το ένα μέρος η καμαρίλα του ανακτορικού γραφείου, από το άλλο η βαβαρική στρατιά με τους περιττούς αξιωματικούς, παγώνια που καμάρωναν μέσα σε φανταχτερές στολές. Δεκατέσσερα εκατομμύρια δραχμές ξοδεύτηκαν για να 'ρθή η παράτα, να γίνη μισητή και να φυγή όπως έφυγε» '.

Άλλοι πάλι ανεβάζουν τα έξοδα σε δεκάξι εκατομμύρια κι ο Sergeant λέει πως «μονάχα για τον βαβαρικό στρατό ξοδεύτηκαν ανάμεσα στο 1833 με 1835, σύμφωνα με μια δήλωση που έκανε ο υπουργός των Στρατιωτικών Σμαλτς, 20.087.978 δραχμές». Ο αριθμός αυτός ίσως να μην είναι υπερβολικός, γιατί ο Frederic Strong, πρόξενος της Βαβαρίας στην Αθήνα και τραπεζίτης, στο βιβλίο του «Greece as a Kingdom», που έβγαλε το 1842 κι όπου σ' αυτό δημοσιεύει στατιστικές στηριγμένες πάνω σ' επίσημα στοιχεία, γράφει πως τα έξοδα του υπουργείου των Στρατιωτικών ανέβηκαν στα τέσσερα πρώτα χρόνια της βαβαροκρατίας σε 27.500.000 δραχμές . Όταν λοιπόν λογαριάσουμε πως-το 1835 ο στρατός είχε 8.208 άντρες που τα δυο τρίτα απ' αυτούς ήτανε Βαβαροί — που καλοπλερώνονταν ενώ οι δικοί μας παίρνανε μισθούς πείνας— τότε θα δούμε πως το ποσό που μνημονεύει ο Sergeant πρέπει να βρίσκεται πολύ κοντά στην πραγματικότητα.
Πάρε, φίλε μου, όποιον αριθμό θες από τούτους που μνημονέψαμε κι άμα κάνεις τη σούμα θα βρεις πως όχι μονάχα δεν απόμεινε τίποτα για μας τους φουκαράδες από τα δάνεια, παρά ξοδέψαμε κι εκείνα τα λίγα που έδινε ο χαροκαμένος τόπος μας, για να 'χουμε την τιμή και την ευχαρίστηση να μας καθίσουν στο σβέρκο αφεντάδες οι Μπαβαρέζοι. Κι όμως το 1843, αν κι είχαμε πλερώσει ως τότες για τόκους και χρεολύσια 33.080.795 δραχμές, χρωστούσαμε στις τρεις μεγάλες Δυνάμεις δραχμές 66.842.126 και 46 λεπτά για την ακρίβεια!
Άντε τώρα εσύ, Ψωροκώσταινα, να προκόψεις έπειτα από την τόση γαλαντομιά των μεγάλων!

Η ΡΕΜΟΥΛΑ

Και στα ποσά που αναφέραμε δεν είναι μέσα τα όσα πλερώναμε για να 'χουμε δυνάστες Γερμανούς συμβούλους, παρασυμβούλους κι αυλικούς. Ίσως όμως κάποιος μου πει:
- Άδικος είσαι σ' αυτό· είχαμε κέρδος τα φώτα τους. Εμένα μου λες! Τόσα στάθηκαν τα φώτα τους, που ο κοσμάκης εξαγριωνόταν όταν λογάριαζε «το μέγεθος της πληρωμής τους και την ασήμαντη φύση της υπηρεσίας τους». Βλέπανε, όπως παραδέχεται κι αυτός ακόμα ο Βαβαρός Νέζερ, «ανθρώπους αχρείους να κατέχουν τα ανώτατα αξιώματα (...) την στιγμήν πού έβασάνιζεν ή πτώχεια εκείνους πού είχον πολεμήσει υπέρ ελευθερίας». altΜα κι ο πατέρας του Όθωνα, ο Λουδοβίκος, σε γράμμα του που έστειλε το Δεκέμβρη του 1833 στο γιο του, ομολογούσε πως «υπέρ της διαχειρίσεως ουδέν εγένετο, διότι η αντιβασιλεία ουδέ εν δένδρον εφύτευσεν μέχρι τούδε».Για να καταλάβεις τι ξεφτέρια ήταν αυτοί οι σύμβουλοι που ρουφούσαν το αίμα της καρδιάς μας, όσο που εμείς ξεροσταλιάζαμε στην πείνα, άκου τούτο δω το περιστατικό, όπως τ' ανιστοράει όχι κανένας δικός μας, μα ο Γερμανός ιστορικός Μέντελσον-Μπαρτόλντι. Καθώς ξέρεις, εκείνον τον καιρό, για να στεγνώνουν το μελάνι στα χαρτιά, δε μεταχειρίζονταν στουπόχαρτο παρά άμμο. Άλλο τίποτις από δαύτον στον τόπο μας. Κι όμως, κάποιος φωστήρας από τους ειδικούς που μας στείλανε, ο αρχιγεωμέτρης Γέβχαρτ —όπως ήτανε ο επίσημος τίτλος του— έπειτα από πρωινό περίπατο στην Πεντέλη, έτρεξε να βρει τον συμπατριώτη του συνταγματάρχη Ρόεσνερ και μ' ενθουσιασμό του είπε πως... ανακάλυψε σπουδαίο θησαυρό: στρώμα γραφίτη!
—Θα προτείνω λοιπόν, του ξήγησε, να φτιάσουμε ένα μύλο για να κάνουμε τον γραφίτη άμμο για τα βασιλικά γραφεία.
«Εν άλλη χώρα τοιούτος άνθρωπος θα εστέλλετο εις το φρενοκομείον. Εν Βαυαρία ετέθη απλώς εις αργίαν, εδώ δε είναι ευνοούμενος του κυρίου αρχιγραμματέως και λαμβάνει ετήσιον μισθόν 4.320 δραχμών» .
Τέτοια αρετή και προκοπή μας μάθαιναν οι Ευρωπαίοι. Για τους Γέβχαρτ ξοδεύανε νεράκι το χρυσάφι, ενώ για τους Έλληνες τσιγκουνεύονταν κι αυτήν ακόμα τη δεκάρα, θυμίζοντάς τους αδιάκοπα πως φτωχό είναι το κράτος. Ήρθανε σ' έναν τόπο που για να δροσίσει ο λαός του τα χείλια του με λίγη λευτεριά γίνηκαν όλα ρημαδιό, και του φόρεσαν, για ν' ανασάνει ο λαός, το βρακί για σαρίκι. Ανάθεμα στα φώτα τους! Συμπάθα με, αναγνώστη, μα σαν ερθεί στην ώρα της η βλαστήμια αξίζει όσο εκατό κύριε ελέησον. Σωστά κι άγια έγραφε ο Κρέμος, πριν από εβδομήντα χρόνια, πως τέτοιες απάτες κίναγαν «την άγανάκτησιν παντός ευσυνείδητου ανθρώπου θεωρούντος τους δυστυχείς Έλληνας αγομένους και φερομένους υπό παντός αγύρτου της Ευρώπης και αποτίνοντας δη και μεγάλα χρήματα επί τούτω καίπερ πενομένους δεινώς».
«Τα δάνεια», γράφει ο Μακρυγιάννης, «εμείς δώσαμεν υπόσκεση ότι τα δανειστήκαμεν και η Μπαυαρία τα ρούφηξε με τον Αρμασπέρη και συντροφιά. Εις την Πάτρα τον ζωγράφισαν και τον έκαψαν σαν τον Γιούδα για την καλοσύνη οπούκαμεν εις την Ελλάδα. Κι ο θεός ξέρει τα υστερνά μας. Όμως η καλή μέρα φαίνεται από την αυγή» .
Μα κι ο Γούδας βεβαιώνει πως τα δάνεια πήγανε στην τσέπη των Βαβαρών.
«Ωκοδομήθηκαν», λέει, «στιλπνοί περί το Μόναχον επαύλεις, ενώ οι μεν αγωνισταί απέθνησκον επί της ψάθης αι δε χήραι και τα ορφανά αυτών δεν είχον πως να κρύψωσι την γυμνότητα των» 3.
Κι ο Κρέμος γράφει πως «οι πλείστοι εκ πτωχών πλούσιοι εγένοντο».
Το πάγαιναν γαϊτάνι οι Βαβαρέζοι τρώγανε, πίνανε και πλερώναμε εμείς οι φτωχοί, μα χουβαρντάδες.
Κι ο Π. Χαλκιόπουλος, με το δίκιο του, έγραφε πως
«οι Βαυαροί πρώτοι μας έδωκαν το παράδειγμα της καταχρήσεως, του σφετερισμού και της σπατάλης των δημοσίων.
Η χρήσις του δανείου των 60 εκατομμυρίων ήτο ζωηρά εικών, εις τα όμματα των Ελλήνων, σπατάλης ανήκουστου. Βαυαροί διαχειριζόμενοι δημόσια χρήματα έκλεπταν και δια να μη καταδιωχθώσιν, εξεδιώκοντο κρυφά εις την αλλοδαπήν. Εις εξ αυτών ήτο και ο βαυαρός δικαστής Στρατομάϊερ, όστις μεταφερθείς υπό συνοδείαν Βαυαρών εις Ναύπλιον και εκεί επιβιβασθείς εις πλοίον ξένης δυνάμεως, ανεχώρησε δια την Τεργέστην, όπως αποφυγή ή βασιλεία την εντροπήν της επί κλοπή καταδίκης δικαστού βαυαρού».
altΟ Faudot, στο βιβλίο του «Η αλήθεια πάνω στις υποθέσεις της Ελλάδας», μνημονεύει τούτα δω τα χαραχτηριστικά:
«Ο Μπενζαμέν Κωστάν έλεγε από το βήμα της Βουλής σχετικά με το ελληνικό δάνειο, πως αντί να στέλνουμε τα ποσά στην Ελλάδα, θα ήταν απλούστερο να τα στέλναμε κατ' ευθείαν στο Μόναχο, για να μην κάνουν το μεγάλο αλλόγυρο από το Παρίσι στην Ελλάδα κι από την Ελλάδα στη Βαυαρία. Κι ο Μπενζαμέν Κωστάν γνώριζε καλά το τι έτρεξε. Οι Βαυαροί, έχοντας βοηθούς τους ετερόχθονες, δεν άφησαν το παραμικρό ψιχίο από το δάνειο, που θα στεκόταν για τη χώρα ένας τεράστιος πόρος, αν λογαριάσουμε τους εξευτελιστικούς μισθούς και τα μικρά ετήσια έξοδα».
Σωστά λοιπόν λέει ο καθηγητής Ανδρεάδης πως ο τόπος
«ουχί μόνον δεν επορίσθη ουδεμίαν πραγματικήν ωφέλειαν εκ δανείου προορισμένου να τω επιτρέψη ν' αναλάβη οικονομικώς, άλλ' εκπληρώσαν τας υποχρεώσεις του μέχρι του 1843 υπεβλήθη εις θυσίας ουχί μικρός».
Κόντεψα να ξεχάσω κι ένα ακόμα γουστόζικο κοντύλι: τη βασιλική χορηγία του Όθωνα. Τούτο το πνευματικά και σωματικά καθυστερημένο παιδαρέλι που φέρανε για βασιλιά πήρε τον πρώτο χρόνο που ήρθε, το 1833, 986.801 δραχμές. Και ξέρεις πόσα ήτανε τα έσοδα του κράτους μας εκείνο το χρόνο; Ανέβαιναν σε 7.721.370 δραχμές. Δηλαδή, χρειαζόταν το παιδαρέλι αυτό, για να φάει και να πιει, το ένα όγδοο των κρατικών εσόδων! Και κοίτα και τούτο δω το νόστιμο: ο προϋπολογισμός εξόδων όλων των υπουργείων τότες, εξόν από τα στρατιωτικά, δηλαδή Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Οικονομικών και Παιδείας ήτανε 1.140.097 δραχμές. Κάτι λίγα παραπάνω απ' όσα μας στοίχιζε ο Όθωνας. Μέσα στα τριάντα χρόνια που βασίλεψε, πήρε, μονάχα για βασιλική χορηγία, πάνω από ένα εκατομμύριο πενήντα χιλιάδες χρυσές λίρες εκείνης της εποχής, που η πραγματική αξία τους στεκόταν τρεις και τέσσερις φορές μεγαλύτερη απ' όσο είναι σήμερα. Αυτό λοιπόν και μόνο το ποσό αν είχε ξοδευτεί, στα πρώτα χρόνια που συγκροτηθήκαμε σε κράτος, σ' έργα παραγωγικά, η μοίρα του τόπου μας θα 'τανε τώρα διαφορετική.

*Λίγα λόγια για τη ζωή έργο του Δημήτρη Φωτιάδη:

alt

Δημήτρης Φωτιάδης (Σμύρνη 1898 - Αθήνα 1988) ήταν ένας από τους Έλληνες λογοτέχνες που ασχολήθηκαν κυρίως με την ελληνική επανάσταση του 1821.
Οι γονείς του ήταν εύποροι, και ο ίδιος κατατάχτηκε ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό κατά τη διάρκεια του Μικρασιατικού Πολέμου. Με τη Μικρασιατική καταστροφή κατέφυγε στην Αθήνα και έκανε την εμφάνισή του στα γράμματα με τα θεατρικά Μάνια Βιτρόβα και Το μαγεμένο βιολί το 1931, ενώ εργάστηκε και ως διευθυν τής του περιοδικού Νεοελληνικά Γράμματα (1936-1941). Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου έφυγε στο εξωτερικό και εργάστηκε ως ανταποκριτής στο Λονδίνο και τη Μέση Ανατολή. Ξαναγυρνώντας στην Ελλάδα εξορίστηκε στη διάρκεια του Εμφυλίου στη Μακρόνησο, την Ικαρία και τον Άγιο Ευστράτιο ενώ υπήρξε διευθυντής του περιοδικού Ελεύθερα Γράμματα (1945-48). Μετά την απελευθέρωσή του έγινε στέλεχος της ΕΔΑ. Μετά τον πόλεμο στράφηκε στην ιστοριογραφία, επικεντρώνοντας το έργο του κυρίως στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Εταιρείας Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1939) και το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορηματικής Βιογραφίας (1982, για το έργο του "Ενθυμήματα").

Εργογραφία
(πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις)

Ι.Θέατρο
• Μάνια Βίτροβα. 1932.
• Μαγεμένο βιολί. 1931.
• Κατακτητές. 1936.
• Ο κόσμος ανάποδα. 1937.
• Θεοδώρα. 1946.
• Μακρυγιάννης. 1946.
ΙΙ.Μετάφραση
• Αριστοφάνης, Ιππής. 1938.
• Πλάτων, Συμπόσιο. 1939.
• Δημοσθένης, Γ' Φιλιππικός. 1940.
• Πλάτων, Φαίδρος. 1967.
ΙΙΙ.Μελέτες – Δοκίμια
• Μεσολόγγι. Αθήνα, Ορίζοντες, 1953.
• Καραϊσκάκης. 1956.
• Κανάρης. 1960.
• Η δίκη του Κολοκοτρώνη. 1962.
• Όθωνας – Η μοναρχία. 1963.
• Όθωνας – Η έξωση. 1964.
• Η Επανάσταση του '21, τ.1-4. 1971-1972.
• Σαγγάριος· Εποποιία και καταστροφή στη Μικρά Ασία. 1974.
• Η 3η Σεπτεμβρίου 1843. 1975.
• Ζωή και Τέχνη. 1976.
• Ενθυμήματα, τ.1-3. 1986.
• Άπαντα. Αθήνα, 1988.
• Η ακτή των σκλάβων. Αθήνα, Εταιρεία Λογοτεχνικών Εκδόσεων, 1955 (έκδοση β΄).

Αρχείο του λογοτέχνη υπάρχει στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.)
http://www.iskra.gr

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ

2010-09-06T20:37:00.000-07:00

112 - ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ

THE NUMBER ONE SHOULD KNOW! 112
EMERGENCY NUMBER FOR EUROPE

CALL FREE OF CHARGE (MOBILE OR CONVENTIONAL PHONELINE)

IDENTIFIES THE LOCATION OF THE PERSON WHO CALLS

112 - ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ

Είναι ο Πανευρωπαϊκός αριθμός εκτάκτου ανάγκης

(ενιαίος για αστυνομία, Ασθενοφόρο ή πυροσβεστική)

και αντικαθιστά όλους "Διαβάστε περισσότερα".τους αριθμούς που χρησιμοποιούσαμε μέχρι σήμερα.
Η κλήση είναι δωρεάν από κινητό και σταθερό.

Το σημαντικότερο όλων: εντοπίζει τη θέση του καλούντος για όσους ταξιδεύουν και δεν γνωρίζουν την ακριβή θέση του ατυχήματος.

(το αναφέρουμε γιατί, σύμφωνα με έρευνα της Eurostat, μόνο το 4% των Ελλήνων το γνωρίζει

και μόνο το 1% το έχει χρησιμοποιήσει)

Αφίσα ΣΥΡΙΖΑ ΔΕΘ 2010

2010-09-05T08:29:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

2010-09-04T20:33:00.000-07:00

Οργή και αγανάκτηση προκαλούν οι δηλώσεις του εικαστικού Κ. Τσόκλη με τις οποίες εκθειάζει το βιασμό των γυναικών και προτρέπει σ’ αυτόν. Με επιθετικό μισογυνισμό καταγγέλλει τις γυναίκες που φορούν προκλητικά ρούχα και εκθειάζει το «πάθος» που ωθεί κάποιους άνδρες στο βιασμό, ενώ καταγγέλλει παράλληλα "Διαβάστε περισσότερα".όσους «κάθονται στο σπίτι τους» αντί να πάνε να βιάσουν κι αυτοί και τους προτρέπει να το κάνουν. Επίσης, καλεί να καταδικάζεται όχι ο βιαστής αλλά η κοπέλα που «ντύνεται προκλητικά» και τον προκαλεί.Οργή και αγανάκτηση επίσης προκαλεί η παρουσίαση από το κρατικό κανάλι της ΝΕΤ τέτοιων απόψεων, που είναι απόλυτα καταδικαστέες αλλά και ποινικά κολάσιμες. Προτείνουμε την καταγγελία της στάσης αυτής της κρατικής τηλεόρασης στο ΕΣΡ και ειδικότερα προτείνουμε να απαξιωθεί άμεσα η υποβολιμιαία αυτή τακτική του καλλιτέχνη όσο και του δημοσιογράφου άλλα και του/της υπαλλήλου που είχε την ευθύνη της μετάδοσης.

Σε όλους αυτούς και αυτές για πολλοστή φορά υπενθυμίζουμε ότι ο βιασμός είναι βαθύτατα αντικοινωνική και ποινικά κολάσιμη πράξη που μόνο άρρωστημένοι νόες μπορούν να ανεχτούν ως απλό φυσικό φαινόμενο και ως ανταποδοτικό ισοστάθμισμα κάποιου τύπου συμπεριφοράς των θυμάτων. Είναι πράξη που εν μέρει παράγεται και από την βαθύτατα ριζωμένη άποψη της πατριαρχίας ότι η γυναίκα είναι κτήμα του ανδρός, άλλα σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται ούτε από την παρούσα έννομη τάξη.

Το γυναικείο κίνημα στηρίζεται στην αυτοδιάθεση του σώματος των γυναικών, κάτι που δυστυχώς δεν έχει επιτευχθεί ολοκληρωμένα μέχρι σήμερα.

Επίσης υπενθυμίζουμε στον ανεγκέφαλο και αρρωστημένο καλλιτέχνη, ότι ο βιασμός συμβαίνει ανεξαρτήτως ενδύματος των γυναικών, ανεξαρτήτως ηλικίας, κοινωνικής κατάστασης και μόρφωσης, και επαναλαμβάνουμε ότι ο βιασμός είναι κακούργημα.

Καταγγέλλουμε για άλλη μια φορά ότι η ελληνική πολιτεία δεν ενδιαφέρεται ούτε για την ιδεολογική στηλίτευση του βιασμού, ούτε για την αρωγή των θυμάτων βίας και βιασμού αλλά ούτε και για την καταδίκη των ελάχιστων που παραπέμπονται στα δικαστήρια αντίθετα φαίνεται να πολλαπλασιάζει το δράμα του κάθε θύματος κιόλας.

Ένα άλλο σχετικό περιστατικό, που το έχουν καταγγείλει οι γυναικείες οργανώσεις αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, είναι η δίκη των τεσσάρων τουριστριών από τον κατα συρροή βιαστή που συνελήφθη το 2005, η οποία έχει γίνει σίριαλ αναβολών από τα δικαστήρια κατά παράβαση κάθε νομικής πρόνοιας, έτσι ώστε 5 χρόνια μετά ο βιαστής αυτός να κυκλοφορεί ελεύθερος και οι τουρίστριες-θύματά του να έρχονται από Αυστραλία, Καναδά και Δανία και να φεύγουν άπρακτες.

Δυστυχώς, ο Τσόκλης δεν είναι μόνος του, και χρειάζεται κινητοποίηση του γυναικείου κινήματος για την αλλαγή των νοοτροπιών. Αυτό που χρειάζεται στην κοινωνία σήμερα δεν είναι η απενοχοποίηση των κοινωνικά ψυχικά και σωματικά άρρωστων θυτών – βιαστών άλλα η ορθή απονομή των κοινωνικών δικαίων με την άμεση παραπομπή των βιαστών στα δικαστήρια και την σύντομη και σίγουρη καταδίκη τους προκειμένου να μειωθούν τα φαινόμενα αυτά. Αυτό το μήνυμα ούτε η ελληνική πολιτεία ούτε τα δικαστήρια ενδιαφέρονται να το περάσουν στην κοινωνία.

Δηλώνουμε την ετοιμότητά μας να αντισταθούμε σ’ αυτή τη φρικτή υποβάθμιση των γυναικείων δικαιωμάτων άλλα και στις υποβολιμαίες και .σκόπιμα προκλητικές δηλώσεις των απανταχού κοινωνικά ανερμάτιστων εκπροσώπων της πατριαρχίας. Ο εν λόγω κύριος μπορεί, εφόσον το επιθυμεί, να μεταναστεύσει στο Αφγανιστάν για να κάνει παρέα με την εκεί αστυνομία των ενδυμάτων και της μπούργκας.

ΔΙΚΤΥΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΥΡΙΖΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ

2010-09-03T08:22:00.000-07:00

To DDT/ΔΝΤ

2010-08-27T02:08:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Παρανομιες Τραπεζων

2010-08-22T02:06:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Έξω ο σφαγέας Νετανιάχου από την Ελλάδα

2010-08-17T01:58:00.000-07:00

Η επίσημη επίσκεψη του εγκληματία πρωθυπουργού του Ισραήλ Νετανιάχου στην Ελλάδα την Δευτέρα 16/8, αποτελεί πρόκληση πρώτου μεγέθους για το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Πριν ακόμα προλάβει να στεγνώσει το αίμα "Διαβάστε περισσότερα".των ακτιβιστών του «Στόλου της Ελευθερίας» που δολοφονήθηκαν από το ισραηλινό στρατό κατοχής, η κυβέρνηση Παπανδρέου προχωράει στην αναβάθμιση των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ. Σε μια στιγμή που το Ισραήλ βρίσκεται πιο έκθετο από ποτέ στη διεθνή σκηνή, η Ελλάδα γίνεται η εξαίρεση: η ανταλλαγή επίσημων επισκέψεων των δύο πρωθυπουργών μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική χειρονομία στήριξης στο σιωνιστικό ισραηλινό κράτος.

Στην πραγματικότητα, η ελληνική κυβέρνηση δίνει το πράσινο φως στο Ισραήλ να συνεχίσει τις καθημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων, τον απάνθρωπο στραγγαλισμό της Γάζας, τον εποικισμό της Δυτικής Όχθης και της Ιερουσαλήμ, τα βασανιστήρια και τις φυλακίσεις χιλιάδων Παλαιστινίων, την κατοχή εδαφών της Συρίας και του Λιβάνου. Και ταυτόχρονα, με την αναβαθμισμένη ελληνο-ισραηλινή στρατιωτική συνεργασία και το νέο δόγμα στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ, η κυβέρνηση βάζει για πρώτη φορά την Ελλάδα στο κάδρο του διαρκούς πολέμου της Μέσης Ανατολής, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.

Καλούμε όλες τις συλλογικότητες, πρωτοβουλίες, πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, όλο τον ελληνικό λαό, να αντισταθούν στηρίζοντας έμπρακτα τις κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας.

Έξω ο σφαγέας Νετανιάχου

Να διακοπούν οι σχέσεις με το Ισραηλινό Απαρτχάιντ

Να αρθεί ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας

Αλληλεγγύη στην αντίσταση του Παλαιστινιακού Λαού

Εξετάσεις

2010-07-13T01:29:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Κλείνει το Γηροκομείο Χανίων;

2010-07-12T01:23:00.000-07:00

Με αγανάκτηση και οργή πληροφορηθήκαμε την πρόθεση της Δημοτικής Αρχής να κλείσει το Γηροκομείο Χανίων λόγω έλλειψης χρημάτων (άρνηση των ταμείων να πληρώσουν και μη καταβολή οφειλομένων από το κράτος).

Η επίθεση γίνεται στους πιο ανήμπορους. Τα περήφανα γηρατειά. Τι βαρβαρότητα! Το κοινωνικό κράτος, πρώτο θύμα του Δ.Ν.Τ. της τρόικας και της συνεπικουρούμενης κυβερνητικής πολιτικής. Μετά το Γηροκομείο τί έχει σειρά; Τα σχολεία; οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας; Οι ελάχιστες δομές πρόνοιας που έχουν απομείνει; Για τους εμπνευστές τέτοιων σχεδίων προέχει η πληρωμή του «χρέους» της χώρας, το ΔΝΤ και οι Τράπεζες. Για εμάς προέχει η κοινωνική αλληλεγγύη, η στήριξη και επέκταση του κράτους πρόνοιας, οι ανθρώπινες ζωές.

Οποιαδήποτε σκέψη για κλείσιμο του Γηροκομείου και άλλων δομών κοινωνικής πρόνοιας, επιστρέφεται ως απαράδεκτη στους εμπνευστές της και τους υπεύθυνους για αυτήν.

Καλούμε τους βουλευτές του Νομού, που αδιαμαρτύρητα ψήφισαν το μνημόνιο – ψήφισαν δηλαδή ενάντια στο κοινωνικό κράτος και για να περάσουν τέτοιου είδους μέτρα – να ενεργήσουν άμεσα και να βρουν λύση για το πρόβλημα του Γηροκομείου Χανίων.

Απαιτούμε να μπει άμεσα τέλος στην αγωνία των γερόντων και θα περιφρουρήσουμε την περιουσία του Χανιώτικου λαού που τόσα χρόνια με την προσφορά του στήριξε τη λειτουργία του Γηροκομείου Χανίων. "Διαβάστε περισσότερα".

Κάλεσμα των κινημάτων του 6ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ

2010-07-11T11:20:00.000-07:00

Εμείς, οι συμμετέχοντες-ουσες στο 6ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή τοποθέτηση μας ενάντια σε κάθε πόλεμο και κατοχή, καθώς και υπέρ μιας πολιτικής επίλυσης στο κουρδικό ζήτημα, καταλήξαμε στο ακόλουθο ψήφισμα: Να δράσουμε μαζί στην Ευρώπη ενάντια στην κρίση

Σε μια συγκυρία παγκόσμιας κρίσης και μπροστά στην επίθεση των κυβερνήσεων, της ΕΕ, και του ΔΝΤ που στόχο έχει την επιβολή πολιτικών λιτότητας και κοινωνικής οπισθοδρόμησης, τα κοινωνικά κινήματα που συναντήθηκαν στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ της Κωνσταντινούπολης καλούν σε κοινή πανευρωπαϊκή δράση.

Μπροστά σε αυτήν την επίθεση, αναπτύσσονται σε όλη την Ευρώπη αντιστάσεις και κινητοποιήσεις. Είναι επείγον αν οικοδομήσουμε με μακρόχρονη προοπτική σε όλη την Ευρώπη τη σύγκλιση των αγώνων, συσπειρώνοντας κοινωνικά κινήματα, συνδικάτα, κινήσεις και δίκτυα πολιτών. Υπό αυτήν την έννοια, καλούμε να γίνει η 29η Σεπτέμβρη και η περίοδος γύρω απ' αυτήν, ένα πρώτο στάδιο για την ανάπτυξη κινητοποιήσεων παντού στην Ευρώπη.

Οφείλουμε να επιβάλουμε εναλλακτικές πολιτικές που θα επιτρέψουν την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και θα ανταποκριθούν στις οικολογικές επιταγές.

Τα ευρωπαϊκά κοινωνικά κινήματα καλούν σε μια ευρωπαϊκή συνέλευση στις 23-24 Οκτώβρη στο Παρίσι για προωθήσουμε την κινητοποίηση και το συντονισμό των κινημάτων μας, καθώς και για να κάνουμε τον απολογισμό και να συζητήσουμε το μέλλον του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ.

"Διαβάστε περισσότερα".

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΙΓΡΑΨΟΥΝ ΑΥΤΟ!!!

2010-07-10T23:28:00.000-07:00

ΜΑΚΑΡΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ!!!

Ένα 8χρονο παιδί πιάστηκε σε μία αγορά στο Ιράν να κλέβει ψωμί

- Στο όνομα του Ισλάμ το παιδί πρέπει να τιμωρηθεί, ένα αυτοκίνητο θα πατήσει το χέρι του. Θα χάσει για πάντα τη δυνατότητα να ξαναχρησιμοποιήσει το χέρι του.

- Είναι αυτή θρησκεία ειρήνης και αγάπης;Καμία θρησκεία δε μπορεί ποτέ να δικαιολογήσει τέτοια αποτρόπαια εγκλήματα

Εγω θα διορθώσω πως δε με αφορά αν υπάρχει τέτοια θρησκεία. Κάτι τέτοιο είναι απάνθρωπο και δεν υπαρχει καμία δικαιολογία που συμβαίνει!!!
Νάνα Μεταξάκη

Προωθήστε το .....αφήστε τον κόσμο να μάθει τι συμβαίνει στο όνομα του Ισλάμ...
Ναι γιατί δεν ξέρει τι συμβαίνει γενικά στον κόσμο! Τώρα θα εναντιωθεί από τον καναπέ!
Τι ειρωνικό!
Τουλάχιστον ας εκτιμήσουμε πράγματα που θεωρούμε δεδομένα (αν είχαμε γεννηθεί αλλού...) και ας προσπαθήσουμε να φτιάξομε το μικρόκοσμό μας ξεκινώντας από τον εαυτό μας. Και είμαι σίγουρη πως τότε και μόνο τότε ο κόσμος θα αλλάξει.

Προωθήστε το σε όλους, για ενημέρωση.
Πρέπει να σταλεί παγκοσμίως!

"Διαβάστε περισσότερα".

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 15ου ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ-ΑΘΗΝΑ

2010-07-10T01:17:00.001-07:00

9, 10, 11 ΙΟΥΛΗ, ΠΑΡΚΟ ΓΟΥΔΗ (μετρό κατεχάκη)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 15ου ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ώρα έναρξης: 18:00

Τιμή εισόδου: 6 ευρώΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Κεντρική Σκηνή, ώρα 21.30

Deus Ex Machina, Skaribas, Les SkartOi!, Dustbowl
Μεταναστευτική Σκηνή, ώρα 21.30

Συγκροτήματα 2ης και 3ης γενιάς σε Ηiphop, rock, grunge

DJ Theo, Familia Ideale, Kurorat Fiks, Fried Rice, Le blonc

Στη Ρεμπέτικη Σκηνή, ώρα 23.00 η Ματούλα Ζαμάνη
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ, ώρα 19.30

Frontex, θωράκιση των συνόρων, συρρίκνωση του πολιτικού ασύλου: Αγώνες για το δικαίωμα στη μετακίνηση

Γιώργος Μανιάτης, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

Νασίμ Μοχαμεντί, Αφγανός πρόσφυγας

Βασίλης Τσιάνος, «Κανένας Άνθρωπος δεν είναι Λαθραίος», Αμβούργο

Εκπρόσωπος της Κίνησης «Αλληλεγγύη στους Πρόσφυγες», Σάμος

Παρέμβαση από τον Κώστα Διάκο, Οικολόγοι Πράσινοι

Μποϊκοτάζ στο ισραηλινό απαρτχάιντ

Τζαμάλ Τζουμάα, Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή για το Μποϊκοτάζ στο Ισραήλ, Stop the Wall Campaign

Παρεμβάσεις από τους/τις

Γιώργος Γαλάνης, Καμπάνια «Ένα Σχολείο για τη Γάζα»

Μιχιάρ Εκτάμι, Ένωση Παλαιστίνιων Εργαζομένων

Γιώργος Κ., Πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για τη Γάζα»

Νόρμα Ρισμάουι, Σύλλογος Al-Awda (δικαίωμα στην επιστροφή των Παλαιστίνιων προσφύγων)

Συντονισμός: Ομάδα BDS του Συλλόγου Ιντιφάντα

Για ένα μέτωπο ενάντια στις διακρίσεις: φύλο, μετανάστευση, αναπηρία, μειονότητες και σεξουαλικός προσανατολισμός

Άντρεα Γκίλμπερτ, Athens Pride, μέλος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Συμφωνιών του Ελσίνκι

Λέα Καλαϊτζή, πτυχιούχος Σπουδών Κώφωσης

Κυριακή Κλοκίτη, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Ήλια Μιγκάρδου, «Πίσω Θρανία», πρωτοβουλία δασκάλων για την εκμάθηση ελληνικών σε μετανάστες και πρόσφυγες

Μέλος της Γυναικείας Ομάδας της ΟΚΔΕ - Σπάρτακος

Συντονισμός: Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας

Αγώνας για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων

Πέτρος Γιώτης, Δράση για την Ελευθερία

Γιώργος Καλαϊτζίδης, πρώην πολιτικός κρατούμενος

Μάνια Μαρκάκη, Σωματείο Μισθωτών Μηχανικών

Σπύρος Φυτράκης, δικηγόρος

Παρέμβαση για τους πολιτικούς κρατούμενους στη Συρία
ΠΡΟΒΟΛΕΣ, ώρα 21.00

«Κυπραίες», 70΄ Σκηνοθεσία-Παραγωγή: Βασιλική Κατριβάνου, Bushra Azzouz. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τη σκηνοθέτρια και με Ελληνοκύπριες και Τουρκοκύπριες που έχουν συμμετάσχει στο ντοκιμαντέρ.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ, ΔΡΩΜΕΝΑ, ΕΚΘΕΣΕΙΣ, ώρα 19.30

«Ειρήνη» του Αριστοφάνη σε διασκευή Γιάννη Καλατζόπουλου από τη θεατρική ομάδα του ΨΝΑ- 18 ΑΝΩ Τμήμα Κοινωνικής Επανένταξης.
Επίσης.

Performance διάσπαρτες σε όλο το χώρο του Φεστιβάλ με θέμα τη μετανάστευση από την ομάδα ELANADISTIKANOUME, σε συνεργασία με τη χορογράφο Despina-Sophia Stamos (N.Y.C.) του The Modern Dance Awareness Society.

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ, ώρα 19.00

«Παραμύθι, Κίνηση, Παιχνίδι»: Αφήγηση παραμυθιού με δραματοποίηση από τη χοροθεραπεύτρια Δέσποινα Γρανέτα.

«Παίζω, Τρώω, Ανακαλύπτω»: Το ταξίδι της τροφής από ομάδα ρεφλεξιολόγων-Κ.Ε.Ρ.Ε.

«Κουνήσου από τη θέση σου», τραγουδάμε! Η Ομάδα Κρούσης των Πίσω Θρανίων παρουσιάζει το μελωδικό ξεμάτιασμα στο Δ.Ν.Τ..

ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Κεντρική Σκηνή, ώρα 21.30

Chicks On Speed, Μιχάλης Δέλτα, The Boy, MC Yinka & The Urbanix
Μεταναστευτική Σκηνή, ώρα 21.30

Μεταναστευτικές κοινότητες και οργανώσεις σε παραδοσιακές μουσικές: Πολυφωνικό συγκρότημα «Rodina» (Βουλγαρία), Πολιτιστικός Σύλλογος Μπανγκλαντές «DOEL», Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν

Συγκροτήματα 2ης και 3ης γενιάς σε Ηiphop, rock, grunge: Κ. Παράξενος, Minus One, The U.N. Band

Στη Ρεμπέτικη Σκηνή, ώρα 23.00 οι Σαμπάχ Attack
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ, ώρα 19.30
Ενάντια στην δικτατορία του ΔΝΤ

Γουόλντεν Μπέλο, Focus on Global South, Φιλιππίνες

Χόρχε Λουίς Βερμούδες, από το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσίο Ζανόν, Αργεντινή

Πάνος Κοσμάς, οικονομικός συντάκτης, Κόκκινο

Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν, οικονομολόγος ΙΝΕ/ΓΣΕΕ

Παρέμβαση από το Δίκτυο Καταπολέμησης της Φτώχιας

Κρίση, «εγκληματικότητα», «ασφάλεια» και ακροδεξιά βία

Μίλτος Παύλου, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη

Δημήτρης Καρράς, Νεολαία Ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη, (YRE)

Πέτρος Κωνσταντίνου, Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή

Δημοσθένης Παπαδάτος, Τμήμα Δικαιωμάτων Συνασπισμού

Παρέμβαση απο την κίνηση πολιτών 6ου διαμερίσματος

Ποδόσφαιρο, ρατσισμός και εθνικισμός

Κώστας Μαρματάκης, Δίκτυο fm 91,5 Χανιά

Γιάννης Ανδρουλιδάκης, Δημοσιογράφος

Συμμετέχουν και παρεμβαίνουν εκπρόσωποι συνδέσμων οπαδών

Ναρκωτικά: Παλεύοντας ενάντια στην εξάρτηση και τον αποκλεισμό

Όλγα Αναγνώστου, γιατρός, ΟΚΑΝΑ

Δημήτρης Γιαννάτος, ΚΕΘΕΑ-Mosaic

Κατερίνα Μάτσα, 18-Άνω

Ιρανοί Ναρκομανείς Ανώνυμοι

Παρεμβάσεις από τους Τάσο Κομιτόπουλο, ΑΚΟΑ, και τον Αχιλλέα Δεσποτάκη, πρώην τοξικοεξαρτημένο
ΠΡΟΒΟΛΕΣ, ώρα 21.00

«Από το σκοτάδι στο φως: υπάρχει επανένταξη σ' ένα κόσμο που σε θέλει στο περιθώριο;» Ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Μελέτη για την περιπέτεια του Αχιλλέα Δεσποτάκη.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ, ΔΡΩΜΕΝΑ, ώρα 19.30

Ζωντανή Βιβλιοθήκη: Βιωματική δράση για τις διακρίσεις, την προκατάληψη, το ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Επίσης.

Performance διάσπαρτες σε όλο το χώρο του Φεστιβάλ με θέμα τη μετανάστευση από την ομάδα ELANADISTIKANOUME, σε συνεργασία με τη χορογράφο Despina-Sophia Stamos (N.Y.C.) του The Modern Dance Awareness Society.
ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ, ώρα 19.00

Kινητικά παιχνίδια, από εθελοντές του Κέντρου Ημέρας Βαβέλ.

«Κάνε το πείραμα να πετύχει», Παιχνίδια με πειράματα φυσικής για μικρά και «μεγάλα» παιδιά.

ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Κεντρική Σκηνή, ώρα 21.30

Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Encardia, Salonumuz Klimalidir, Στάθης Δρογώσης.
Μεταναστευτική Σκηνή, ώρα 21.30

Μεταναστευτικές κοινότητες και οργανώσεις σε μουσικοχορευτικά σχήματα: Παιδιά από την Κοινότητα της Τανζανίας, Ένωση Αφρικανών Γυναικών, Πολιτιστικό Κέντρο Γεωργίας «Ο Καύκασος»

Παραδοσιακές μουσικές: Κούρδοι της Συρίας «Koma Hawar», Συγκρότημα από την Παλαιστινιακή Παροικία, Natural Sound Revival (Νιγηρία).

Στη Ρεμπέτικη Σκηνή, ώρα 23.00: Ο Θανάσης Γκέκας και το συγκρότημά του.
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ, ώρα 19.30
Κρίση και ρατσισμός: για την ενότητα εγχώριων και αλλοδαπών εργαζομένων

Αγγελική Βαλσαμάκη, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος

Ανρί Κασόνγκο, Action Congo

Θανάσης Κούρκουλας, Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό

Κλικ Νγκέρε, οικιακά εργαζόμενη

Παρέμβαση από το Δίκτυο Ενίσχυσης και Στήριξης Μεταναστριών (ΔΕΣΜΕ)

Ιθαγένεια, εκπαίδευση, και κοινωνικός αποκλεισμός των μεταναστών/ριών

Εγκίντα Λέκαϊ, ψυχολόγος

Βάσω Νικολάου, «Πίσω Θρανία», πρωτοβουλία δασκάλων για την εκμάθηση ελληνικών σε μετανάστες και πρόσφυγες

Ντίνος Παντελίδης, μέλος Δ.Σ. της ΔΟΕ

Δημήτρης Παρσάνογλου, Κοινωνιολόγος

Παρεμβάσεις από την Καμπάνια «Σώστε τον πολυεθνικό παιδικό σταθμό Μούντινγκ Νάυον» της ΚΑΣΑΠΙ και την Act Up

Για την επιστροφή των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων του Εμφυλίου

Σίσσυ Βωβού, Αντιεθνικιστική Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία

Αλεκσάνταρ Κοβατσέφσκι, Κίνημα για την Κοινωνική Δικαιοσύνη «Λένκα», Μπίτολα

Τάσος Κωστόπουλος, δημοσιογραφική ομαδα ΙΟΣ

Γκιόργκι Κανγκούροφ Ντρούστβο, πολιτικός πρόσφυγας, Σκόπια

ΠΡΟΒΟΛΕΣ, ώρα 21.00

Ταινίες μικρού μήκους με θέμα τη μετανάστευση:

Ιt's a sad story (10'), σκηνοθεσία Χρύσα Τζελέπη
Χαραυγή (17') , σκηνοθεσία Γιάννης Κατσάμπουλας
Υπάρχουν λιοντάρια στην Ελλάδα? (56'), σκηνοθεσία Ιρίνα Μπόικο
Μην πυροβολείς (15'), σκηνοθεσία Κων/νος Μπλάθρας
Κώδικες (10'), σκηνοθεσία Βουβούλα Σκούρα
ΘΕΑΤΡΙΚΑ, ΔΡΩΜΕΝΑ, ώρα 19.00

«Μικρές Σκηνές Καθημερινής Βίας», διαδραστική παράσταση θεάτρου φόρουμ για τις διακρίσεις από την Ακτιβιστική Ομάδα Θεάτρου του Καταπιεσμένου (ΘτΚ) της Διεθνούς Αμνηστίας - Ώσμωσις.

«Κινητά κι ακίνητα», Μονόπρακτη σπονδυλωτή σάτιρα, που γράφτηκε για τη θεατρική ομάδα των μαθητών, ελλήνων και μεταναστών, του 2ου Επαγγελματικού Λυκείου Ν. Σμύρνης.

Υπεύθυνη θεατρικής ομάδας: Θούλη Στάικου

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ, ώρα 19.00

Εργαστήρι πηλού

«Tο παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού», από εθελοντές της ΠΥΞΙΔΑΣ.

ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ

Έκθεση σκίτσου για την κρίση

Έκθεση Αντιρατσιστικής Αφίσας από τα Δημιουργικά Κύματα της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδας

«Με λένε...», μια ιδιαίτερη έκθεση φωτογραφίας από την Oμάδα «Διάφραγμα 26».

Παραμεθόριος και «no border camp 2009» Όσα είδε ο φακός...

Εξέγερση στο Ιράν. Έκθεση φωτογραφίας με θέμα την ιρανική εξέγερση στις αρχές του 2010.

Έκθεση ζωγραφικής τούρκων κρατουμένων - Σωματείο Ειρήνης, Φιλίας και Αλληλεγγύης.

Στον παιδότοπο οι μαθητές του καλλιτεχνικού γυμνασίου Γέρακα θα ζωγραφίζουν μπλουζάκια και θα κάνουν κατασκευές με πηλό. "Διαβάστε περισσότερα".

ΤO "TΡΕΝΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ"

2010-07-05T23:25:00.000-07:00

Από την Αθήνα ξεκινήσαμε 20 ακτιβιστές, ανάμεσά τους και η βουλευτή μας Ηρώ Διώτη. Το ραντεβού μας ήταν στο σταθμό Λαρίσης στις 6.30 π.μ. και με άφθονο υλικό (4σέλιδο του ΣΥΡΙΖΑ για τον ΟΣΕ, προκήρυξη, πανό, σημαίες και... μπλουζάκια) επιβιβαστήκαμε στο τρένο. Οι επιβάτες εκείνη την ώρα ήταν λιγοστοί και πολύ νυσταγμένοι...

Γύρω στις 9.30 π.μ. σταματήσαμε στον πρώτο σταθμό της περιοδείας, το Λιανοκλάδι, όπου οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ Φθιώτιδας μας επιφύλαξαν μια πολύ ζεστή και οργανωμένη υποδοχή. Αναρτήσαμε τα πανό, κολλήσαμε τις αφίσες και αφού διαμορφώσαμε το χώρο του κυλικείου δώσαμε συνέντευξη τύπου στις τοπικές τηλεοράσεις και λοιπά ΜΜΕ. Αφήσαμε υλικό και πανό για την αυριανή διαδήλωση, προστέθηκαν στις δυνάμεις μας και συνδικαλιστές του ΟΣΕ από την περιοχή και επιβιβαστήκαμε ξανά στο τρένο με προορισμό τη Λάρισα.

Στην σχεδόν δίωρη διαδρομή μέχρι τη Λάρισα μοιράσαμε το υλικό μας στους επιβατές του συρμού, οι οποίοι αντιμετώπιζαν την παρέμβασή μας με πάρα πολύ θετικό τρόπο. Εκτός του ότι η συντριπτική πλειοψηφία των επιβατών διάβαζε τα έντυπά μας, σε κάθε βαγόνι εμφανίζονταν ένας δύο επιβάτες που έθεταν τους προβληματισμούς τους και κατ' αυτό τον τρόπο γινόταν συζήτηση. Κύριο ερώτημα ήταν τι μπορούν οι ίδιοι οι πολίτες να κάνουν, πέραν του να πιέσουν τις Νομαρχίες κ.λπ.. Από πολλούς προτάθηκε να δημιουργηθεί καμπάνια με συλλογή υπογραφών έτσι ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν.

Φτάνοντας στη Λάρισα ενωθήκαμε με συντρόφους και συντρόφισσες από τη Λάρισα αλλά και από τα Τρίκαλα, το Βόλο και την Καρδίτσα που μας περίμεναν στην αποβάθρα. Δώσαμε επιτόπου συνέντευξη τύπου στα τοπικά ΜΜΕ και μοιράσαμε άφθονο υλικό. Μεγάλη κίνηση παρουσίαζε ο προαστικός που συνδέει τη Λάρισα με τη Θεσσαλονίκη τον οποίο οι Λαρισαίοι χρησιμοποιούν για τη μετάβασή τους στις παραλίες του νομού.
Αφήσαμε επίσης υλικό και πανό για τις αυριανές πορείες στις πόλεις της Θεσσαλίας.

Να σημειωθεί επίσης, ότι σύντροφοι και συντρόφισσες στη Θεσσαλονίκη είχαν επίσης μοιράσει στον σταθμό της πόλης υλικό για πάνω από δύο ώρες.

Μετά από τρίωρη στάση για ξεκούραση και φαγητό όλοι/όλες μαζί στη Λάρισα, πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Παρόλη την αυξανόμενη κούραση, οι νεότεροι σύντροφοι βρήκαν το κουράγιο να μοιράσουν υλικό και να συζητήσουν με τους συνταξιδιώτες μας στο συρμό της επιστροφής καθόλη τη διάρκεια του ταξιδιού.

Συνολικά μοιράστηκαν 4.000 τετρασελιδα και στους τρεις σταθμούς που σταματήσαμε, κουβεντιάσαμε με τους εργαζόμενους που είχαν βάρδια εκείνη την ώρα.

Αν και είμασταν πάρα πολλές ώρες στο δρόμο, φτάνοντας κατά τις 11.00 το βράδυ πια στο σταθμό Λαρίσης, όλοι/όλες αισθανόμαστε πολύ ευχαριστημένοι και δικαιωμένοι για την επιλογή αυτή της δράσης.

Διατυπώνονται σκέψεις για την οργάνωση συζητήσεων εκδηλώσεων, τις αμέσως επόμενες μέρες, σε γειτονιές της Αθήνας από τοπικά σχήματα και τις δυνάμεις των συνδικαλιστών μας στον ΟΣΕ, οι οποίοι όπως μας πληροφόρησαν διαθέτουν καταλόγους μελών τους ανά γειτονιές.

Πολλά μπορούν να γίνουν, μια και το τρένο "κουμπώνει" με πολλά επίδικα της πολιτικής μας. Αυτό που χρειάζεται είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να επιμείνουμε σε μια εξωστρεφή δράση και απεύθυνση που τελικά μπορεί να αποδειχθεί και χρήσιμη αλλά και αναζωογονητική για όλους μας. "Διαβάστε περισσότερα".

Προσοχη στο A/C

2010-07-02T23:22:00.000-07:00

Μεγαλωστε τη φωτο και διαβαστε!
"Διαβάστε περισσότερα".

2010-06-30T23:15:00.000-07:00

Με μοναδική αγριότητα και μεθόδους που παραπέμπουν ευθέως σε άλλες εποχές οι δυνάμεις καταστολής -υπό τις εντολές Χρυσοχοΐδη- την Τρίτη (29/6), μετά το τέλος της μεγάλης διαδήλωσης, εξαπέλυσαν μια καλά οργανωμένη επίθεση εναντίον του κόσμου που αποχωρούσε . από την πορεία μέσα στο σταθμό του μετρό στην Ομόνοια.

Συνεχίζοντας την προκλητική επίδειξη «δύναμης» που ξεκίνησαν από το Σύνταγμα και στο πλαίσιο της -όπως αποδεικνύεται- καλά οργανωμένης προσπάθειας τρομοκράτησης όσων αγωνίζονται, οι «ράμπο» του Χρυσοχοΐδη, μπήκαν στο σταθμό του μετρό, απειλούσαν, έβριζαν και χτυπούσαν αλύπητα. Υπό τις αποδοκιμασίες πλήθους κόσμου, που οργισμένος παρακολουθούσε, οι ορδές των πάνοπλων αστυνομικών κυνηγούσαν τον κόσμο ακόμα και στις αποβάθρες, ενώ εισέβαλαν και μέσα σε συρμό για να κάνουν τις «απαραίτητες» συλλήψεις.

Ο Γιώργος Παύλου που δέχτηκε χτυπήματα από γκλοπ στο κεφάλι, περιγράφει στο Δρόμο όσα έγιναν στον υπόγειο σταθμό της Ομόνοιας"Διαβάστε περισσότερα".

ΣΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΠΟΥΤΑΝΙΕΣ;

2010-06-20T22:09:00.000-07:00

Ένας κύριος παντρεμένος και επιχειρηματίας, συναντά ένα όμορφο κορίτσι και συμφωνεί να περάσει την νύχτα μαζί της για 200 ευρώ!
Περνά την νύχτα μ'αυτήν την κοπέλα, αλλά προτού νά φύγει, της λέει ότι στερείται μετρητών και θα δώσει εντολή στον γραμματέα του να εκδώσει μία επιταγή, την οποία θα της την ταχυδρομήσει με την "αιτιολογία" επ' αυτής "ΜΙΣΘΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ".

Κατά την διαδρομή για το γραφείο του μετανιώνει για ό,τι έχει κάνει, συνειδητοποιώντας ότι ολόκληρο το γεγονός ΔΕΝ άξιζε την τιμή των 200 ευρώ. Ετσι λοιπόν, βάζει τον γραμματέα του να στείλει μια επιταγή των 100 ευρώ εσωκλείοντας την ακόλουθη δακτυλογραφημένη σημείωση:
============================== ============================== ==
Αξιότιμη κυρία!

συνημμένως θα βρείτε μια επιταγή των 100 ευρώ για το μίσθωμα του διαμερίσματος σας.
Δεν στέλνω το αρχικώς συμφωνηθέν ποσό αντιμισθίας καθ' όσον διαπίστωσα ότι:
α) είχε μισθωθεί (νοικιαστεί) προηγουμένως,
β) δεν είχε αρκετή θέρμανση,
γ) δεν ήταν αρκετό για να με κάνει να νοιώσω άνετα, ζεστά και βολικά και
δ) (εκτός των άλλων) ήταν πάρα πολύ μεγάλο!
============================== ============================== ==

Παραλαμβάνοντας λοιπόν την επιστολή με την επιταγή, το κορίτσι τα επιστρέφει αμέσως με την ακόλουθη σημείωση:
============================== ============================== ==
Αξιότιμε κύριε,

α) καταρχήν ΔΕΝ μπορώ να καταλάβω πως περιμένετε ένα όμορφο "διαμέρισμα" να παραμένει μη κατειλημμένο.
β) Όσον αφορά τη "θερμότητα" υπάρχει άφθονη, αρκεί να ξέρετε πως να την θέσετε σε λειτουργία!
γ)+δ) Σχετικά με το "μέγεθος", το διαμέρισμα είναι κανονικού μεγέθους, αλλά εάν δεν έχετε "έπιπλα" να το γεμίσετε, παρακαλώ ΜΗΝ κατηγορείτε την ιδιοκτήτρια γι' αυτό!

Στείλετε άμεσα, το αρχικώς συμφωνηθέν "μίσθωμα", για να ΜΗΝ αναγκαστούμε να έρθουμε σε επαφή με την τωρινή σας ιδιοκτήτρια! "Διαβάστε περισσότερα".

Με το κεσεδακιιιιιιιιιιιιι.............

2010-06-17T22:23:00.000-07:00

Πατηστε,καντε κλικ στη φωτο και γιαουρτωστε ολες τις πατσαβουρες της βουλης.
Ελπιζω να το απολαυσατε!!! "Διαβάστε περισσότερα".

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ?

2010-06-17T22:02:00.000-07:00

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΕΥΧΟΣ ΤΡΙΤΟ Αρ. Φύλλου 100
16 Φεβρουαρίου 2010
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Με Προεδρικό Διάταγμα που εκδόθηκε στην Αθήνα στις 2−2−2010 σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 παρ.1 του Συντάγματος, ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και γνωμοδότηση του Συμβουλίου Χαρίτων,
αποφασίζουμε:Χαρίζεται:
1 .Το υπόλοιπο της ποινής του Καρακωνσταντή Μιχαήλ του Στέργιου, που του έχει επιβληθεί με την απόφαση αριθμός 47655/14−9−2007 του Τριμελούς Πλημμελειο− δικείου Αθηνών σε ποινή καθείρξεως είκοσι (20) ετών, χρηματική ποινή 154.937 ευρώ και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δέκα (10) έτη που εκδόθηκε κατά προσαρμογή της υπ’ αριθ. 33/1995 απόφασης του Κακουργιοδικείου Παλέρμο Ιταλίας με την οποία είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη είκοσι (20) ετών, χρηματική ποινή 300.000.000 λιρετών Ιταλίας και σε ισόβια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, για πώληση, διανομή, αγορά, εκχώρηση, μεταφορά, εισαγωγή και κατοχή ναρκωτικών ουσιών.

Αίρονται:
1. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΓΑΛΕΡΑΚΗ Θεοδοσίου του Σπυρίδωνα με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 901/6−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και ενός (1) μηνός για κατοχή, πώληση ινδικής κάνναβης, κατοχή πυρομαχικών β) 140/9−2−1979 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών για αγορά, πώληση, κατοχή ναρκωτικών ουσιών γ) 87/7− 2−1977 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) ετών και τεσσάρων (4) μηνών για ληστεία, κλοπή, επικίνδυνη σωματική βλάβη, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία, ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία και δ) 858/23−4−1973 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) ημερών μετατραπείσα για παράβαση υγειονομικού κανονισμού προκειμένου να διοριστεί στην Δήμο Ρεθύμνης.

4. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δημητρίου του Ιωάννη με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 203/17−4−1989 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών, Χ.Π. 100.000 δρχ., μετατραπείσα για πώληση κοκαΐνης από τοξικομανή β) 7777/24−6−1992 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για παράβαση Ν. 1729/87 (περί ναρκωτικών) γ) 281/4−5−1992 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης εννέα (9) μηνών μετατραπείσα για διάθεση ναρκωτικών ουσιών από τοξικομανή και δ) 2721/6−10−1988 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα, Σ.Π.Δ. για έξη (6) μήνες για παράβαση Ν.5422/1932, προκειμένου να προσληφθεί στο Δήμο Κορδελιού ως μόνιμος υπάλληλος.

7. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΚΕΒΡΕΚΙΔΗ Σάββα του Λεωνίδα με την απόφαση αριθμ. 22SKT 2JS 99/94/29−10−1994 του Πρωτοδικείου KREFELD, σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών για από κοινού παράνομη εισαγωγή κατά συρροή με αγοραπωλησία ναρκωτικών ουσιών σε μικροποσότητες, κατά συρροή με οδήγηση χωρίς άδεια, προκειμένου να προσληφθεί στο Δήμο Κορδελιού ως μόνιμος υπάλληλος.

8. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΚΥΠΡΙΩΤΗ Παναγιώτη του Σπυρίδωνος με την απόφαση αριθμ.25−26/10−1−2006 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών με τριετή αναστολή για πλαστογραφία μετά χρήσεως και απάτη σε βάρος του Δημοσίου, προκειμένου να δύναται να επαναλειτουργήσει το φαρμακείο του στη Γαστούνη Ηλείας.

9. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΜΑΛΑΞΙΑΝΑΚΗ Ιωάννη του Ρούσσου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 2378/13−10−1995 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών μετατραπείσα για κλοπή και β) 687/26−1−1993 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) ημερών μετατραπείσα για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας (άρθρο 337 Π.Κ.),προκειμένου να προσληφθεί ως χειριστής μηχανημάτων στο Δήμο Ακρωτηρίου Χανίων, στο Δημόσιο, Ο.Τ.Α., Ν.Π.Δ.Δ.

10. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΜΑΝΩΛΑΤΟΥ Χαράλαμπου του Νικολάου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 1461/28−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού και β) 1462/28−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού. Οι ανωτέρω συγχωνεύτηκαν στην υπ’ αρ. 1462Α/28−9−1993 συγχωνευτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών μετατραπείσα, προκειμένου να μην υφίσταται κώλυμα για την ανανέωση της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου με την Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης− Αποχέτευσης Αργοστολίου.

11. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΜΕΜΑΚΗ Χαράλαμπου του Εμμανουήλ με την απόφαση αριθμ. 44/24−2−2000 του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και δέκα (10) μηνών με πενταετή αναστολή και Σ.Π.Δ. για τρία (3) έτη για ζωοκλοπή από κοινού, παράνομη κατοχή φυσιγγίων, προκειμένου να μην αποτελεί κώλυμα για τον διορισμό του ή την πρόσληψη του σε Ο.Τ.Α.

12. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ Χαράλαμπου του Χρήστουμε την απόφαση αριθμ. 97/30−6−1994 του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών με τριετή αναστολή για λιποταξία στο εσωτερικό, προκειμένου να ανακτήσει τα πολιτικά του δικαιώματα και να αποκτήσει δίπλωμα θερμικού μηχανήματος.

ΕΔΩ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

13. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες της ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ Μπριγκίττας το γένος Μ. ΛΕΒΗ με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 120158/22− 10−2003 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών μετατραπείσα γιαπαράβαση αγορανομικού κώδικα β) 17999/24−2−2003 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για παράβαση αγορανομικού κώδικαγ) 91066/20−9−1994 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) ημερών μετατραπείσα για παράβαση Ν. 614/77 και δ) 42793/10−3−1987 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης τριών (3) μηνών μετατραπείσα, Χ.Π. 10.000 δρχ. για παράβαση Ν.Δ. 9/35, προκειμένου να μην αποτελούν κώλυμα για την συμμετοχή τόσο της ίδιας όσο και των Εταιρειών "ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ Α.Ε." και "ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΒΗΣ Ανώνυμη−Εμπορική−Τεχνική − Εκπαιδευτική και Ναυτιλιακή Εταιρεία" που αυτή εκπροσωπεί σε διαγωνισμούς του Δημοσίουκαι για την ίδρυση από την ίδια Εταιρείας υγειονομικού ενδιαφέροντος καθώς και τις κάθε είδους έννομες συνέπειες αυτών.
14. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΠΑΠΑΔΑΚΗ Μαρίνου του Γεωργίου με την απόφαση αριθμ. 31/27−2−2003 του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και τεσσάρων (4) μηνών με τριετή αναστολή για κατοχή, αγορά αποθήκευση και χρήση ναρκωτικών με ελαφρυντικά,προκειμένου να διορισθεί στο Δήμο Ηρακλείου Κρήτης στον τομέα καθαριότητας.
16. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΠΕΤΣΙΤΗ Δημητρίου του Γεωργίου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 86/11−1−1996 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών μετατραπείσα για απάτη κατ’ εξακολούθηση β) 1415/15−5−1995 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνώνμετατραπείσα για απόπειρα κλοπής. Οι ανωτέρω ομού με την 10158/95 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης συγχωνεύθησαν στην υπ’ αριθμ. 2840/14−8−1998 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε συνολική ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών και δέκα (10) ημερών, προκειμένου να αποκτήσει ειδική άδεια οδήγησης Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτου.
17. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΣΤΑΜΕΛΟΥ Κωνσταντίνου του Βασιλείουμε την απόφαση αρ.371/15−3−2001 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών με τριετή αναστολή για απόπειρα ληστείας από κοινού, προκειμένου να του εκδοθεί άδεια εργασίας προσωπικού ασφαλείας καθώς και άδεια εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας.
18. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του TARUSHA (ΤΑΡΟΥΣΙΑ)ARJIR (ΑΡΓΥΡΗ) του JORCAO(ΓΕΩΡΓΑΚΗ) με την απόφαση αριθμ. 506/17− 11−2000 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Γαστούνης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών, μετατραπείσα Χ.Π. 50.000 δρχ. για παράβαση άρθρου 3 παρ. 6, 9 και περ. β του Ν.2168/93, προκειμένου να αποκτήσει την Ελληνική Ιθαγένεια και να δύναται να συμμετάσχει σε διαγωνισμούς εργολαβίαςδημοσίων έργων.
ΟΜΟΙΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ

21. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη της ΧΑΤΖΑΚΟΥ Μαρίας του Κωνσταντίνου με την απόφαση αριθμ. 8544/6−2−2006 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών με τριετή αναστολή για παράβαση άρθρου 30 Αγορανομικού κώδικα, προκειμένου να μην υφίσταται κώλυμα για την συμμετοχή της Εταιρείας "ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε." της οποίας τυγχάνει μέλος του Δ.Σ. σε διαγωνισμούς για την προμήθεια γαλακτοκομικών προϊόντων.
22. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΥ Χρήστου του Ευθυμίου με τις αποφάσεις υπ’ αριθμ.: α) 8751/14−2−1986 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού και β) 62933/30−9−1994 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης ενός (1) μηνός μετατραπείσα για κλοπή, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια εργασίας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας. [...]

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ "Διαβάστε περισσότερα".

La vie est belle

2010-06-09T11:20:00.000-07:00

Και μεις τα 'χουμε βαψει μαυρα λογω κρισης.Καλοι μ@λ@κες ειμαστε!!! "Διαβάστε περισσότερα".

ΡΙΖΟΚΑΛΛΙΕΡΓEΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ

2010-06-09T11:01:00.000-07:00

Η εκπληκτική τέχνη που έχει ξεφυτρώσει σε καλλιέργειες ρυζιού στην Ιαπωνία δεν είναι
δημιουργία εξωγήινων.

Έχουν φυτευτεί με έξυπνο τρόπο.

Οι αγρότες δημιουργώντας τα τεράστια σχέδια δεν χρησιμοποιούν μελάνι ή βαφή.
Αντ 'αυτού, διαφορετικές ποικιλίες ρυζιού έχουν τοποθετηθεί με ακρίβεια και στρατηγική.

Καθώς το καλοκαίρι προχωρά και τα φυτά αναπτύσσονται, οι λεπτομέριες του έργου τέχνης αρχίζουν να διακρίνονται.

"Διαβάστε περισσότερα".

5ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

2010-06-09T10:56:00.000-07:00

Προφεστιβαλική Εκδήλωση

Φτώχεια & Ελληνικό Τραγούδι

~*~

Στο Πάρκο της Βίλας Κούνδουρου

Κυριακή από τις 7,00 μ. μ.

Το πρόγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας.

Θα μας κρατήσει συντροφιά λαϊκή κομπανία

~*~

εκεί θα βρείτε εκλεκτούς μεζέδες

κρασί μπύρα και καλή καρδιά ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

5ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

26-27/06 στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας των Λαών

Έλληνες και μετανάστες, ελληνίδες και μετανάστριες γιορτάζουμε τη διαφορετικότητα, την ποικιλία, την ανομοιομορφία.

Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, γιορτή αντίστασης και αλληλεγγύης, οργανώνεται για πέμπτη χρονιά από το Κοινωνικό Στέκι -Στέκι Μεταναστών. Φέτος το 5ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί πιο νωρίς από ότι συνήθως, το σαββατοκύριακο 26 και 27 Ιουνίου, στο ίδιο μέρος, στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας.

Καθώς η οικονομική κρίση και το πρόταγμα για “εθνική ενότητα” γίνονται αφορμή για επίθεση στα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα και ενώ ακροδεξιές συμμορίες βρίσκουν το πρόσφορο έδαφος της ανασφάλειας για να αναπτύξουν το ρατσιστικό τους μένος ενάντια στους πιο αδύναμους, εμείς επιχειρούμε να συμβάλλουμε στην οικοδόμηση ενός μετώπου από πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που θα αντιτάσσονται στην νεοφιλελεύθερη επέλαση, αναδεικνύοντας ως μέγιστη αξία την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ μεταξύ των ανθρώπων, με κεντρικό σύνθημα:

ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

Ελπίζουμε ότι το φεστιβάλ θα αγκαλιαστεί και πάλι από τη χανιώτικη κοινωνία. Ελπίζουμε ότι θα μοιραστούμε τη χαρά της δημιουργίας κατά το στήσιμό του, θα διασκεδάσουμε μαζί, θα ανταλλάξουμε θέσεις και απόψεις, θα καταλήξουμε σε κοινές δράσεις, για να κερδηθεί η αλληλεγγύη και να απελαθεί ο φόβος.

Καλούμε όλους όσους θέλουν να συμμετάσχουν στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στην ανοιχτή συνέλευση του Κοινωνικού Στεκιού-Στεκιού Μεταναστών, κάθε Δευτέρα στις 21:00 στον χώρο του Στεκιού, στον πεζόδρομο της Νταλιάνη 5. "Διαβάστε περισσότερα".

anti-deltio eidiseon

2010-06-09T04:23:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

ΤΟ 'ΠΑΝ ΚΑΙ ΤΟ 'ΚΑΝΑΝ: ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ

2010-05-31T10:34:00.000-07:00

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης ως ενεργό κομμάτι της Πρωτοβουλίας “Ένα Καράβι για τη Γάζα” με μέλος του στο επιβατηγό Σφενδόνη που καταλήφθηκε με χρήση αληθινών πυρών από το στρατό του Ισραήλ, εκφράζει την οργή και την αγανάκτηση του για την δολοφονική επιχείρηση των βάρβαρου σιωνιστικού κράτους ενάντια στο “Στόλο της Ελευθερίας”.

Ο στολίσκος που μεταφέρει οικοδομικό και ιατρικό υλικό για την ρημαγμένη πόλη της Γάζας, σπάζοντας τον πρωτοφανή αποκλεισμό μιας ολόκληρης πόλης έως ότου οι κάτοικοί της να πεθάνουν ή να υποκύψουν στην ξενική κατοχή, έπεσε στα χέρια του κατά συρροή δολοφόνου ισραηλινού στρατού. Άνθρωποι από 50 χώρες (ανάμεσά τους δεκάδες έλληνες και μετανάστες στην Ελλάδα), μεταφέροντας υλικό που αγοράστηκε από την προσωπική χρηματική προσφορά εκατοντάδων χιλιάδων ανά τον κόσμο, έχουν πλάι τους το δίκιο όλων των αγώνων κάθε καταπιεζόμενου λαού ή ανθρώπου που υπήρξε σε αυτό τον πλανήτη σ' ολόκληρη την Ιστορία του ανθρώπινου είδους. Αυτό το Δίκαιο τσαλαπατήθηκε σήμερα τα ξημερώματα από την μπότα ενός καθεστώτος-απαρτχάιντ που στηρίζει την ύπαρξή του σε όλη την παράδοση καταπίεσης και εκμετάλλευσης που έχουν γνωρίσει οι λαοί και αυτή η παράδοση αντιπροσωπεύεται σήμερα στα όπλα του.

Ως μέλη της Πρωτοβουλίας καταγγέλλουμε στους έλληνες και μετανάστες των Χανίων που αγκάλιασαν και στήριξαν με την καρδιά τους το όλο εγχείρημα, όλους όσους έχουν αυτή τη στιγμή το αίμα των αγωνιστών τα χέρια τους. Και δυστυχώς, δεν είναι μόνο το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ. Είναι και οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου που υποκύπτοντας σε κάθε απαίτηση του Ισραήλ, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους, αφενός για να αποκρύψουν την αποστολή από το φως της δημοσιότητας, αφετέρου για να ορθώσουν αναρίθμητα εμπόδια στο ταξίδι της, εμπόδια που ουσιαστικά έθεσαν τους μετέχοντες στην αποστολή έρμαια των δολοφονικών διαθέσεων των σιωνιστών.

Τα δάκρυά τους τώρα στάζουν αίμα. Ο λαός είναι αυτός που πρέπει να απαιτήσει την επιστροφή των αιχμαλώτων, την καταδίκη του Ισραήλ και την δικαίωση των ηρώων που έπεσαν με αξιοπρέπεια από τις σφαίρες.
Το πρόγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας. Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης με τα μάτια στραμμένα στους αγωνιστές της αποστολής (αλλά και του μέλους του που συμμετέχει στην αποστολή και αγνοείται η τύχη του), καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας, απόψε 7.30μμ στην Αγορά. "Διαβάστε περισσότερα".

2010-05-31T09:53:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

2010-05-31T09:45:00.001-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Πλήρωμα - επιβάτες στα καραβια "Ελεύθερη Μεσόγειος" - "Σφενδόνη".

2010-05-31T09:38:00.000-07:00

Στις 04:50 είχαμε επικοινωνία με το ελληνικό πλοίο ¨ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ μέσω δορυφορικού τηλεφώνου. Οι Έλληνες επικεφαλής μας είπαν ότι έγινε επίθεση με πραγματικά πυρά εναντίον των δύο επιβατικών πλοίων, του ελληνικού Σφενδόνη και του τουρκικού Mavi Marmara με ελικόπτερα και φουσκωτά. Τα δύο πλοία καταλήφθηκαν. Το "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ", αρνείται να υπακούσει στις εντολές του Ισραηλινού Ναυτικού και συνεχίζει τον πλου του για τη Γάζα. Η επίθεση έγινε σε διεθνή ύδατα στα 80 μίλια από την ακτή εκτός ζώνης αυξημένης ευθύνης.
Οι επιβαίνοντες του πλοίου "ΕΛΕΎΘΕΡΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ", ζητούν από το Υπουργείο Εξωτερικών και τον θάλαμο επιχειρήσεων ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΉΣΟΥΝ ΜΑΖΊ ΤΟΥς ΣΤΟ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΌ ΤΗΛΕΦΩΝΟ 00881631847511 και περιμένουν οδηγίες από την Ελληνική Κυβέρνηση. Επισημαίνουν ότι πλέουν σε διεθνή ύδατα και παραβιάζεται κατάφωρα το Διεθνές δίκαιο.

Στις 05.30 επικοινωνήσαμε με το πλοίο ¨ΕΛΕΎΘΕΡΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ μέσω δορυφορικού τηλεφώνου. Μας είπαν ότι στα πλοία που κατελήφθησαν υπάρχουν Έλληνες υπήκοοι που έχουν συλληφθεί και κακοποιηθεί. Ο Τάκης Πολίτης ανέφερε ότι ισραηλινές τορπιλάκατοι πλεύρισαν το ελληνικό φορτηγό και στις 05.54 ανέβηκαν ισραηλινοί κομμάντος στο καράβι. Οι τελευταίες λέξεις πριν διακοπεί η σύνδεση ήταν «ανεβαίνουν στο πλοίο με γάτζους, είμαστε υπό σύλληψη».

Σύμφωνα με μετάδοση του τουρκικού κρατικού τηλεοπτικού καναλιού TRT υπάρχουν δύο νεκροί και πολλοί τραυματίες
Πρωτοβουλία "Ένα Καράβι για τη Γάζα"

Φορτηγό "Ελεύθερη Μεσόγειος"

Επιβάτες Έλληνες και Σουηδοί

Πλήρωμα Α.Μ.

Στυλιανάκης Ζαχαρίας 5914

Κληρονόμος Εμμανουήλ 48013

Χρυσοχοϊδης Νεκτάριος 84967

Μισεμικές Γεώργιος 32188

Γρηγορόπουλος Μιχαήλ 48710

Μπόλος Νικόλαος 17401

Επιβάτες Α.Δ.

Damolin Mario Giovanni C8Y678KY3

Dror Feiler 81019877

Faraggi Marcello E123583

Henning Mankel 80121313

Mehmet Kaplan 25001019

Saman Ali Abdulla 56733132

Sommer – Houdeville Thomas Georges 099K61732

Viktoria Strand 52102503

Γασπαράτου Ευγενία ΑΒ1361949

Θεοχαροπούλου Αικατερίνη ΑΑ3371929

Καρατζάς Γεώργιος ΑΒ3706053

Καρυπίδης Ιωάννης

Κοσματόπουλος Νικόλαος ΑΑ 1889989

Λάμπρου Ηλίας ΑΗ1670097

Μαθιουλάκης Εμμανουήλ ΑΒ0216465

Μουστάκας Ανδρέας - Μάριος ΑΗ1540407

Ναϊμ Ελγαντούρ ΑΒ6279135

Παπαδοκωστόπουλος Αριστείδης ΑΒ8783619

Πισσίας Ευάγγελος

Πολίτης Παναγιώτης ΑΕ3655859

Συγγελάκης Πολυάνθης ΑΒ2312574

Τζιούμπας Αθανάσιος ΑΒ6842931

Τικτόπουλος Μιχαήλ - Αχιλλεύς ΑΒ0010473

Ψαρά Μαρία ΑΒ0276873

Επιβατηγό "Σφενδόνη"

Επιβάτες Έλληνες

Πλήρωμα Α.Δ.

Μπούκας Θεόδωρος ΑΒ4672563

Παπακινός Πέτρος ΑΕ2514227

Παπαδημητρίου Απόστολος ΑΒ2943726

Αυγήρης Σπυρίδων ΑΗ0928911

Επιβάτες Α.Δ.

Ennafaa Elaati Άδεια παραμονής GR 1374098 JA62877 (Τυνησία)

Kampani Chalent AB9814381

Βαλκάνος Νικόλαος AH1712019

Γελάλης Δημήτριος ΑΕ5079839

Κιτίδη Αικατερίνη AB0317013

Κυρίλλου Δήμητρα ΑΒ0706506

Λιερός Γεώργιος ΑΒ6668484

Τραβάλου Αφροδίτη ΑΒ7361295

Τσιγαρίδας Χρήστος ΑΗ1492275

Επιβατηγό "Mavi Marmara"

Επιβάτες Έλληνες

Επιβάτες Α.Δ.

Πλειώνης Δημήτριος

Χατζηστεφάνου Αριστείδης - Κυριάκος "Διαβάστε περισσότερα".

Εκάναμεν επανάσταση

2010-05-28T05:16:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

H agapi this manas

2010-05-27T04:00:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

2010-05-25T04:07:00.000-07:00

!!! ΣΤΗΝ

ΕΛΛΑΔΑ ΠΗΡΑΜΕ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΧΩΡΙΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΡΧΙΔΙΑ ΤΟΝ

ΒΑΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ..ΟΛΗ Η ΧΩΡΑ ΨΑΧΝΕΙ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ!!! "Διαβάστε περισσότερα".

2010-05-25T03:53:00.000-07:00

εδώ ο κόσμος καίγεται το μουνί χτενίζεται…! "Διαβάστε περισσότερα".

Sultans of Swing SYDNEY 1986

2010-05-18T22:46:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Aπολύουν και κόβουν μισθούς, αλλά την ίδια ώρα στήνουν καλλιστεία

2010-05-18T05:21:00.000-07:00

Aπολύουν και κόβουν μισθούς,
αλλά την ίδια ώρα στήνουν καλλιστεία

Ο Θ. Φιλιππόπουλος εκδότης του Playboy, πρόεδρος του σωματείου των εκδοτών περιοδικών (Σ.Ε.Π.Τ.) και ο Π. Κυριακόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος του STAR, εκπρόσωπος του αφεντικού του, με κυνικό τρόπο πριν από λίγες ημέρες παράγγειλαν στους εργαζόμενους ότι δεν έχουν λεφτά και απαίτησαν να δεχθούν μειώσεις στους μισθούς τους. Ταυτόχρονα, πιέζουν τους συναδέλφους μας να αυξήσουν τις ώρες εργασίας για να καλύψουν τη δουλειά των απολυμένων, απειλούν με διακοπή συνεργασίας τους εργαζόμενους που αμείβονται με δελτίο παροχής και δεν δεσμεύονται καν ότι όσοι απέμειναν, τουλάχιστον, θα κρατήσουν τις δουλειές τους.

Και οι δυο τους, όμως βρήκαν λεφτά για να στήσουν πάλι καλλιστεία. Ημίγυμνες γυναίκες, ανάμεσά τους και παντρεμένες, σε ζωντανή μετάδοση, θα διαγωνιστούν ποια θα επιλεγεί για να ποζάρει γυμνή στο Playboy.

Φαίνεται ότι στον προϋπολογισμό των αφεντικών λεφτά για πασαρέλες υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχουν να εξασφαλίζουν σε όλους τους εργαζόμενους το δικαίωμά στην ποιότητα ζωής.

Παράλληλα, η κυβέρνηση στρώνει χαλί στην εργοδοτική αυθαιρεσία με την αποδόμηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με την κατάργηση του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας, με την αύξηση του ποσοστού απολύσεων, με την μείωση στο μισό από ότι ισχύει σήμερα της αποζημίωσης απόλυσης.

· Επειδή, εμείς δεν κυκλοφορούμε με ελικόπτερα και κότερα και δεν βγάλαμε την ανάπτυξη της χώρας μας σε off shore εταιρίες και σε καταθέσεις στο Λονδίνο και στην Ελβετία

· Επειδή κάποιοι θεωρώντας ότι επιστρέψαμε σε εργασιακό Μεσαίωνα, προκαλούν ανερυθρίαστα τη νοημοσύνη μας και επιχειρούν να αναστήσουν συμπεριφορές τσιφλικάδων

· Επειδή ο εργαζόμενος δεν είναι αριθμός στην κρίση και η γυναίκα δεν γεννήθηκε για να υπηρετεί την οφθαλμοπορνεία

· Επειδή αυτή και άλλες ρηχές εκδηλώσεις, με τον τρόπο και στους καιρούς που στήνονται ουσιαστικά προκαλούν χιλιάδες συναδέλφους μας ανέργους, απολυμένους, υποαπασχολούμενους και επειδή πλέον χρειάζεται να χτυπηθεί όπου εκδηλώνεται η εργοδοτική σε βάρος μας υπεροψία

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΜΑΣΤΕ

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΜΑΙΟΥ 2010

στις 7.30 η ώρα το βράδι

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ «ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ»

(μετρό Βοτανικός),

επί της Ιεράς Οδού, αρ. 11, Αθήνα.

Στήριξε την προσπάθειά μας. Κατάγγειλε την υποκρισία.

Έλα κοντά μας.

Μέσα στο Κέντρο η ξεφτίλα των μεγαλο-κεφαλαιούχων

και έξω η Ελλάδα που μπορεί και αντιστέκεται.

● ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
● ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
● ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
● ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
● ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
● ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ
● ΕΝΩΣΗ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΑΣ "Διαβάστε περισσότερα".

People are strange

2010-05-14T22:44:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Ο αγωνας

2010-05-14T22:33:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Μαριναλέντα

2010-05-07T01:47:00.000-07:00

Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλ λοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας. Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώ νων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πά ρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συ νεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊό ντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσο δα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι αυτό στο χω ριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.

Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρού νται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύ λακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χω ριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.

«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα». "Διαβάστε περισσότερα".

"Πάγωμα" χρέους προτείνει η Αριστερά Γερμανίας

2010-05-06T01:45:00.000-07:00

Μέσα στον πανικό από τις εξελίξεις και τις συνεχείς δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων που ζητούν όλο και περισσότερα μέτρα από την ελληνική κυβέρνηση, έχει υποβαθμιστεί μια πολύ σημαντική σκηνή από το ελληνικό δράμα: ότι αντίθετα με την κυρία Μέρκελ, την γαλλίδα υπουργό Οικονομικών που μπήκε πρόσφατο στο χορό όσων ζητούν κι άλλο αίμα και τους Ευρωπαίους νεοφιλελεύθερους, υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που από την αρχή της κρίσης επιμένουν σε μια διαφορετική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Χθες στην Γερμανία, ο ηγέτης του κόμμματος της Αριστεράς Dietmar Bartsch πρότεινε, σύμφωνα με τηλεγράφημα του γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων, ‘μορατόριουμ’ για το χρέος της Ελλάδας, προκειμένου να ανακουφιστεί προσωρινά η οικονομικά ταλαιπωρημένη χώρα, όπως εξήγησε. Πρόταση που σημαίνει το πάγωμα των δανειακών απαιτήσεων για συγκεκριμμένο χρονικό διάστημα. Οι Γερμανοί πράσινοι και οι σοσιαλδημοκράτες πιστεύουν από την πλευρά τους ότι οι γερμανικές τράπεζες που έχουν στην κατοχή τους ελληνικά ομόλογα θα πρέπει να βοηθήσουν στην σωτηρία της ελληνικής οικονομίας. Υπερ του μορατόριουμ ή της αναδιαπραγμάτευσης του χρέους τάχθηκε χθές και η ελβετική εφημερίδα Tribune de Genève που σημείωνε ότι την Ελλάδα πρέπει να βοηθήσουν και ελβετικές τράπεζες «από την στιγμή μάλιστα που κατέχουν το ένα πέμπτο από τα ελληνικά ομόλογα, που βρίσκονται στα χέρια ξένων τραπεζών».
«Οι τράπεζες, -πρόσθετε η εφημερίδα- θα μπορούσαν να παραιτηθούν από ένα μέρος των δανείων τους προς την Αθήνα ή να δεχθούν επιμήκυνση της προθεσμίας πληρωμής των δανείων και εξόφλησης των τόκων. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι τέτοια μέτρα θα βοηθούσαν αναμφίβολα περισσότερο την Ελλάδα από τα απλά δάνεια με επιτόκιο 5%. Διαφορετικά, κατέληγε η εφημερίδα, το σχέδιο σωτηρίας των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας μοιάζει σισύφειο.. Η (αμεση) εξόφληση του χρέους της θα επιβάλλει δραστικές οικονομίες που οδηγούν σε ύφεση, δηλαδή σε αυξημένο χρέος».
Σε ένα αφιέρωμα της για την ελληνική κρίση το Σαββατοκύριακό, η γαλλική αριστερή εφημερίδα L Humanite έκανε δημόσια έκκληση για τη σωτηρία, όπως αναφέρει, του ελληνικού λαού. H έκκληση επισημαίνει ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την πτώχευση του κράτους του, αλλά είναι αυτός που δέχεται την επίθεση των χρηματοπιστωτικών αγορών και των διεθνών οργανισμών. Η ΕΚΤ χορήγησε κολοσσιαία δάνεια στις τράπεζες με επιτόκιο μόνο στο 1%, ενώ τώρα οι τράπεζες αυτές ζητούν από τα κράτη επιτόκια μεταξύ 4% και 8% έγραφε η εφημερίδα για να καταλήξει: «Τα επιτόκια για την Ελλάδα, όπως επισημαίνεται, δεν θα πρέπει να ξεπερνούν το 1%, χωρίς άλλες προϋποθέσεις, εκτός της δέσμευσης της διατήρησης των κοινωνικών δικαιωμάτων, της απασχόλησης και των δημόσιων υπηρεσιών».
Το κύριο άρθρο της εφημερίδας που είχε τίτλο «Tous grecs !» (Όλοι Έλληνες!) προειδοποιεί ότι αυτό που υφίσταται σήμερα η Ελλάδα θα υποστούν στο μέλλον και άλλα κράτη της Ευρώπης, επικρίνοντας την αδράνεια των Ευρωπαίων, έναντι της κερδοσκοπίας που ασκούν οι χρηματοπιστωτικές αγορές σε βάρος των κρατών και των πολιτών τους.
Στην Ισπανία, στην οποία και η κυβέρνηση Θαπατέρο έχει κρατήσει διαφορετική στάση από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, ο Gaspar Llamazares, εκπρόσωπος τύπου του κόμματος «Ενωμένη Αριστερά» (Izquierda Unida) καυτηρίασε χθες την στάση κερδοσκόπων και ευρωπαικών κυβερνήσεων, τονίζοντας ότι «αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μια προσβολή». Η αριστερά στην Ευρώπη προτείνει λύσεις διαφορετικές από τις αδιέξοδες απομιμήσεις των καταστροφικών πολιτικών που ακολούθησε το ΔΝΤ σε άλλες χώρες και οι οποίες παρουσιάζονται στην Ελλάδα ως ριζοσπαστικές λύσεις.
Το Σαββατοκύριακο εξάλλου, την ανάγκη αλληλεγγύης με την Ελλάδα τόνισε σε συνέντευξη του στην Ελευθεροτυπία ο ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, πρωταγωνιστής του Μάη του '68 και ο οποίος συν-προεδρεύει στην κοινοβουλευτική ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο. «Η Γερμανία δανείζεται με 1,5% τόκο για να προσφέρει τα χρήματα στην Ελλάδα με 5%....Η Ευρώπη πάσχει από έλλειψη αλληλεγγύης». «H Eυρωπαϊκή Eνωση είναι μία πολιτική κοινότητα που βασίζεται στην αρχή της αλληλεγγύης ανάμεσα στα κράτη και τους λαούς”, πρόσθετε στο Εθνος ο Γερμανός Μάρτιν Σουλτς, πρόεδρος της σοσιαλιστικής ομάδας του Eυρωκοινοβουλίου Θεωρώ ότι η συμπεριφορά ορισμένων κρατών-μελών σήμερα δεν είναι μόνο άδικη, αλλά και επικίνδυνη.»
Είναι τέλος αξιοσημείωτο ότι ενώ όλη σχεδόν η ανθρωπότητα , συμπεριλαμβανομένων συντηρητικών εφημερίδων και αναλυτών, θεωρεί πλέον ότι μια αναδιαπραγμάτευση του χρέους -είτε πάρει την μορφή του μορατόριουμ ή κάποια άλλη- είναι από απαραίτητη έως αναπόφευκτη, κάθε παρόμοια πρόταση απορρίφθηκε χθες μετά βδελυγμίας από τα αθηναικά τηλεοπτικά παράθυρα. Η ιδέα προφανώς είναι ότι προκειμένου να δυσαρεστηθούν οι ξένοι δανειστές είναι προτιμότερο να υποφέρουν οι φτωχοί, που ευθύνονται άλλωστε για όλα τα δεινά της χώρας... "Διαβάστε περισσότερα".

Το Συγκλονιστικό Τότε & Το Συγκλονιστικό Σήμερα

2010-05-04T07:42:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Το φάρμακο DDT / ΔΝΤ

2010-05-03T01:43:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

2010-05-02T01:52:00.001-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".

Μεγάλη διαδήλωση στη Νέα Υόρκη κατά του τραπεζικού συστήματος

2010-05-02T01:38:00.000-07:00

Δείτε το βίντεο...
Οι διαδηλωτές κρατούσαν πανό με συνθήματα όπως «Να λογοδοτήσουν οι τράπεζες»Χιλιάδες άτομα διαδήλωσαν στο κέντρο της Νέας Υόρκης, αξιώνοντας από τις μεγάλες τράπεζες της Γουόλ Στριτ να λογοδοτήσουν για τα υπέρογκα κέρδη που αποκομίζουν, την ώρα που ο μέσος Αμερικανός αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Την ίδια στιγμή, διεξάγεται εισαγγελική έρευνα για τα πεπραγμένα της Goldman Sachs. Η διαδήλωση που έγινε στο επιχειρηματικό κέντρο της Νέας Υόρκης διοργανώθηκε από εργατικά συνδικάτα και οι συμμετέχοντες κρατούσαν πανό που έγραφαν συνθήματα, όπως «η Γουόλ Στριτ έδωσε επιταγές χωρίς αντίκρυσμα στην οικονομία» και «διεκδικήστε και πάλι την Αμερική- να λογοδοτήσουν οι τράπεζες».

Οι διαδηλωτές έκαναν πορεία στο κέντρο του Μανχάταν.

Εισαγγελική έρευνα για την Goldman

Η διαδήλωση διοργανώθηκε την ώρα που οι Δημοκρατικοί προωθούν νομοσχέδιο για μεταρρυθμίσεις στη Γουόλ Στριτ και οι ομοσπονδιακές αρχές στις ΗΠΑ διεξάγουν εισαγγελική έρευνα για να διαπιστωθεί κατά πόσο η εταιρία Goldman Sachs ή κάποιοι εργαζόμενοι σε αυτή διέπραξαν οικονομικό έγκλημα αναφορικά με τις πωλήσεις ασφαλειών ενυπόθηκων δανείων,

Όπως γράφει η εφημερίδα Wall Street Journal, η έρευνα, που διεξάγεται από την εισαγγελία του Μανχάταν και βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, ξεκίνησε με αφορμή την αναφορά της αμερικανικής Επιτροπής Ασφαλειών και Συναλλάγματος (SEC), που αποδίδει τις πληροφορίες σε άτομα που γνωρίζουν την πορεία της εισαγγελικής έρευνας.

Η Επιτροπή Ασφαλειών και Συναλλάγματος κατηγορεί τη Goldman, την πιο ισχυρή επενδυτική τράπεζα στον κόσμο, ότι απέκρυψε σημαντικές πληροφορίες από επενδυτές για τις ασφάλειες ενυπόθηκων δανείων.

«Με δεδομένο ότι προσφάτως η προσοχή εστιάζεται στην εταιρία, δεν μας εκπλήσσουν οι πληροφορίες για την έρευνα», δήλωσε εκπρόσωπος της Goldman . «Θα συνεργασθούμε πλήρως με οποιοδήποτε αίτημα για πληροφορίες», πρόσθεσε.

Εκπρόσωπος της εισαγγελίας του Μανχάταν δήλωσε ότι «δεν μπορεί να επιβεβαιώσει, ούτε να διαψεύσει» τις πληροφορίες για τη διεξαγωγή έρευνας για τη Goldman.

Πάντως εκτιμάται ότι η εισαγγελική διερεύνηση της υπόθεσης θα κλιμακώσει τις πιέσεις που ασκούνται στη Goldman, δύο ημέρες μετά τη θυελλώδη ακρόαση στην αμερικανική Γερουσία, όπου εκλήθησαν ο πρόεδρος της εταιρίας, Λόιντ Μπλανκφέιν και άλλα υψηλόβαθμα στελέχη.

Η εισαγγελική έρευνα για τα πεπραγμένα της Goldman βασίζεται σε διαφορετικά στοιχεία από εκείνα που περιλαμβάνονται στην αναφορά της SEC, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Journal."Διαβάστε περισσότερα".

Παπαρήγα

2010-05-01T02:09:00.000-07:00

Παρεπιμπτοντως Καλο μηνα

Το συγκεκριμένο link, κατά τη γνώμη μου, δείχνει την πλήρη ανικανότητα της Αριστεράς να πείσει, μην έχοντας να δώσει κάποια συγκεκριμένη απάντηση στις πραγματικές αγωνίες του κόσμου.
Και όταν λέω για απάντηση, δεν εννοώ βέβαια "προγραμματική αντιπολίτευση", αλλά απέναντι στο μονόδρομο του Γιωργάκη και Σία, το όποιο κίνημα, η όποια αριστερά τι έχει να αντιπροτείνει;
Πιστεύω ότι πολύς κόσμος και στους εργασιακούς μας χώρους δεν απεργεί και είναι παογοητευμένος, γιατί (χώρια από την ανυποληψία των τριτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων συνομοσπονδιών) δεν διακρίνει (και δεν έχει ακούσει) κάποια άλλη διέξοδο

http://www.megatv.com/megagegonota/summary.asp?catid=17640&subid=2&pubid=6767751 "Διαβάστε περισσότερα".

1 Μάη-ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

2010-04-30T23:19:00.000-07:00

«Αναμένοντας» τη νέα καταιγίδα αντιλαϊκών – αντεργατικών μέτρων, η μαζικότητα και ο παλμός της Πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης είναι ΚΡΙΣΙΜΟ στοίχημα.

Τα πρωτοφανή σε σκληρότητα μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου (καθ υπαγόρευση ΔΝΤ και ΕΕ) αποτελούν οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής της κοινωνίας.

Μόνο ο καθολικός ξεσηκωμός μπορεί να τους σταματήσει.

Να δώσουμε στην Πρωτομαγιά το ουσιαστικό της περιεχόμενο

Απαραίτητη η παρουσία όλων μας

στην συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς

ΣΑΒΒΑΤΟ 1 Μάη στις 10 το πρωί στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς
Όλοι στις Πρωτομαγιάτικες Συγκεντρώσεις των Συνδικάτων

ΣΑΒΒΑΤΟ 1 ΜΑΗ 10:00 πμ στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς

* Εμπρός για Εργατική - Λαϊκή Εξέγερση ενάντια στο σφαγείο του ΔΝΤ, το Πρόγραμμα και το Σύμφωνο Σταθερότητας Κυβέρνησης-ΕΕ.
* Εμπρός για απεργίες-καταλήψεις-διαδηλώσεις.
* Μαζικοί-Ενωτικοί αγώνες μέχρι την νίκη. Να δημιουργήσουμε επιτροπές αγώνα παντού.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, νέες, άνεργοι, μετανάστες

Το πρόγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας. Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μια μέρα που κατακτήθηκε με αγώνες, που πολλές φορές βάφτηκαν στο αίμα. Αγώνες που ξεκίνησαν από το Σικάγο το 1886 για τη διεκδίκηση του 8ωρου, αλλά συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης ενάντια στην εκμετάλλευση, στις διακρίσεις και την κάθε είδους καταπίεση, ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.

Η φετινή Πρωτομαγιά πρέπει φέτος να είναι μια μέρα - σταθμός των αγώνων του εργατικού κινήματος για την ανατροπή των αντεργατικών μέτρων της κυβέρνησης που είναι στην ουσία η εφαρμογή των μέτρων του ΔΝΤ και του Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ στην χώρα μας.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, πλήρως ευθυγραμμισμένη με το ΔΝΤ, την ΕΕ και με το ντόπιο κεφάλαιο, επιχειρεί στο όνομα της κρίσης να μεταφέρει όλα τα βάρη στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα.

Η προσφυγή στο «μηχανισμό στήριξης» ΔΝΤ-ΕΕ σημαίνει ότι η κυβέρνηση εκχωρεί βασικά κυριαρχικά δικαιώματα στο ΔΝΤ. Μιλάμε δηλαδή για οικονομική κατοχή και ότι η χώρα μας μετατρέπεται σε μισοαποικία. Οι λαοί των χωρών στις οποίες παρενέβη το ΔΝΤ υπέφεραν για δεκαετίες ή συνεχίζουν να υποφέρουν ακόμη.

Η κυβέρνηση, όμως, δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τη χώρα στο ΔΝΤ. Δεν εκλέχτηκε με βάση τέτοια προγραμματική δέσμευση και δεν της έδωσε τέτοια εξουσιοδότηση ο Ελληνικός Λαός.

Ορισμένα από τα μέτρα που θα ακολουθήσουν και συζητούνται με τα κλιμάκια του ΔΝΤ- ΕΕ, που ήδη είναι στη χώρα μας, είναι:

* Απολύσεις σε όλο το φάσμα του Δημόσιου, ευρύτερου Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
* Διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
* Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, συρρίκνωση και εν συνεχεία ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας και παιδείας.
* Κατεδάφιση του υπάρχοντος ασφαλιστικού συστήματος με τη μείωση των συντάξεων σε δραματικά ποσοστά και την αύξηση των ορίων ηλικίας.
* Μείωση των μισθών και στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.

Τα μέτρα αυτά θα οδηγήσουν σε οπισθοδρόμηση την οικονομία, σε απελπισία την κοινωνία. Η ανεργία θα σπάσει το όριο του 1.000.000 ανέργων, η φτώχεια θα εξαπλωθεί και τα κοινωνικά δικαιώματα θα εξαερωθούν.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι και συνταξιούχοι,

Η Πρωτομαγιά του 2010 είναι μια μέρα για την οποία πρέπει να δράσουμε (Αριστερά, συνδικάτα, νεολαία, μετανάστες/τριες, άνεργοι και επισφαλώς εργαζόμενοι) για να δώσουμε ένα μήνυμα αντίστασης στα αντεργατικά μέτρα, να διεκδικήσουμε «να τα πάρουν πίσω όλα» και να μην φέρουν καινούργια.

Για να δείξουμε στο σημερινό αντίπαλο, δηλαδή στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και τους συμμάχους της (ΝΔ-ΛΑΟΣ), ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να τους χαρίσουμε τα κατακτημένα με αίμα και θυσίες δικαιώματά μας και τις ζωές μας, για να μας γυρίσουν σ’ ένα καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας.

Μια μαζική και μαχητική Πρωτομαγιά μπορεί να σηματοδοτήσει μια πιο οργανωμένη –και άρα αποτελεσματική– αντίσταση στις επιθέσεις που δεχόμαστε και αυτές που σχεδιάζουν εναντίον μας στο άμεσο μέλλον.

Απέναντι στην διεθνή και εθνική συναίνεση των δυνάμεων του κεφαλαίου πρέπει να απαντήσουμε με την κοινή δράση όλης της Αριστεράς, την πιο πλατιά ενότητα αντίστασης και ανατροπής, με λαϊκή - εργατική εξέγερση για να τα πάρουν όλα πίσω, για να ανοίξουμε τον δρόμο για νέες κατακτήσεις, για την διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.

Να απαντήσουμε πιάνοντας το νήμα των γενικών απεργιών, των κλαδικών αγώνων, των καταλήψεων…Να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και την πολιτική περιχαράκωσης του ΠΑΜΕ με την προσπάθεια οργάνωσης και κινητοποίησης της εργατικής βάσης μέσα από το συντονισμό των πρωτοβαθμίων σωματείων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα και με την συγκρότηση ανοικτών Επιτροπών Αγώνα σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.

Οι εργαζόμενοι δεν είναι υπεύθυνοι για το δημόσιο χρέος και δεν χρωστούν τίποτε απολύτως σε όλους ατούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.

* Φορολογήστε τους πλούσιους και τις επιχειρήσεις
* Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς
* Εθνικοποίηση των τραπεζών
* Απαγόρευση των απολύσεων
* Κατάργηση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας
* Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες
* Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις
* Το πρόγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας. Νομιμοποίηση των μεταναστών –Ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά
"Διαβάστε περισσότερα".

2010-04-29T07:37:00.000-07:00

Ολοι μισείτε ο ένας τον άλλο... Και αυτο το αλληλεπιδραστικό μίσος ειναι το μονο πραγμα που σας ολοκληρώνει... Γιατί, πώς αλλιώς μπορούσατε να φέρεστε μέσα στην αγέλη όταν ο καθένας θεωρεί τον αλλο ηλίθιο; Ακόμη και τώρα, νομιζεις οτι είσαι Ο Εκλεκτός; "Διαβάστε περισσότερα".

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΣΤΟ SITE ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΔΡΟΜΟΣ"

2010-04-29T03:45:00.000-07:00

Επισκεφτείτε το site της εφημερίδας «Δρόμος» (www.edromos. gr)

και ακούστε το ηχητικό ντοκουμέντο της συνέντευξης που έδωσε μέσα από τον Κορυδαλλό

ο προφυλακισμένος Μάριος Ζέρβας στο Λεωνίδα Σακλαμπάνη.

Να θυμίσουμε ότι η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Δρόμος» το Σάββατο 20 Μαρτίου.
"Διαβάστε περισσότερα".

2010-04-25T06:26:00.000-07:00

"Διαβάστε περισσότερα".